ورقہ 240

4471
پشت پناہ میری ہر ویلے واہ نہ لگدی ویری
جو بد نظر میرے ول تکسی کیونکر جاسی خیری
4472
اوہو بھائی دشمن ہوئے ہتھیں ظلم کمایا
پیغمبر نوں خوشی کرن دا بدلہ دینا آیا
4473
مجنوں نوں جد باغے اندر سد گھلیا سی لیلاں
خوشےاں کردا کہندا چڑھیوس اج جنت ول سیلاں
4474
اس لیلیٰ توں گھول گھمایاں اگلیاں سے لیلاں
گھڑیوں چوتھے بھاء کلاوے لیلاں نوں میں لے لاں
4475
ترٹی آس نراس بندے دی پاس نہ آیا جانی
یار سنگار دیدار نہ دتا مارکیتا غم فانی
4476
شعر میرے دی قیمت پاندا سبھناں نالوں بھائی
تینوں بھی اوہ خوشی محمد دونی دینی آئی
4477
لعلاں نالوں دُر ودھائے واہ پیا واہ بھارا
خوشی کرن دا مزا شتابی لے محمد یارا
4478
حفظ مراتب ویکھ محمدکردا ونج نہ پاڑے
متے پھالیں بیل قلم دا دے دے مُفت سراڑے
4479
شاہ پری دے یاد کرن دی گل سُنی شہزادے
لے امید دی کنجی خوشیوں کیتے درکشادے
4480
غفلت غم دی مرض ونجے گی لوں لوں رچسی شادی
جس دم کرسی یاد محمد حضرت شاہ بغدادی
4481
واہ واہ شاہنشاہ جیلانی مظہر ذات ربانی
سر چھتر محبوبی والا ولیاں دی سلطانی
4482
غوثاں قطباں تے ابدالاں قدم جنھاں دے چائے
سے برساں دے موئے جوائے ایسے کرم کمائے
4483
مدد دے محتاج جنھاں دے مرسل نبی پیارے
ایسے سید مرد سچے توں صفت کریندے وارے
4484
دم دم صفت شہاں دی کہییے اس تھیں کجھ نہ چنگا
سخن تیرے کے لائق اوتھے اوگنہار ملنگا
4485
نام شریف اوہناں دا آیا رہ نہ سکیا جگرا
تھوڑے سخن کہے پر اگوں ڈر کھاں ناقص فکرا
4486
مت کوئی گل اولّی نکلے رد ہوویں اِس بابوں
بخشش مدد منگ محمد بے پرواہ جنابوں
4487
شالہ یاد کرے میں بندے میراں صاحب والی
روڑے تھیں رب ساون لاوئے بہت ہوئے خوشحالی
4488
ذکر سجن دا چھوڑ نہ سکّاں وس نہیں کجھ میرے
شاہزادے دی گل محمد رہ گئی دور پریرے
4489
سیف ملوک رہیا وچ باغے ملکہ خاتوں چلی
مجلس خاص پری دی اندر جا شتابی رلّی

لفظالی:
اگلیاں سے لیلاں = آون والیاں سو راتاں ، گھڑیوں چوتھے بھائ= گھڑی دے چوتھے حصے وچ چھ منٹاں وچ، پیغمبر = حضرت یوسف ، کلاوے لے لاں = ہتھاں دے گھیرے وچ لے کے جپھی پانواں ،دُر = موتی۔ اکھاںدے ہنجھو، واہ پیا واہ بھارا=چوکھے ڈاڈھے بند ے نال واہ پے گیا اے ، پاڑے نہ کردا ونج= وچوں گل نہ چھڈ جا پوری گل سُنا ، پاڑا= ہل واہن لگیاں ہل ڈنگا کرن پاروں کجھ جگہ واہن توں چھڈ جاون دا عمل، پھالیں = کتے ہل دے پھالے نال ڈھگے نوں پھٹڑ نہ کر لئیں ، ، سراڑے= ہالی ڈھگے دی تیز دوڑ، ناقص فکرا= اے ناقص فکر بندے ۔ بجل سوچاں والے منکھا، روڑے=اوڑ ۔ خشک سالی۔ سوکا، چھتر= سرپرستی، محبوبی والا = آپ دا خطاب محبوب سبحانی اے،