ورقہ 249

4642
سُچے موتیں ڈل ڈل کردے گچھے بھرے انگوراں
داکھاں مَل مَل باکھاں جھو جن آلے دین کھجوراں
4643
لال گلاب ہوئے رنگ رتے دانے پک اناروں
آکھن شاہ پری مُنہ پاوے مہر پوے سرکاروں
4644
نرم انجیر سی کھیر بہشتی لذت دار الوچے
نغزک کھوڑ بدام چھوہارے لٹک رہے ہر کوچے
4645
توت شتوت بھروہیاں سُوہیاں گوشے بہگو پِیلے
سیؤ بیر چوپھیر چمن دے میوے رنگ رنگیلے
4646
جانوراں دے لنگر لائے کوہاں وچ ککوہاں
ہر ہر پنکھی چاہے شالہ پری کہے میں کوہاں
4647
رونبل گچھے چھُپدے کُچھے پری نہ پُچھے سانوں
مت مچھر تک غصےّ ہووے باہر کڈھے بُستانوں
4648
باغ بہار بزاروں رونق ہر ہر وچ چوراہے
انبلتاسے پھلیاں لمکن چور لگے جیوں پھاہے
4649
رُت بسنت بہار پھُلاں دی نویاں شاخاں سرواں
اہلنیاں پر بستر کیتے با ارام تدرواں
4650
ارّہ ذکر کبوتر کر دے نیویں اُچے ہو کے
کوئل نفل قرأت پڑھدی قاضی ہار کھلوکے
4651
بَن بَن کے بن ککڑ دیون بانگے وانگن بانگاں
بھج بھج رلدے صفیں ممولے سُن سُن کوکاں چانگاں
4652
عید پڑھن جیؤں مُلاّں آون نیلا بانا طوطے
پڑھ تکبیراں ہو متوجہ کرن قیام کھلوتے
4653
مینا حمد ثنا پکارے شکر گزارن گُھگیاں
شاہ پری وچ باغے آئی اج مُراداں پُگیاں
4654
کالے بھور پھُلاں پر پھردے گان خوشی دیاں باراں
دائم رہے بہار چمن دی کرن دعاء ہزاراں
4655
عجب سنواں لگا وچ باغے چیکن کھُوہ جُھلاواں
بُوڑیے کُبّے گل لگ مِلدے جیویں بھرا بھراواں
4656
ٹنڈاں بھر بھر پانی ڈوہلن وانگن دُکھیاں نیناں
مڑ جاون جیوں ٹور بھراواں گھر دل جاون بھیناں
4657
ہینا ہو چلے سرگرداں پانی آڈے والا
جیوں شہروں شہزادہ ٹردا لے کے دیس نکالا
4658
کھوہ وچ پانی بولے رووے جیوں پُت وچھڑے بابل
پانی ہر کیارے پھردا جیوں ہر بُوہے راول
4659
اوس کھوہوں سی پانی پیندا عاشق مرد بے چارہ
سیف ملوکے دے غم کولوں کھُوہ گِھنیا دُکھ یارا
4660
شاہ پری تے ملکہ خاتوں باغ اندر سیلانی
حوراں نالوں سرس جوانی چلن چال گمانی

لفظالی:
ڈل ڈل کرنا= چمکیلی شے دا لشکنا، مل مل باکھاں جُھوجھن= داکھاں اپنے ہوانے نوں مل مل کے جتن کر رہیاں نیں کہ رس تھلے ٹپک پوے، آلے دین=اُچی آواز مارن۔ کہ'' کھاندے جاؤ''،کھیر= دُدھ، پھگواڑے وچوں ددھ نکلدااے، انجیر= پھگواڑا ، نغزک= امب، ککوہاں = ٹٹیہرے ، روبل=انجیر ۔ پھگواڑا، کُچھے = کسے گُٹھ وچ ، مت مچھر۔۔۔۔۔۔= انجیر پھگواڑے دا رنگ کالا ہوندا اے تے کالے رنگ تے مچھر عاشق اے مچھراں نوں ویکھ کے پری رونبل پھگواڑے تے ناراض ہو کے باغوں باہر کڈھ سکدی اے،بانگا= موذن، سنواں= سماں، راول= روگ تے قسمت دسن والا جوگی، گھِنیا= گھِدا ۔ لیا، بن ککڑ= جنگلی ککڑ، سرس= عمدہ بہتر نِرس دا الٹ،ارّہ ذکرٹ ک تفصیلاں ،