ورقہ 256

4769
کجھ وساہ نہ ساہ آئے دا مان کیہا پھر کرنا
جس جثے نوں چھنڈ چھنڈ رکھیں خاک اندر ونج دھرنا
4770
لوئی لوئی بھرلے کُڑیئے جے تدھ بھانڈا بھرنا
شام پئی بن شام محمد گھر جاندی نے ڈرنا
4771
سیف ملوک شہزادہ ایویں راگ وراگوں گاندا
اُڈدے پنکھی ڈھہن اسمانوں سُن کے کوئی نہ جاندا
4772
ہر ہر بول اوہدا دکھیارا زہر الودی کانی
دوجا صدقے ہو ہو جاون حوراں ویکھ جوانی
4773
دردوں آہیں مار شزادے پُر کر سانگاں لایاں
آہ عشق دی کوئی نہ جھلدا جندو جیہناں جلایاں
4774
ماری آہ زلیخا بی بی دردوں بال مواتا
بھڑک لگی اگ چابک سڑیا تاں یوسف سچ جاتا
4775
سسیّ نوں اک روز پنوں نے طعنہ بولی لائی
سچے عشق تیرے دا بی بی مینوں پتہ نہ کائی
4776
سسیّ چمک لگی اس گلوں اگ دی چرھ بھروائی
نال افسوس اوساس چلایا آتش سرد کرائی
4777
ماہی دردوں ونجلی واہے ہوندا شوق مہیں نوں
مجنوں دا سُن بول درندے آون چل زمیں نوں
4778
راہ کھلاندے آہ چلاوے جاں روڈا دکھیارا
جلدی آرن کارن کردا ٹھنڈا ویکھ لوہارا
4779
ابراہیمچخا پر کڈھیاں آہیں درد ہزاروں
باغ بہار ہویاں گلزاراں آتش شوخ انگاروں
4780
پری بدیع جمال کھلوتی وانگر سرو ازادے
سرتے چھتر چھام بنائی رُکھ گھنے شمشادے
4781
شاہزادے ول اکھیں لایاں تکدی مول نہ جھمکے
سُن سُن راگ خیال غماں دے واؤ پرم دی رمکے
4782
آن ہوئی تاثیر عشق دی لگا تیر کمانوں
دُسّر نکل گیا بھن خودیاں جانوں دلوں ایمانوں
4783
مڑ مڑ حرص کریندی ہلے کوٹ شرم دے ڈھاہاں
ڈھائیں مار ڈھہاں سر پرنے کوکاں سردھرباہاں
4784
پھیر شرم نوں لِسّا تک کے عقل حمایت کردا
رکھ تحمل یار ملے گا لاہ نہیں اج پردہ
4785
بے شماری بے قراری دل نوں ٹکن نہ دیندی
ہو لاچار پری کوئی ساعت آہی صبر کریندی
4786
موہوں بول نہ ظاہر کیتا بھیت دلے دا ذرّہ
پر دل بے قراری چایا جیؤں گُڈّی دا پھرّہ
4787
سکی لکڑتے آ دھریا شوق اندر وچ ارّہ
پہلے درجے عشق محمد رکھدا شرم مقرّہ

لفظالی:
چھنڈ چھنڈ رکھنا= جھاڑجھاڑ کے صاف کرکے رکھنا، لوئی لوئی = چاننے چاننے، بِن شام= محبوب بغیر اکلیاں،وراگوں = وچھوڑے پاروں چابک سڑیا= حضرت یوسف دے قصے وچ حضرت یوسف نے بی بی زلیخا دی محبت دے جذبے تے اودوں ایمان لیاندا سی جدوں حضرت یوسف دے گھوڑے دے چابک نوں بی بی دا ہتھ لگن نال اگ لگ گئی سی ٹ ک احسن القصص صفحہ499 ، کانی = تیر، اوساس چلانا= غم نال ہوکا آہ بھرنا، چمک لگنا= کند۔ غیرت دا احساس ہونا،ماہی= رانجھا، راہ کھلاںدے= دھونکنی دی کھل وانگوں جہدے نال پھوک ماری جاندی اے،ارّہ = آرا، روڈا= ٹ ک تفصیلاں، جلدی آرن کارن =لوہار دی سڑدی بھٹھی نوں ، چھام = چھاں، دُسر= دوجے سرے تائیں ، پھرّا= فرلا۔گڈی دے آخری سرے نال پتلے کاغذ دیاں کتراں،سرو ازادے= ایہدھرا ودھر نہ کھلریا سدھا اتا نہہ ول جاندا سرو دا بوٹا،مقررہ= لازمی یقیباً ،سُن کے کوئی نہ جاندا=متاثر ہوئے بغیر نہ رہ سکدا،