ورقہ 271

5071
پھڑ قانون الاپن لگا خوب سرود عراقی
عجمی تازی اتے حجازی ہندی رہے نہ باقی
5072
غزلاں دوہڑے ریختیاں دی لذت خوب بنائی
راگاں راگنیاں دے بچے گاوے نال صفائی
5073
سُن آواز ملائک نوری لہہ آون اسمانوں
حوراں چِت اوداسی ہوون شاہزادے دی تانوں
5074
نیک انیک سُراں کر گاوے پَیندا حال اماماں
سرد دلاں نوں گرمی آوے جاں وچ پئے گراماں
5075
تیز روی چھڈ نیر ندی دا سن کے اٹک کھلوندا
جگر کباب مچھاں دا سن کے دریاواں وچ ہوندا
5076
ہو حیران پشےماں بیٹھے سبھ پنکھی چُپ کر کے
راگ و راگ ہجر دے سُن کے روندے آہیں بھر کے
5077
ہر پتر ہر ڈال چمن دی حالت مستاں والی
سر منہ پرنے ہو ہو ڈھہندی گلبن چنبے ڈالی
5078
بدھیں ہتھیں سرو کھلوتے غیروں پکڑ ازادی
سر تے ہتھ کھجوراں شُوکن رب اگے فریادی
5079
سبزہ زارو زاری روندا شبنم ہنجوں بھرکے
بیدے نوں تھرکنبا لگا خوف خدا دیوں ڈر کے
5080
حرص ہوا چنار ڈولائے پٹن جاں گُل جاتی
منہ پٹاں پر مارن پنجے کدے لگاون چھاتی
5081
کیلے دوہرے ہو ہو جھولن حال پوے جیوں چشتی
دنیا تھیںدل کھٹا ہویا ننبو گلگل کِشتی
5082
نرگس مست دیوانہ ہویا نین گئے وچ خواباں
پاڑ سٹے پیراہن گل دے جاگے شوق گلاباں
5083
ست برگے مُکھ زردی آئی داغ لگا گل لالے
کے کُجھ آکھاں داکھاں شاخاں سر دھرتی پر ڈالے
5084
سیف ملوک شرابی ہویا آیا وچ خیالاں
دوہڑے غزلاں بیت محمد آ کجھ لِکھ دسالاں
5085
آ سجنا! منہ دس کدائیں جان تیرے توں واری
توں ہیں جان ایمان دلے دا تُدھ بِن میں کس کاری
5086
حوراں تے غلمان بہشتی چاہے خلقت ساری
تیرے باجھ محمد مینوں نہ کوئی چیز پیاری
5087
سرو برابر قد تیرے دے مُول کھلونہ سکدا
پھُل گلاب تے باغ ارم دا صورت تک تک جھکدا
5088
یاسمین ہووے شرمندہ بدن صفائی تکدا
ارغوان ڈُبا وچ لوہو چہرہ ویکھ چمکدا
5089
کستوری نے زلف تیری تھیں بو عجائب پائی
منہ تیرے تھیں پھُل گلاباں لدھا رنگ صفائی
5090
مہر تیری دی گرمی کولوں سورج تریلی آئی
لِسّا ہویا چن محمد حسن محبت لائی
5091
دم دم جان لباں پر آوے چھوڑ حویلی تن دی
کھلی اُڈیکے مت ہن آوے کدھروں واؤ سجن دی
5092
آویں آویں نہ چر لاویں دسیں جھات حُسن دی
آئے بھور محمدبخشا کر کے آس چمن دی
5093
طلب تیری تھیں مُڑساں ناہیں جب لگ مطلب ہوندا
یاتن نال تساڈے ملسی یا روح ٹُرسی روندا
5094
قبر میری پٹ ویکھیں سجنا! جاں مر چُکوس بھوندا
کولے ہوسی کفن محمد عشق ہوسی اگ دھوندا
5095
لمیّ رات وچھوڑے والی عاشق دُکھیے بھانے
قیمت جانن نین اساڈے سُکھیا قدر نہ جانے
5096
جے ہن دلبر نظری آوے دھمےں صبح دھگانے
وچھڑے یار محمدبخشا رب کویں اج آنے
5097
ہے محبوب میرے مطلوبا توں سردار کہایا
میں فریادی تیں تے آیا درد فراق ستایا
5098
اک دیدار تیرے نوں سِکدا رُوح لباں پر آیا
آ مِل یار محمد تائیں جاندا وقت وہایا

لفظالی:
قانون = ٹ ک تفصیلاں، سرود= راگ گانا، راگنیاں دے بچے= راگنی وچوں نکلے چھوٹے راگ، چِت اداسی= اُداس دل والیاں، انیک= چوکھے ۔ اک توںودھ، اماماں= دین دے آگو عالم جیہڑے سماع نوں اُکا حرام سمجھدے ہن، تن گراماں= تن گرام۔ مندر ۔ مدھ ۔ تار،وراگ= درد وچھوڑے دا حال، گلبن=گلاب دا بوٹا، غیروں پکڑ ازادی= سر و آلے دوالے کسے ہور پاسے دھیان نہیں کردا صرف اوہ اتانہہ ول ای دھیان کر دا اے یعنی اوہدا دھیان صر ف اللہ ول رہندا اے، تھرکنبا= بید ' بینت دا درخت لچک پاروں قدرتی طور تے کنبدا رہندا اے انج جاپدا اے جویں سردی نال کنب رہیا اے،کِشتی=فقیراں دی منگن والی چپی نیبو گلگل بہت کھٹے پھل نیں ۔ فقیراں دا چپی توں وی دل کٹھا ہو گیا اے۔ کیوں جو اوہ دنیا داراں دے بوہے تے لے جاندی اے، شوق= عشق، یاسمین = چمبیلی، ارغوان = بہت سوہنا تے رتے پھَل پھُل والا بوٹا،ست برگے= صد برگا ، چوکھیاں پتیاں والا پھُل گینڈا جہدا رنگ قدرتی طور تے زرد ہوندا اے، غِلمان= بہشت وچ سیوا کرن والے چھوکرے،