ورقہ 230

4282
روپ بدیع جمال پری دا چودس چن نورانی
دھاوس زہر کلیجے تکے جے زُہرہ اسمانی
4283
جے سورج ول ویکھے ساہنواں بھج بدلی وچ وڑدا
تارا ویکھ ہکو چمکارا ہو بے چارہ جھڑدا
4284
بابل شاہپالے گھر جمیّ پالی پالن ہارے
بابل دے کھوہ پین فرشتے مارو غم دے مارے
4285
ٹھُم ٹھُم کر دی دھرتی دھر دی نازک پیر گلابوں
مہندی رنگے جیوں پٹ لچھے آون شہر خوشابوں
4286
جے عاشق دیاں نیناں اُتے رکھے لاڈ عتابوں
پُر پُر چھالے پون محمدؒ اتھرواں دے آبوں
4287
تروڑاں جوڑاں تے نک توڑاں دم دم وچ کجوڑاں
تندی تلخی بے وفائی مویاں نال مروڑاں
4288
نویں جوانی مدھ مستانی آلی بھولی سادی
رُوپ الٰہی دی ہک پتلی دم دم ہووے زیادی
4289
آن ادا گمان پری دا باہر شمار اندازوں
نورحضور بیٹھی مستورہ تنبو تان مجازوں
4290
یوسف دے پیراہن وچوں جلوہ جِس دکھایا
اوہو یار اس باغ ارم وچ سیر کرن سی آیا
4291
جاں بیٹھا سی وچ کچاوے شمس لیلےٰ والے
قیس نمانے نوں کر مجنوں نجد اتے تن گالے
4292
فرہادے شاہزادے سُنیا جاں شیریں آوازہ
پٹ پہاڑ سٹے اس کیتا خیبر نوں دروازہ
4293
ہر دا روپ مریندا بھائی ہر جائے چمکارے
پا جھاتی محبوباں والی گوہڑے نین سنگارے
4294
لعلاں دا مُل پان جواہری جوبن دے بنجارے
ہک دوجے دِل لین محمد آدم کون بے چارے
4295
بھیت چھپاویں مطلب پاویں اس گلے کس لائیوں
کدھر رہی آ گَل پری دی کِت پاسے اُٹھ آئیوں
4296
انگ سہیلی تے البیلی سوہنی راج گہیلی
جیئوں تارے چن نال سنگارے ہر ہک سنگ سہیلی
4297
پری گلاب سندر مکھ والی وچ گلزار حسن دے
سنگ سیاں رل کھیڈن پیاں جیوں پھُل ہون چمن دے
4298
شمع پتنگ جلاون والی گرم لقاء پری سی
بہتا جِھکے نیواں تکے شرم حیا بھری سی
4299
اُڈدے پنکھی ڈھہن ہوائیوں جے ہک جھاتی پاون
ویکھن تارے چمکن ہارے ڈگ زمیں پر آون
4300
شوخ اشوب جگت دا فتنہ شور انگیز جہانوں
مِٹھی جیبھ ملیح سلونی بہت پیاری جانوں

لفظالی:
چودس= چودھویں دا، دھاوس= اوہنوں دھا جاوے ، ساہنواں = سامنے، جھڑدا= ڈِگدا، خوشابوں = شہر خوشاب توں ۔ خوشاب ریشمی لنگیاں لئی مشہورسی، عتابوں=عتاب نال ۔ عتاب داا ک معنی ناز نال گفتگو کرنا وی اے ، پٹ = ریشم، لاڈعتابوں۔۔۔۔۔۔= جے پری پیارے لاڈ بھرے غصے نال اپنے پیر عاشق دیاں اکھاں تے وی رکھ دیوے تاں اتھرواں دے گرم پانی نال اوہدے نازک ملوک پیراں دی پور پور وچ چھالے پے جاون ، کجوڑ= ناراضگی، مروڑاں = گمان بھرے نخرے، نور حضور=حسن ازل دا جلوہ ، نک توڑاں = نک اُتانہہ کرکے نفرت دا اظہار کرنا مکمل بے نیازی وکھانا، مستورہ= ستر پردے وچ ڈھکی چھُپی، خیبر= عبرانی لفظ اے معنی (١)قلعہ(٢) پہاڑی دی اچی فصیل وچ گھریا ہویا دشوار گذار تھاں ، ہر = اللہ تعالیٰ، ہر دا روپ = حسنِ ازل، انگ سُہیلی=سہیل ستارے دے اثر نال خوشبو دار بدن والی، راج گہیلی= حکومت دے نشے وچ مست تے غافل ، ملیح سلونی= گورے رنگ توں علاوہ سانولے نین نقش والی روپ متی، گرم لقا= شعلہ رو جہدا چہرہ بھخدا ہووے،اشوب=ہنگامہ بے راجا۔حال دُہائی،جِھکے=حیاتال لِفے،(وحدت الوجود وچ لعل تے جواہری معشوق تے عاشق اِکو شے نیں)شمس= حسن ازل،