ورقہ 227

4225
جوش بخار عشق دے چڑھدے جاں نیناں ول تکدا
نرگس نوں سردردی لگے اکھ اُگھاڑ نہ سکدا
4226
ٹھوڈی ویکھ خبانی تائیں لِیک پئی وچکاروں
پستاناں دی غیرت کولوں وِکیا رنگ اناروں
4227
اُچّا قد رنگیلا تک کے سرو ازاد پیارا
پیراں بھار حِیران کھلوتا ہویا قید بے چارہ
4228
چودھیں دا چن داغی ہویا متھا ویکھ نورانی
اکھ بھڑا نہ تکّن ہوندی سورج ہار پیشانی
4229
کالی لیل زلف وچ آہا خوب سہیل یمن دا
عاشق دے بلغارے تائیں رنگ دئے ون ون دا
4230
اُچا متھا بہت کشادہ شےشے ہار چمکدا
رُوپ انوپ خدائی دِسے اوس اندر جو تکدا
4231
لاڈ تکبّروں بھر بھروٹے بھروٹے دو کالے
لالی اندر نظری آون چن مبارک والے
4232
متھا سی اسمان حسن دا اوہ وچ قوس قزح سن
شام زلف دی لالی اندر کالی گھاٹ طرح سن
4233
چہرہ صاف بہشتی صْفہ ابرو طاق بنائے
واہ نقاش محمد بخشاؒ جس اوہ رنگ لگائے
4234
مکھ محبوباں دا بیت اللہ اوہ محراب اُچیرے
کرن نماز نیازاں عاشق سجدے دین چوپھیرے
4235
زُور کمانا کم ہمیشہ ابرو سخت کماناں
رستم نین سپاہی ظالم گھائل کرن جواناں
4236
پِمّن کانی زہروں پانی ترکھے تیرخدنگ دے
بِسلے ناگ ایانے چوری وال دِلاں نوں ڈنگدے
4237
اکھیں تیز کٹاراں وانگر کرن چوطرفی ماراں
اکھ مٹکے چور اُچکے چھپ چھپ کر دے واراں
4238
بیٹھے چھوہ دھر وہ کر مارن برچھی نیزے سانگاں
لُٹن کْٹن سُٹن راہیں سنن نہ کوکاں چانگاں
4239
سیف ملوک جیہاں نوں لاون کس بندوق کلیجے
دھوں اواز نہ نکلے کوئی سَلّ جاوے ہڈ بھیجے
4240
بجلی دے چمکارے وانگر اکھ پرت قہر دا
جو تکے سونس نہ سکے بھُج اوتھائیوں مردا
4241
واہ واہ مست نگاہ پری دی گھاء کرے وچ سینے
ڈوری بھوری نیند بھری سی تکدی طرف زمینے
4242
خوب بدامی اکھیں بھائی چیرمیاں اَنب پھاڑی
کجل کٹک مٹک سُہاوے جیونکر بک اُجاڑی
4243
گُوہڑے نین سمند حسن دے کجلا لہراں مارے
اکھ مٹکےّ مارن دھکے ٹھیلھ دیون ہتیارے

لفظالی:
پستان دی غیرت۔۔۔۔۔۔= انار دے پھُل دا رنگ محبوب دے پستاناں دے سامنے غیرت نال غلام بن کے وک گیااے، اکھ بھڑا= اکھ وچ اکھ پاکے ویکھیا نہیں جا سکدا ، کالی لیل= کالیاں زلفاں نوں رات نال نشیبہ دتی گئی اے، سہیل یمن= ٹ ک تفصیلاں ، روپ انوپ = حسن بے نظیر ، لاڈ تکبروں۔۔۔۔۔۔=ناز گمان پاروں ، کرن نماز نیازاں = عاشق لوگ عاجزی مسکینی دی نماز پڑھدے نیں ، بھروٹیاں دے وال= لالی دی وجہ توں تے قوس دی گولائی پاروں چن مبارک نظر آوندے نیں، زُور کمانا= دھوکھا فریب کرنا ، پِمن کانی = جھمنیاں دے والاں دا تیر، زہروں پانی= اوہنوں زہر دی پان دتی گئی اے ،بِسلے = بس والے۔ زہر یلے، سلّنا= تیر یا چھرے دا زخمی کر کے سریر وچوں نکل جانا، اکھ پرت= اکھ چک کے ویکھن دا انداز ، بک = ہرنی دا بچہ، اکھ مٹکے۔۔۔۔۔۔ = ظالم نین اکھ دا دھکا مار کے سمندر وچ ٹھیلھ دیندے نیں،بیٹھے چھوہ= چھَہ ۔ گھات کمین وچ بیٹھے نیں ، گھاء = گھاؤ ۔ پھٹ، بدامی اکھاں = ایرانی لوک بادام نوں اکھ دے استعارے لئی ورتدے نیں پر پنجابی لوک موٹیاں موٹیاں اکھاں نوں چِیرمیاں انب دیاں پھاڑیاںآکھ کے سواد لیندے نیں