ورقہ 7

چُھٹّے تیر کمان بِرہوں دا ہو کے پیش کھلووے
جِیوں جِیوں زَخم وجن وِچ سینے ڈُھک اگاڑی ہووے
مَرہم زَخم دِلے دِی لبھے وصلوں باجھ نہ کائی
کالیاں راتاں بہہ بہہ کٹے اَندر سوز جُدائی
بھَر بھَر دیوے ذَوق پیالے ساقی نُور قَدم دا
ہر دَم ذَوق شہود سجن دا توڑی نقص عدم دا
بھَریا نُور منگے گھر خالی رَین کٹے بہہ کالی
دام گلے گھت شوقوں ہتھیں وِنگیاں زُلفاں والی
چشم اُگھاڑ نِگاہ گُزارے نظر پَون آئینے
مظہر نُور پیارے والا ٹھنڈ گھتے وِچ سینے
رَہے اُداسی وِچ جُدائی وصل منگے سَو وَاری
جاں پیغام ملن دا پاوے غالب رَہے خماری
وِچ خمار شراب وصل دے دو تِن ملن پیالے
سر دَردی چھڈ ہوش سمھالے پاوے ذوق وِصالے
عالم عشق عجب من بھاندیاں صِفل کرے تلواراں
بن عشقوں مَیں سنیاں کِتنے گال گھتے زنگاراں
عشق چنگا پر اوکھے پینڈے مَرد ہووے دُکھ جھلّے
واٹ چلے دُکھ پاون ویلے چُپ رَہے دَم ٹھلّے
عشق کٹار عجب ہے خُونی آن وَجّے جِتھ کاری
داغ بھَرے گل لالیاں والی شکل رَہے دِل ساری
عشق بہار قدیم اجیہی گلوں نہ رنگت ڈولے
بے عشقاں دیاں وچ گلزاراں وَگن خزاں دے جھولے
باجھوں عشق حیاتی ناہیں دَرد غماں دِی کاتی
اَیدوں بھلا ایہی لکھ وَاری تیغ وَجّے وِچ چھاتی
کھا تلوار بِرہوں دِی کاری تے آہ چھُٹ نہ جاوے
ہو ذبح پا اکھیں پردہ تاں دِلبر ہتھ آوے
واہ واہ عشق کیا ای چنگا جِس وچ کُل آزادی
اس دُنیا دے وِچ غماں دے جھل متاں بربادی
مَردا ڈردا نس نہ جائیں ویکھ چمکدیاں تیغاں
نسّے جاندے خود پچھتاندے مردے نال دریغاں
مشہد عشق شہادت اکبر قتل ہوویں اِک وَاری
قسم دِلا دَھر پَیر نہ پچھِے زَخم اِکّا جھل کاری
آ عِشقا ہُن تیرا ویلا نوک قلم چڑھ رَسناں
پے چلیاں جگ تیرِیاں وَاراں کد توری چھُپ وَسناں
چا طُوفان قلم دا کائی رُڑھدیاں ہور رُڑھائیں
رووندیاں دِی اِکھیں وِچ دِی بیڑیاں تار وِکھائیں
دھیریاں دَھار دھریں تلواراں جے وَل وَگن کدائیں
محبوباں دے ناز نہورے تانا جان ازائیں
دے چمکاں میں ویریاں تائیں چھوڑ تیری وَل آواں
جے نہ نظر کرم دِی بدلیں تاں کیوں اوگت جاواں
واہ عشقا وِچ تیریاں رمزاں جوش کھُلن من بھانے
غم خوشیاں پر واری جاون جاں گھر ملن ٹکانے
زُلف سیاہ دیاں کالیاں راتیں دلبر دے دَربارے
دام بقا دے خلوت خانے وصلوں کرن اِشارے
تے عاشق دِی ذات صفاتوں زَخم جھلکّن تارے
غمزے تیز ادائیں نازک تیر چھُٹن وِچکارے
آ وِچ قُرب خوروں چھٹ جاوے غیروں وَسّے کنارے
وِچ حضور غیور پیارے غیرت غیراں مارے
دِل وِچ غیر نہ گُزرے ہرگز جے لکھ سال گُزارے
غیراں وانگ وَگے چھڈ ایتھے حَسنَاتُ الابرارے
اکھّیں گوش جوارح وَلوں لہر وگے اِک سارے
گوشوں دَھر آغوش اُمیداں سارے بھار اُتارے
آخرت اَنت نہیں پھِر اِس دا ملدے رہن ہُلارے
تے اس حال زُبان نہ محرم دِل دے راز نیارے