ورقہ 231

4301
عاشق سوز پتنگاں وانگن روشن لاٹ چراغوں
نونہال اتے گلبدناں بک ارم دے باغوں
4302
جے کجھ صفت پری دی بھائی ٹوراں ہور اگیرے
ڈر لگدا مت عاشق تسّے سڑ سڑ مرن چوپھیرے
4303
مشتاقاں نوں شوق سجن دا سُن سُن ہوگ سوایا
اگ وچھوڑے والی اُتےّ تیل جدوں ایہہ پایا
4304
جوش خروش بھرے دل والے بے سدھ ہوسن ہوشوں
جگر کباب شتاب کرن گے تاب حسن دے جوشوں
4305
مست نگاہ پری دی اندر خونی نین بہادر
مویاں دلاں نوں زندہ کر دے آب حیات برابر
4306
جاں چڑھ بیٹھی تخت سُچے تے ملکہ کول بہائی
نال پیار پُچھیندی گلاں جیوں ماؤ دی جائی
4307
ملکہ خاتوں نوں فرماندی ہے سندر مُکھ بھینے
لِکھے دُھر درگاہ سچی دے تدھ آہے دُکھ لینے
4308
کیکر گزری حال حقیقت کس قیدوں چُھڑکائی ایں
قلزم دے شاہزادے کولوںکِت بِدھ نِکل آئی ایں
4309
کے سبب بنایا قادر کہو کے قدرت ہوئی
ایسا کامل ملیا تینوں کون مؤکل کوئی
4310
ملکہ سی حیران نہایت ویکھ عنایت ذاتی
تاب حسن بیتاب کیتی سی بیٹھی چُپ چپاتی
4311
تابش جوش حسن دی کولوں رہی نہ ہوش ٹکانے
بِربِرتکے بول نہ سکے ایہ دلیلاں آنے
4312
واہ کاری گر سِرجن ہارا سبھ قدرت دا والی
چُونوں اُتے چگو نوں دائم پاک اوہدا در عالی
4313
نہ اس جِند نہ جُثہّ جامہ بے مانند الٰہی
لَمْ یَلِدْ وَلَمْ یُوْلَدْ ہے سدا اوسے دی شاہی
4314
آپ حکیم سبھے بِدھ جانے ہڑکوں رُکھ بناندا
قطرے ہک منی دے وچوں خوب مُنکھ سُہاندا
4315
پانی دی ہک بوندبے قدری ہو جھڑی اسمانوں
دُر یتیم بناوے اس تھیں لعل پتھر دی کھانوں
4316
شاخ ہری تھیں پھُل نکالے پھُلے وچوں دانہ
ہک رنگوں سَے رنگ بنائے آپ حکیم سیانا
4317
پتھر نوں دے نور جنابوں سورج کر چمکاندا
پانی دے ہک قطرے وچوں عرش مجید بناندا
4318
ساوریاں تھیں گورے کردا گورے وچوں کالا
سِپ سمندر وچوں موتیں کوہ قافاں وچ لالہ
4319
کردا نبی کُفاراں وچوں سر پر تاج ٹکاکے
ملکاں تھیں شےطان بنائے طوق گلے وچ پا کے

لفظالی:
نونہال= سیفل، گلبدناں=پریاں،بک= ہرنی دا بچہ، تسے = تریہائے ، دُھر درگاہ دے لکھے= ازلوں تقدیروں لکھے، چھڑکائی ایں = آزاد کرائی ایں، کت بِدھ= کس طرحاں ، موکل= اوکھے تے ان ہونے کم کرن والا جن یا فرشتہ ، نہایت = انتہا دی ، تابش= سیک ۔ چمک ، بِربِر= بِٹ بِٹ ، آنے= لیاوے، چُونوں = خدا تعالیٰ بارے ایہہ سوال نہیں کیتا جا سکدا کہ اوہ کدوں تے کویں بنیا ،دائم= ہمیشہ ، لم یلد ولم یولد ،ٹ ک ق م سورۃ اخلاص ، بِدھ = قاعدے قانون، ہڑکوں = اِک گٹک نوں ، مُنکھ = انسان ، کھانوں= کان توں، ساوریاں =سانولے لوکاں، عرش مجیدنباندا=۔۔۔۔۔۔، ٹ ک وَجعلنا من الماء کُلُ شی حی ۔ زندہ چیزاں وچ مومن وی شامل اے ٹ ک قلوب المومنین عرش اللہ تعالیٰ سرِدلبراں صفحہ ٢٨٢، لالہ=پوست دا پُھل،