ورقہ 268

4995
تُرٹے تارا دے چمکارا خوب کرے پشکارا
شابش دیون ہور محمدواہ واہ چُست سوارا
4996
داج کھلار دتا اسمانے پیڑھا پلہنگ کُنھادا
ایہو جیہے دان اینہاں دے کردا گھاٹا وادھا
4997
آب حیات خضر دا چشمہ چڑھیا چن نورانی
گرد بگردے سبزہ سوہنا نیلا رنگ اسمانی
4998
تُر تُر تکدے ہسدے روندے اسماناں دے تارے
شبنم دے لا موتی جیونکر ساوے کھیت سنوارے
4999
نرم ہوا معطر جھُلدی ہر اک کان سُکھائی
چوکیداراں شب بیداراں نیندر مٹھی آئی
5000
با آرام سُتا ہر کوئی آپو اپنے ڈیرے
مست پیالا لے ہر مجلس نیندر پھری چوپھیرے
5001
لگن بِناں کد جاگے کوئی مستی چڑھی دماغاں
آئی موت پتنگاں والی کڈھی لاٹ چراغاں
5002
گھُگیاں تے کلچٹیاں بولن سنواں لگا وچ باغاں
رُکھ دی چھاویں شیشے لائے چاننیاں دے داغاں
5003
لٹ لٹ کر دی لاٹ شمع دی نور بھری کافوری
ڈولھے عطر گلاب کھلارے خوش نافے کستوری
5004
شاہ پری دے ہیٹھ وچھائی نازک سیج پھلاں دی
سیاّں دایاں بستر لائے مل پواند سراندی
5005
سِر دائی دی جھولی دھرکے شاہپری ہُنگلائی
سُتی ویکھ تمامی ستیاں نالے سُتی دائی
5006
سیاّں سنگ تمامی سُتا مرگ جنگل دے سُتے
آہلنیاں وچ پنکھی سُتے گلیاں اندر کتے
5007
جوڑے نال سُتاّ رل جوڑا انسانی حیوانی
ہر اک سنگ سہاگ سُکھایا مانی عیش جوانی
5008
بے آرامی تے غمناکی ہوئی دُور جہانوں
جمل جہان ہویا خوش وقتی بِن عاشق دی جانوں
5009
رات برات خوشی دی آہی بہتر سی شب قدروں
رونق تے رُشنائی وافر چوہدیں دے چن بدروں
5010
نیندر مست پئی ہر زندے خوشبودار ہواؤں
جیوںچھجلپ ہووے مستانہ نرم پُرے دی واؤں
5011
سنگ سہیلی کوئی نہ جاگی بے سُدھ ہویاں خوابوں
شاہپری دی اکھ نہ لگدی برہوں بُرے عذابوں
5012
گُجھا سول کلیجے وڑیا ڈنگی ناگ ایانے
لوں لوں بِس پرم دی رچی کون اندر دی جانے
5013
خارو خار ہویاں دَبھّ سولاں ریشم سیج پھُلاں دی
کدے سراندی کدے پواندی بے سُدھ ہو جھٹلاندی

لفظالی:
پشکارا= پیش کارا، کسے دے سواگت ۔ استقبال ، ملنی دے موقع اُتے چلائی گئی آتش بازی یا واجے قوالی دا پروگرام، پیڑھا پلھنگ= اسمان تے ست ستاریاں دا جھرمٹ ست رشی ست سہیلیاں دا جھُمکا پروین ThePleiadesایس پلھنگ پیڑھے نوں ویکھن والے ، کنھا دا یعنی کانو والا۔ آکھدے نیں ، کلچٹیاں = کالا چٹا چھوٹا پنکھی، سنواں = سماں ، رُکھ = درخت، شیشے لائے = صراحیاں دھریاں گئیاں ، ملّ پواندسراندی= دایاں نے پواندی مل لئی تے سیاں نے سراندی مل لئی، چھجلپ =چھجلی والا کوبرا سپ، بِس= وِس زہر،جُمل = سارا، بے سُدھ= بے ہوش ، گْجھا سول= پوشیدہ درد، برہوں =عشق ' فراق ، خوش وقتی= چنگے موڈ وچ، جھٹلاندی= جھٹ کلاوے لیندی ۔ سرگردان ، ہُنگلائی= اونگھ آگئی ، سیاںسنگ= سہیلیاں دی مجلس، شمع کافوری = چٹی موم بتی جس وچ کافور رلیا ہوندا اے ایہہ دھوں نہیں دیندی سگوں صاف روشنی تے کستوری دے نافے ورگی خوشبو کھلار دی اے،