ورقہ 263

4900
کس ایہ نقش نگار سُہائے صورت رنگ صفائی
کیونکر لعلاں دی ایہ جوڑی شہزادے ہتھ آئی
4901
ملکہ خاتوں کہندی بھینے مورت دی گل ساری
سیف ملوک شزادے مینوں دسی سی اک واری
4902
جیونکر سنی زبانی اس دی تیویں آکھ سناواں
اک دن نبی سلیماںہوراں پچھیا سبھ امراواں
4903
پریاں دیواں آدمیاں دے حاضر سن سرکردے
جے کجھ حکم پیغمبرکردا سر اکھیں پر دھردے
4904
کہیوس یارو دسو مینوں سچو سچ زبانوں
مہتر یوسف بھائی میرا جو ہے سی کِنعانوں
4905
اوس جیہا کوئی صورت والا دنیا اُتے ہوسی
اکھیں ڈٹھیاں کنیں سنیاں دسو پنڈت جوسی
4906
سبھناں عرض گزاری حضرت کوئی نہ ڈٹھا اگے
پر جے ہن کوئی مہلت بخشو ہر کوئی لوڑن لگے
4907
کے جاپے مت ہووے کوئی اس صورت دا ثانی
بھلی بھلیری ہے خلق اللہ کہندے لوگ زبانی
4908
چالیھ روز ہوئی تد مہلت ڈ ھونڈو زمیں زمن نوں
پریاں دیو تکیندے پھردے ہر جنے ہر زن نوں
4909
محبوباں مقبولاں والے ڈٹھے حسن بتیرے
گزرگیاں دے روپ جمالوں قصے سنے گھنیرے
4910
ساری دھرتی پھرکے تھکے آبادی ویرانی
مہتر یوسف جیہا نہ لدھا سوہنا مرد زنانی
4911
جا سلیماں اگے سبھناں چُمی زمیں ادب دی
دین دعائیں شاہ پر ہووے دائم رحمت رب دی
4912
اسیں تساڈے حکمے اُتے پھر آئے سبھ عالم
اس صورت دا ثانی کدھرے نہ کوئی جن نہ آدم
4913
ہور عجائب سندر سوہنے ڈِٹھے سُنے گھنیرے
یوسف ثانی مرد زنانی نہ کوئی جگ چوپھیرے
4914
پر کوئی لکھی ڈٹھی آیت وچ کلام الٰہی
وَعَلَّمْنٰہُ مِنْ لَّدُنّا عِلْمًا ایہ سنیندی آہی
4915
وچ زبور داؤد نبی دی جوہے نور لپیٹی
لکھیا ڈٹھا نسل تیری تھیں پیدا ہوسی بیٹی
4916
جوبن حُسن ادا صفائی نقش نگار شکل دے
شوخی تے مرغوبی خوبی بشیئر زلف کنڈل دے
4917
مہتر یوسف نال برابر یا اس تھیں کُجھ کسےّ
وچ کلام الٰہی ایہو پتے اسانوں دسے
4918
نبی سلیماں پچھیا اگوں دسو کھاں گل ساری
بیٹی کس دی کس نگر وچ کے ناواں اُس ناری؟

لفظالی:
سُہائے= سوہنے بنائے۔ سجائے، تینویں = اوسے طرحاں ، سرکردے= با اختیار درباری امیر، مہتر یوسف= حضرت یوسف ، جوسی= جوشی ۔ جو تشی، لوڑن = لبھن ڈھونڈن، کے جاپے= کیہ پتہ۔ کیا معلوم ، بھلی بھلیری= بھلیو بھلی ۔بہتر توں بہتر، خلق اللہ = اللہ دی مخلوق، زمن = زمانے ۔جگت ۔ عالم ، گھنیرے = چوکھے ، لدھا= لبھیا۔ مِلیا، چمی زمیں ادب دی= بادشاہ نوں سلام کرن لئی تخت دے تھلے دے فرش یا زمین نوں چُمیا جاندا اے، وَعَلَّمنٰہُمِن لَّدُنَّا عِلْماً= ق م کہف: ٦٥ تے اساں اوہنوں اپنے ولوں اک خاص علم سکھایا ہویا سی، مرغوبی= پسندیدہ ہوون دی خوبی ، بشیئر=زہریلے ۔ بس والے سپ، کسّی = گھٹ، ناری = عورت،