ورقہ 261

4862
سیؤ بیہی جیہی ٹھوڈی ہوئی گرد الودی
دردوں درد رسیلا نکلے آوازہ داؤدی
4863
چِکڑی سرو جیہا قد بانکا سوہنا ہریا بھریا
جھُکھ غماں دے مار اُڑایا سر دھرتی پر دھریا
4864
جس ویلے کوئی غزل رُباعی دوہڑا بیت الائے
اڈدے پنکھی ڈھہن اسمانوں ہوش وجودوں جائے
4865
سیف ملوک پری دی مورت رکھی آہی اگے
جیؤں جیؤں تکےّ اگ بھڑکےّ نیر اکھیں تھیں وگے
4866
اپنا آپ نہ یاد شزادے مورت وچ سمانا
سر ورتی تاں ایہ گل جاپی ہے کے سمجھ ایانا
4867
ہویا فنا فی الشیخ ایہ طالب مرشد وچ سمایا
لاَ اِلٰہ دی پھیر بُہاری اِلّاَ اللّہ گھر آیا
4868
توں کے جانیں رمز فقر دی بے علما ! نادانا!
قصہ دس شزادے والا بھیت چھپا حےوانا
4869
شاہ پری دی مورت اندر شاہزادہ سی رچیا
حال اہدا تک دلبر تائیں اندر بھانبڑ مچیا
4870
صورت ویکھ ہوئی دل گھائل شاہ پری مستانی
دل وچ داغ موہیں پر لالی جیوں لالہ بُستانی
4871
دوزخ بھاہ پرم دی سینے بھڑک لگی بھڑکارے
دھوآں دھاری انت غباری پائی عشق ہتیارے
4872
سڑ گئے تھم تحمل والے ڈھٹھے صبر چُبارے
سوہنیاں کول محمدبخشا کس نہیں پِڑ ہارے
4873
شاہزادے ول ویکھ نہ سکی مُڑ ڈیرے نوں چلی
تابش کھا حسن دی نٹھی جھال نہ گئیوس جھَلیّ
4874
جا اگیرے ملکہ تائیں کہیا بدیع جمالے
مینوں بھی اوہ مورت کیویں سیف ملوک دسالے
4875
جا ملکہ ونج آکھ شزادے جے اوہ مورت دسے
پل جھل تک کے موڑ دیاں گی قدر نہیں کوئی کھسے
4876
ویکھ اسیں بھی معلم کرئیے ہے ایہ مورت کس دی
ایسی جوبن متی کوئی دُھم پئی جگ جس دی
4877
ملکہ کہندی سُن نی بَھینے محبوباّں وچ اُچی
شاہزادے دے جُثے اندر جان اوہ مورت سُچی
4878
جند اوہدی نوں ملیا لوڑیں کیوں نکھیڑیں تن نوں
جندوتنے سمیت بلالے عاشق بے وطن نوں
4879
شاہ پری نے کہیا ملکہ میں منساں گل تیری
پر توں اجے نہیں کر کھہڑا ہووے حرص گھنیری
4880
ویکھ ربے دیاں کماں ولوں کرسی کیہڑے کر کھاں
اس نوں بی مت سد ملاں گی ہور کوئی دن جر کھاں

لفظالی:
بیہی= اک سرخی مائل پھل جس وچوںبہی دانہ نکلدا اے، چکڑی= کشمیردا درخت اُچے لمے قددی تشبیہ لئی مشہور اے ، جھُکھ = چورا ۔ جھورا۔گُجھا، غم اُڑایا= جھُکا دتا، لاالہ دی بہاری۔۔۔۔۔۔= غیر اللہ توں من نوں بوہکر نال صاف کرنا، اِلا اللہ ۔۔۔۔۔۔ = جدوں غیر اللہ مٹے پھر اللہ گھر آ دسدا اے،کرکھ= کرک ۔ برج سرطان ' سرطان( کیکڑا) اگے وی چلدا اے تے پچھے نوں وی۔ پتہ نہیں رب کیہڑے کرکھاں نال سیفل دا کم کرے گا سیفل دا کم اگے ول وی ودھدا ے تے ایہدے رستے تے ناکامی وی آ جاندی اے،جرکھاں= برداشت کر ۔ صبر کر، سمانا= سما گیا ۔ تصور وچ غرق ہو گیا، سرور تے= ہڈیں واپرے، لالہ بستانی= باغ وچ پوست دا پھُل ، قدرنہیں کوئی کھسے= کسے دی کیہہ مجال اے کہ میرے کولوں کھوہ کے لے جاوے، پِڑ ہارنا= میدان وچ (جان بُجھ کے) ہار جانا،دسالے= دکھائے، پرم دی بھاہ= عشق دی اگ ، ہے کے سمجھ ایانا= انجانے نوں کاہدی سمجھ اے،پل جھل= پلک جھلک تھوڑے توں تھوڑے سمے لئی،