ورقہ 258

4807
ہاتھی عشق مہاوت سوہنا مڑ مڑ کے پھر پیلے
اچن چیت محمد لگے سے برچھے سے سیلے
4808
ظالم عشق شزادے والے بِن تلواروں کُٹھیّ
آن پئی ازغیبوں گولی مارنمانی مُٹھی
4809
دُکھ دی دائی پکڑ منائی پھر دی سی جو رُٹھی
بیدن جانے کون محمد لگی مرض اَپُٹھی
4810
اوڑک جاں جی رہ نہ سکیوس کہیوس ملکہ تائیں
آ اگیرے چلیے بھینے تکیئے ایہہ بھی جائیں
4811
ملکہ نے فرمایا اگوں بسم اللّٰہ بسم اللّٰہ
لگی آس ہویاں دل خوشیاں شکر الحمدُ للّٰہ
4812
اوہلے اوہلے ٹریاں دوئے آ کھلیاں پھر نیڑے
شاہزادے نوں خبر نہ کوئی تار غماں دی چھیڑے
4813
پھر اوہ مورت شاہ پری دی کڈھ کے باہر حجابوں
چُم اکھیں منہ متھے لاوے رووے ودھ حسابوں
4814
مورت دے دو پیر چمیندا پھیر اکھیں تے ملدا
آہیں درد النبے نکلن ہنجوں پانی چلدا
4815
دھواں دھاری دُکھ غباری سوز فراق قہاری
بھڑکن بھاہیں واہو واہی نالے دین نہ واری
4816
وانگ کباب بھُجے تن سارا سیخ لگایا بیرا
پانی چوندا ہنجوں روندا آتش وچ وسیرا
4817
سیف ملوک شہزادہ درداں گھیر کیتا دُکھیارا
گن گن موتیں دے عشق نوں سُولاں دا بنجارا
4818
شاہ پری تے ملکہ خاتوں چھپ نیڑے ونج کھلیاں
پری درست ڈٹھا شاہزادہ رکھ نگاہاں بھلیاں
4819
سوہنی صورت نظری آئی جاں ڈٹھا ول نقشاں
ویکھ بے آب ہوون شرمندے مانک لعل بدخشاں
4820
جیوں کاغذ کشمیری اُتے خوشخط حرف قرآنی
تیویں سی مس ہُردی کالی یا سبزہ بُستانی
4821
نویں جوانی حسن ارزانی ہر ہر نقش گمانی
سندر روپ دئے چمکارے جیونکر چن اسمانی
4822
بدن شریف اوہدے وچ دِسدی جو تعریف انسانی
سرو ازاد بہشتی باغوں نازک قد نورانی

شہزادے دا جمال کمال تے بدیع الجمال دا اوہدے تے عاشق ہو جانا

4823
چہرے اُتّے تاب حسن دا ودھ آہا مہتابوں
جُثے تھیں خوشبوئی ہُلےّ وافر عطر گلابوں

لفظالی:
مہاوت= ہاتھی ہکن والا مُلازم ، ازغیبوں= غیب توں ۔ تقدیروں ، کُٹھی= کوہی گئی، سیلے = سانگ جیولین، دائی= آیا ۔ بچیاں لئی نوکرانی، بیدن= روگ،مُٹھی= دھوکھے نال لُٹی گئی، اپُٹھی= عام روشں توں ہٹ کے۔ اُلٹی، حجابوں =پردے وچوں ، نالے = روون تے وین، بیرا= ماس دی چھوٹی بوٹی، وسیرا= بسیرا۔ ٹکانا، موتیں = ایتھے مراد اتھرو ، سُول = تکھی پیڑ، بے آب= بے آبرو۔ چمک وچ ہینے، کشمیری کاغذ=کاغذپہلے چین پھر کشمیر ' پنجاب سیالکوٹ اندر بنیا سی،ہُرنا= ہولی ہولی تھلے اُترنا، سبزہ بستانی= باغ دی زمینی ہر یا دل ، حسن ارزانی= حسن مفت ملیا ہویا سی قدرت ولوں عطا سی ۔ وافر مقدار وچ ملیا ہویا سی، گمانی= تکبر بھریا، تعریف = صفت، تاب = چمک روشنی، ہُلے= دُھمی ہوئی سی،مہتابوں = مہتاب توں ۔ چنّوں ، مس= مُچھاں دے لون ،