ورقہ 239

4452
ایتھوں لے لگ اوتھے توڑی جاںکھانا کھاچُکی
ملکہ خاتوں گل سنائی ساری نِکی شُکی
4453
سُن کے بات شزادے کیتا لاکھاں شکر الٰہی
دلبر ذکر میرا فرمایا ایہ گل مشکل آہی
4454
حال احوال سفر دا پُچھیوس کے بنی اُس بندے
آپے آکھ سناسی ملکہ عشق میرے دے دھندے
4455
سخت قضیّے میرے سُن کے مت اوہ مہریں آوے
جاگن بھاگ وراگ کُٹھے دے دلبر کول بلاوے
4456
پر محبوباں دا کم بھائی دائم بے پرواہی
بے ترساں نوں ترس نہ آوے تک سولی گل پھاہی
4457
توڑے عاشق مر مر جیوے کر کر جتن بتیرے
لکھ کیتی نوںہک نہ جانن چامل چڑھن ودھیرے
4458
دُکھ تنگی سُن عاشق والی پاون سُکھ فراخاں
روندے ویکھ کھلوندے ناہیں ہس ہس کرن مزاخاں
4459
جاں جاں توڑی خبر نہ ہونیں اس دل پریت ہماری
تاں تاں توڑی کرن محبت صرفہ تے غمخواری
4460
جس ویلے پھر پتہ لگے نیں اس دل عشق سمانا
چھڈ غمخواری حیلہ کر دے جیویں کیویں رنجانا
4461
سجن نام عاشق دے ویری کو ہندے دے دے کساں
پی پی رت نہ رجدے بھائی دھن ایہناں دیاںتساّں
4462
مت سن عشق میرے دیاں گلاں وت پری چِت چائے
اگے بھی کجھ ذکر کیتا سو پھیر نہ بات ہلائے
4463
ڈر دا خوشی نہیں میں کردا مت رب غیرت جاوے
اگے سُدھ نہیں ہو گذری ہور مصیبت پاوے
4464
جس دن جنج عزیز مصر دی بن تن مُغرب آئی
تنبو خیمے ویکھ زلیخاں لوں لوں خوشی سمائی
4465
کہندی سیو بھاگ بندی دے جاگ پئے ہن سوئے
آیا ہتھ سہاگ عمر دا دُکھ گئے سُکھ ہوئے
4466
لبھا اج عزیز مصر دا چیز پیاری جانوں
اوکھی گھڑی کھڑی ہن طالعاں سوکھی میں جہانوں
4467
ہوئی خوشی کمال زلیخا نال دائی دے کہندی
تنبو پاڑ وکھا پیارا ایڈ فراق نہ سہندی
4468
کیتی خوشی زیادہ حدوں کدی نہ پچدی بھائی
ویکھ عزیز زلیخاں ہتھوں آتش پا جلائی
4469
اگے ہک قضیئے جھُردی ہور پئے لکھ اُتوں
اچن چیت خزاں مُڑ آئی باغ بسنتی رتوں
4470
مہتر یوسف خوشی کمائی ویکھ زوراور بھائی
ایسے شیر جوان سپاہی غالب وچ لوکائی

لفظالی:
نکی شُکی= چھوٹی موٹی ۔ تفصیلاً، وراگ کُٹھا= وچھوڑے دا ماریا ہویا، توڑے = بھانویں ، چامل چڑھنا= (١) چا ۔ امنگ ترنگ جوش ودھنا۔ (٢) الٹ پاسے دی چہ چڑھنا، صرفہ = ہمدردی۔ دریغ، سمانا= سمایاہویا اے، جیویں کویں رنجانا= جویں وی ہو سکدا اے ایہنوں دُکھ دینے، رب غیرت جاوے= اللہ تعالیٰ نوں میری توحید پرستی وچ شک پوے،مُغرب = انوکھی حیرانی وچ پاون والی شے،طالِعاں اوکھی گھڑی کھڑی= قسمت نے اوکھا وقت لنگھا دتا اے، دائی = بڈھی ملازمہ ، نہ پچدی = ہضم نہیں ہوندی ( ضرور غمی وکھاکے جاندی اے) ہتھوں = سگوں، قضیے جُھردی=دُکھ دے گلے شکوے کروی، خوشی کمائی = سارے تقاضے پورے کر کے خوشی حاصل کیتی،