ورقہ 247

4604
دے دیدار ہک وار شزادے پال اقرار اساڈے
بولن جوگے تاہیئیں ہوئیے لہن اُدھار اساڈے
4605
جو اس نال اساڈے کیتی کسے طرح نہیںمُکدی
توں ہک واری مکھ وکھاویں تاں ایہ چنتا چُکدی
4606
شاہ پری فرماندی مائیے کے تساڈی مرضی
پریاں خبر ہوئی تاں لِکھسن باپ میرے ول عرضی
4607
بیٹی تیری ہِلی کُلچھّن آدمیاں مُنہ لاندی
مرد بیگانے نال یرانے عشق کماون جاندی
4608
جاں شاہپال سُنی گل ایسی بھڑک لگوس سینے
جلدی مینوں مار گوائے نالے اُس مسکینے
4609
یا مجھ قید رکھے وچ گھر دے بند کرے اِس پاسوں
نال تساڈے ملن نہ دیوے ظن برے وسواسوں
4610
موتے نالوں سخت وچھوڑا بِن بدرہ کد جالاں
ایڈ قضیےئ سُجھدے مائے کیکر مُکھ دسالاں
4611
پریاں نال میرے جو آیاں بِھنک پئی جے ایہناں
پل وچ اُسنوں کرن اضاعیں غضب قہر دا جنہاں
4612
لُہُو میرے نہاؤ ناہیں ملکہ بدرہ مائی
بابل باب برا کرمارے جے ایہ سنے خطائی
4613
مائی کہندی سُن نی دھئیے باپ تیرے شاہپالے
علم کلام کتاباں پڑھیاں غیبی خبر دسالے
4614
لِکّھے اپنے وچ ایہناں نے ایہ گل ڈٹھی ہوسی
آدمئیں سنگ دھی میری دی قسمت اُگھڑ کھلوسی
4615
لیکھ اول دے واچ دھگانے پھر کیوں غصہ کھاسی
کے دھر دوس تیرے سر بیٹی مندا حال کراسی
4616
پھیر بدیع جمال پری نے کیتی چپ جوابوں
ماؤ دھیاّں چپ ہویاں سبھو گل ٹھپّی اس بابوں
4617
جاں کوئی ساعت گزری ایویں شاہ پری پھراُٹھی
جاگے طالع نِیت پِیّادے عاشق دے ول ترُٹھّی
4618
آیا رب کریمی اُتے پئی قبول یتیمی
بے مہراں رل مہراں پایاں واہ واہ صفت رحیمی
4619
جس ویلے رب مہریں آوے ڈھل نہ لگدی ماسا
وَتُعِزُّ مَنْ تَشَاءُ واہ واہ اس دا پاسا
4620
کھُوہ پیا ہو لونڈا وکیا پیغمبر کنعانی
بارھاں برساں دی کڈھ قیدوں تُرت دتی سلطانی
4621
ناروں چا گلزار بنایا ابراہیم نبی تے
گنترکے محمدبخشا کردا لُطف سبھی تے
4622
شاہ پری اُٹھ آکھن لگی ملکہ خاتوں تائیں
آ اس باغ تیرے دے اندر لیّے سیر ہوائیں

لفظالی:
لہن = ادا ہو جاون ، نہیں مکدی= حساب بے باق نہیں ہو سکدا، چنتا چُکدی= فکر اندیشہ ختم ہوندا اے،ہِلی کلچھن = بھیڑے لچھناں تے ہل گئی اے، لچھن= عنوان ، بھڑّک = لنبو، ظن = شک شبے، وسواسوں = وسواس پاروں ، برا باب کرنا= مندا حال کرنا، خطائی= گناہ ۔ غلطی، واچنا= غور نال پڑھنا، گل ٹھپی اس بابوں= ایہہ چیپٹر کلوز کر دتا، طالع = بھاگ ، نیت = طالع واسطے ہندی لفظ، پِیا= محبوب، ترُٹھی= دلوں خوش ہو گئی(جے دے ول نوں دیول پڑھیے)، دیول= کسے بت دا خادم، بے مہر= و تعز من تشا ق م آل عمران ٢٦' تے جنہوں بھاوے عزت دیندااے، پاسا= پانسہ ' کھیل (پانسہ پلٹ دیندا اے) ،گنتر = گنتی ، لونڈا= غلام،