ورقہ 272

5090
مہر تیری دی گرمی کولوں سورج تریلی آئی
لِسّا ہویا چن محمد حسن محبت لائی
5091
دم دم جان لباں پر آوے چھوڑ حویلی تن دی
کھلی اُڈیکے مت ہن آوے کدھروں واؤ سجن دی
5092
آویں آویں نہ چر لاویں دسیں جھات حُسن دی
آئے بھور محمدبخشا کر کے آس چمن دی
5093
طلب تیری تھیں مُڑساں ناہیں جب لگ مطلب ہوندا
یاتن نال تساڈے ملسی یا روح ٹُرسی روندا
5094
قبر میری پٹ ویکھیں سجنا! جاں مر چُکوس بھوندا
کولے ہوسی کفن محمد عشق ہوسی اگ دھوندا
5095
لمیّ رات وچھوڑے والی عاشق دُکھیے بھانے
قیمت جانن نین اساڈے سُکھیا قدر نہ جانے
5096
جے ہن دلبر نظری آوے دھمےں صبح دھگانے
وچھڑے یار محمدبخشا رب کویں اج آنے
5097
ہے محبوب میرے مطلوبا توں سردار کہایا
میں فریادی تیں تے آیا درد فراق ستایا
5098
اک دیدار تیرے نوں سِکدا رُوح لباں پر آیا
آ مِل یار محمد تائیں جاندا وقت وہایا
5099
اک تگادا عشق تیرے دا دوجی بُری جدائی
دور وسیندیاں سجناں مینوں سخت مصیبت پائی
5100
وس نہیں ہُن رہیا جیوڑا درداں ہوش بھلائی
ہتھوں چھٹی ڈور محمد گُڈی واؤ اُڈائی
5101
درد فراق تیرے دا مینوں تاپ رہے نت چڑھیا
اوہو درد دوا اساڈا ہور نہیں کوئی اڑیا
5102
منجی نامرادی والی جس دن دا میں چڑھیا
شربت تیرا نام محمد پیتا جاں جی سڑیا
5103
گل میری ہتھ تیرے سجنا! اُچاّ ساہ نہ بھرناں
جو کجھ چاہیں سویو چنگا جو آکھیں سو کرناں
5104
نہ مصلاحت اپنی کوئی نہ کوئی تکیہ پرنا
دین عشق دے کفر محمد آپے نُوں چِت دھرنا
5105
سدا نہ روپ گلاباں اُتے سدا نہ باغ بہاراں
سدا نہ بھج بھج پھیرے کرسن طوطے بھور ' ہزاراں
5106
چار دہاڑے حسن جوانی مان کہیا دلداراں
سکدے اسیں محمد بخشا کیوں پرواہ نہ یاراں
5107
ربّا کس نوں پھول سناواں درد دلے دا سارا
کون ہووے اج ساتھی میرا دُکھ ونڈاون ہارا
5108
جس دے نال محبت لائی چالیا غم کھارا
سو منہ دسدا نہیں محمد کے میرا ہن چارہ

لفظالی:
لِسا= ماڑا ۔ ضعیف، وا= ہوا ۔ خیر خبر، جاں مر چکوس بھوندا= جدوں میں پھردا پھردا مر مُک جاواں گا، عشق ہوسی اگ دھوندا= اگ نال نہاکے پاک ہو رہیا ہووے گا، دھمنا= Todawn، آنے= لیاوے، سِکنا= اڈیک وچ تڑفنا، وہایا=گذر دا، اڑیا= پنجابی مٹیار اپنے محبتی نوں بے تکلفی نال انج بلاندی اے ''وے اڑیا''، تگادا= تقاضہProblem، بھرناں= بھردا ہاں، مصلاحت= بہتری والا مشورہ، تکیہ = ڈھو ۔ ڈھاسنا ۔ سرہانا۔ آسرا، پرنا= بھروسا سہارا۔ اُڈن والا کھمب، چِت دھرنا= تصور وچ لیاونا، آپے نوں چِت دھرنا= اپنی ہوند نوں مدِ نظر رکھنا اپنی ذات نوں منوانا، ہزاراں= ہزار داستاناں بُلبلاں ،سِکنا= اڈیک وچ تڑفنا ، کھارا= ٹوکرا ۔ ویچن والے ہا کر دا چھابا،