ورقہ 265

4938
اک انگوٹھی ہتھ اپنے دی نالے ایہ دو نقشے
شاہزادے دے دادے تائیں نبی سلیماں بخشے
4939
اُس تھیں بعد لئے شاہ عاصم پھیر اس نوں ہتھ لگے
ویکھن سات ہویا ایہ عاشق آ پُہتا تُدھ اگے
4940
جدوں بدیع جمال پری نے سُنی حقیقت ساری
شیشہ لے لگی منہ ویکھن سنگ مورت کر داری
4941
اپنا آپ تکے وچ شیشے نالے مورت ویکھے
تل بھر فرق نہ کدھرے آوے ہر جائی ہر لیکھے
4942
شاہ پری نے معلم کیتا ہے ایہ مورت میری
پر شاہزادے دی تک مورت لگی چِھک گھنیری
4943
نال محبت مڑ مڑ ویکھے تکدی مول نہ رجے
چڑھیا لشکر عشق نقارے آن اندر وچ وجے
4944
گُجھیاں آہیں توپاں دھریاں صبروں واڑ اُڈائے
مارے کوٹ تحمل والے فوج پرہیز نسائے
4945
سُکھاں دے لُٹ لئے ذخےرے دُکھ دی کوٹھی پائی
عشقے دے سلطان محمد پھیری شہر دُہائی
4946
درداں زرد کیتے رخسارے دیہی ہویا رنگ پیلا
باہروں چَت مرتّا کُوڑا بُرا اندر دا حیلہ
4947
وچو وچ کلیجہ کٹے ڈائن درد پرم دی
لاوے سیخ پکاوے بیرے بال انگیٹھی غم دی
4948
تروڑے طاقت تران وجودوں دہشت تیغ الم دی
صُمٌ بکمٌ ہوئی محمد صورت ویکھ صنم دی
4949
گُجھّی سانگ اندر وچ رڑ کے تاہنگ سچی دلبردی
بھل گئے سبھ باغ ارم دے لگی چھِک مصر دی
4950
ماپیو بھیناں بھایاں نالوں حرص چڑھی آ ور دی
ترٹے زور محمد بخشا نہ جیوے نہ مردی
4951
منہ بولے تاں ٹُرن وچاراں شرم نہ رہندا رتی
عالم سارا کھاون بھاوے کِت ول جاوے تتی
4952
سڑدی رہندی گل نہ کہندی وانگ دیوے دی بتی
درداں ماری چنڈ محمد اُگھڑی نیندر متّی
4953
بال ایانی درد رنجانی پگڑی قہر نزولاں
دل نوں طلب سجن دی ساڑے جیونکر اگ بنبولاں
4954
پھُرنے گھُٹ تے ہول دلے سی پائے سوُل ڈنڈولاں
کھُلے وال بیحال محمد دِسے وانگ رنجولاں
4955
موہوں ہس ہس گلاں کردی اندر گریہ زاری
باہروں نابر نال سیاں دے دلوں لگائے یاری
4956
اکھ سجن دی رکھ کلیجے ماری چھُری کٹاری
کُٹھی مُٹھی فوج اُپُٹھی جیوں کر مِرگ شکاری

لفظالی:
پُہتا= پہنچیا، داری کرنا= خاطر داری عزت احترام نال ٹہل سیوا کرنا۔ لحاظ کرنا، صبروں = صبر دی، ہرجائی= کسے تھاں تے، ہر لیکھے = کسے وی لحاظ نال ، گھنیری چِھک= چوکھی کھچ، واڑ اُڈائے= حفاظتی چار دیواری اُڑا دیوے، حیلہ = حالت ، درد = عشق ،پرم= نینہ ۔ پریم ، بیرا = قیمے دی کنی، تحمل = جرن جھلن دی طاقت ، تران = سکت کجھ کر سکن دی طاقت، صمٌ بُکمٌ= بولا گُنگا، وردی حرص چڑھی= ہون والے خاوند دی محبت ودھ گئی، متی = مدھ وچ مخمور، بنبولاں= ببول ۔کِکر، ڈنڈول= ریح پاروں ڈھڈ پیڑ، پھُرنے گھُٹ ۔۔۔۔۔۔= کلیجہ گھُٹیا گیاسی، ہول= نوکیلے ہتھیاراں دی چوبھ، نابر = انکاری ۔ باغی، مِرگ= ہرن،سیّاں=محبوب،نقشے= شاہ مہرے،