ورقہ 20

343
مرد ملے تے درد نہ چھوڑے اوگن دے گُن کردا
کامل لوک محمدبخشا لعل بنان پتھر دا
344
جدوں حسن میمندی ڈٹھا ڈیرا وچ دمشقے
لگا کرن تلائش اس دی آندا جس دے عشقے
345
ہر چارہ ہر ترلا کر کے ہمت دا کر حےلہ
بادشہانی مجلس پُہتا لے کے نال وسیلہ
346
دو تن روز گیا وچ مجلس کرے سلام شہانے
ادب قواعد سخن سُچاویں دسدا ہنر یگانے
347
جاں کوئی روز کچہری بیٹھا بادشہاں دِل پُڑیا
سبھ وزیراں تے اُمراواں نال اوہدے چِت جُڑیا
348
وِچ حضور پسندی آوے جو گل کرے زبانوں
بہت نزیکی محرم ہویا نیک کلام بیانوں
349
ہک دن حال حقیت اپنی اوّل آخر توڑی
گوش گزارشہاں دے کیتی مطلب دی گل لوڑی
350
شاہ دمشقی نے فرمایا مطلب سمجھ حسن دا
ہے ایہہ قصّہ پاس اساڈے ناہیں حکم دسن دا
351
زبدۃالجوابے اندر لکھی ایہہ کہانی
پر عاماں وچ پڑھنی ناہیں ایہو رسم پرانی
352
ماہ رمضان مبارک اندر کارن دل پرچائی
دوتن خاص اسیں رَل بہندے پڑھدے نال ادائی
353
ہر ہک شاہ اساڈا وڈکا ایویں کردا آیا
پر ایہہ قصہ ظاہر کرنا منع اوہناں فرمایا
354
عاماں وچ نہ پڑھنا مُولے نہ لکھنا لکھوانا
ووہٹی وانگ ستر وچ رکھنا ناہیں کسے دکھانا
355
ماہ رمضان اندر پڑھ آپو ٹھپ کے پھیر چُھپاندے
وڈیاں دی ایہ سند قدیمی ناہیں اج گواندے
356
عرض حسن میمندی کیتی وچ حضور شہانے
یا حضرت میں شوق سُنن دا پھریوس وچ جہانے
357
کیوں میں پڑدا ظاہر کرنا کاہنوں ستر اُٹھانا
مہر کروہک وار سناؤ فیر وطن نوں جانا
358
شاہ دمشقی نے فرمایا مِٹھی نال زبانے
زبدۃالجواب کھُلے گی اندر ماہ رمضانے
359
قصّہ سیف ملوکے والا تدوں سناساں تیں نوں
چاہ مراد تیری جد پُگسی دئیں دعائیں میں نوں
360
جاسی فکر اندیشہ تیرا لوں لوں خوشی سماسی
مشکل حل ہوسی جس کارن مُلکیں پھریں اُداسی
361
سُن کے سخن صحےح شہانے لگی آس حسن نوں
ماہ رمضان تکے جیوں تکدے عیدے والے چن نوں

لفظالی:
وگن = گُن دا اُلٹ۔ خامی۔ بدی ۔گُن = صفت۔ نیکی خوبی ۔تلائش = تلاش دی مقامی شکل ۔چارہ = علاج۔ جتن ۔وسیلہ = سفارشی۔وکیل۔ وچولا ۔ سچاویں = حق سچ تے مبنی ۔دل پُڑیا = دل وچ کھبھ گیا۔چِت = دل خیال ۔نزیکی = مقبول۔ مقرب ۔زبدۃ الجواب = فرضی کتاب ۔ ایس ناں دی کتاب کسے کٹیلاگ وچ نہیں لبھی ۔ادائی = سیاق و سباق موقع محل دے مطابق لفظاں دی صحیح ادائیگی ۔ستر = پردہ ۔مُولے = ہرگز ۔سند = دستاویز ۔ پھریوس = میں پھریاہاں ۔مرادپُگنا = مراد پوری ہوجاونا ۔اداسی = تارک وطن ، سند= دستاویزی ثبوت،کارن دل پرچائی= من پرچاوے دی خاطر،