ورقہ 273

غزل

5109
دلبر دے وچھوڑے اندر اجے رہیا میں زندہ
ایس گناہوں آخر توڑی سدا رہاں شرمندہ
5110
اک واری دیدار نہ ڈِٹھا لئے پیار نہ مُونہوں
توڑے طلب اوسے دی اندر ہوچکا بے جِندا
5111
گھر تیرے کئیں نوکر چاکر در تیرے سے کُتےّ
نفراں دا میں گولا سجنا! کُتیاں دا پھر بندہ
5112
درد فراق تیرے دی لذت جس دن دی میں چکھی
خوشیاں کر دی ویکھ لوکائی من وچ آوے خندہ
5113
زیور زیب پوشاکی توڑے ناہیں بادشہانے
گودڑیاں سروپا اسانوں ایہو لباس پسندہ
5114
چاہ میری پئی چاہ محمد گل میری گل گئی آ
من لئے میں بول سجن دے جے لکھ آکھے مندا

دوہڑا

5115
کر کر یاد سجن نوں روواں مول ارام نہ ہوئے
ڈھونڈ تھکا جگ دیس تمامی رہیا مقام نہ کوئے
5116
رُٹھا یار مناوے میرا کون وسیلہ ڈھوئے
لاء صبون محبت والا داغ غماں دے دھوئے
5117
جگ پر جیون باجھ پیارے ہویا محال اسانوں
بھُل گئی سُدھ بُدھ لگا جاں عشق کمال اسانوں
5118
باغ تماشے ہسن کھیڈن خواب خیال اسانوں
جاون دُکھ محمد جس دن ہوئے جمال اسانوں
5119
کے گل آکھ سناواں سجنا! درد فراق ستم دی
آیا حرف لباں پر جس دم پھٹ گئی جِبھ قلم دی
5120
چٹا کاغذ داغی ہویا پھری سیاہی غم دی
دُکھاں کیتا زور محمد لئیں خبر اس دم دی
5121
پریئے خوف خدادیوں ڈرئیے کرئیے مان نہ ماسا
جوبن حسن نہ توڑ نباہُو کے اس دا بھرواسا
5122
ایہناں موہاں تے مٹی پوسی خاک نمانی واسا
میں مر چکا تیرے بھانے اجے محمد ہاسا

غزلاں

5123
کے کجھ گل سجن دِل بیٹھی چِت میرے تھیں چایا
کے گستاخی نظری آئی تختوں سٹ رُلایا

لفظالی:
مُنہوں پیار لینا= چُمی لینا، بے جِندا= بے جان، بندہ = غلام چا کر، خندہ = ہاسا، توڑے = بھانویں ، سروپا= قیمتی خلعت ، چاہ پَینا = کھوہ وچ پینا، ڈھوئے = نیڑے لیاوے،گل میری گل گئی آ= میری عرض درخواست پانی وچگل گئی اے، جے = بھانویں ، وسیلہ = وکیل واسطہ، جمال ہونا= دیدار ہونا۔جلوہ دیکھنا، دم= ساہ ۔ تنفس ساہ لین والا جاندار، توڑ نبھاہو= ساری عمر دا وفادار، واسا = رہائش ، بھانے= خیال وچ ، کسے تھیں چت چانا= کسے ولوں دل چُکیا جانا۔ دل اُچاٹ ہو جانا،چاہ= (١) محبت(٢) کھُوہ، حرف = درد دا پہلا حرف د، لب= کنارہ ۔ کنڈھا،