ورقہ 220

4094
جاں پُجاتاں کجھ نہ سُجھّا نِت نواں غم کھاواں
ترت بدیع جمال پری دا کیویں درشن پاواں
4095
جاں ہن آئی پری پیاری فکر پیا دل بھارا
خبر نہیں کس طرح ہووے گا نال میرے ایہ کارا
4096
آس اُمید میری دی کشتی بنے لگسی ترکے
یا گرداب غماں دے ڈُبسی رت سُکی ڈر ڈر کے
4097
اوہ بدیع جمال پری ہے پریاں دی شہزادی
حسن جمال کمال جہانوں ہوگ اس خودی زیادی
4098
پریاں دیو آدم دے دشمن ہو سن کئی فسادی
میں عاجز پردیسی بندہ ہکو آس خدا دی
4099
چوداں برس گزارے سِکدیاں دُکھ جھلے اس آسوں
خبر نہیں ہن پل جھل اندر کے ہُندا اِت پاسوں
4100
بابل نے شاہ مہرے دتے نال خوشی دے تکے
تکن سات گیاں بھج خوشیاں عشق چلائے دھکے
4101
دلبر غیبی دا نیونہہ لایا سُولی تے جند چاڑھی
آس فضل دی کر کے دتاّ چھٹّا لمّی باڑی
4102
وچ ہوائے پھاہیاں لایاں اُچے نکے چڑھ کے
بھُکھا تے ترہایا سُکیوس غم دی کوٹھی وڑکے
4123
شہرگراواں یار اشناواں ہوئیوس چھوڑ ہکلا
متے ہما پکھیرو لبھے ہو جاوے سبھ بھلاّ
4104
سیمرغے نوں جال لگایا ہتھ لگن دی آسے
کچیاں تنداں وچ محمد کد اوہ پنکھی پھاسے
4105
گھر در چھوڑ جنگل وچ وڑیوس میر شکاری بن کے
شاہبازے نوں پٹی لائی کچے دھاگے تن کے
4106
ہن شاہباز آیا کر تاری توڑ جائے گا پٹی
جے آیا اُٹھ گیا نہ لدھا چوڑ ہوئی تد ترٹی
4107
جے شاہباز میرے ہتھ آیامولیٰ کرم جگائے
ہور ہزار شکار زمیں دے سبھ پھڑ ے گھر آئے
4108
مشکل وقت ایہو رب سچا کرم کرے اس ویلے
دِلبر دے دل پا محبت پھیر میرے سنگ میلے
4109
روح شاہزادہ منزل پہتا کر کر بہتے حےلے
دلبر ٹور لیاندا اگوں کامل پیر وسیلے
4110
وقت لقاء سجن دا آیا چنتا پئی گھنیری
بے پرواہ پِیاّ مت ردّے گُھٹ محبت میری
4111
مومن تلخی ویکھ نزع دی تنگی ہور قبر دی
مشکل پندھ صراط پُلے دا گرمی سخت حشر دی
4112
ہور حساب عذاب بتیرے جھل بہشتیں آیا
مہر محبت نال شتابی دَس لقاء خدایا

لفظالی:
کارا= کم ، ہوگ = ہووے گا ، خودی= تکبر ، پل جھل= پلک جھلک اکھیں جھمکن وچ لگا سماں، چلائے دھکے= زبردستی کیتی، غیبی = جیہڑا حاضر موجود نہیں ، چَھٹا = پیلی وچ بی کھلارن دا اک طریقہ جھولی بنھ کے وچوں ُمٹھا ںبھر بھر کے کھلاری جاونا،سُکیوس= میں سُکیاں ہاں ، ہما پکھیرو = اشارہ بدیع الجمال ول اے اجیہا پنچھی جو کسے دے سر تے بہ جاوے تاں اوہ بادشاہ بن ویندا اے، سیمرغ = بہت ہی طاقت ور پنچھی اشارہ بدیع الجمال ول اے' پٹی= لما تے گھٹ چوڑا جال ، تاری= تیز تے پدھری اڑان، ترٹی چوڑ ہونا= پوری طرح ناکامی ہو جانا ۔ قرضہ وصول نہ ہو سکنا، لقا = رو برو بہ کے جلوہ ویکھنا، بے پرواپیا=بے نیاز محبوب ، لوڑ لیاندا= لبھ بھال کے لیاندا ،دس لقا=جلوہ دکھا،گھٹ= ناقص