ورقہ 11

کر کر صفاں ملائک رب دے عجز نیازی
خالق نور فلک دا والی جِس ایہہ صورت سازی
لے خوشخبراں گئے فرشتے وچ جہان چوپھیرے
نوری شکل جگت وچ آئی ہوئی دُور اندھیرے
آہے صورت یوسف والی ایڈک چمکاں مارے
چشم دلاور تاب نہ جھلّے جنبش کھاہن ستارے
یوسف دا مونہہ ویکھ نہ سکّے جے کو نظر ٹکاوے
شعلہ حُسن اکھیں تے چھاوے نظر جل جاوے
رُخ دے نُوروں عالم دَمکے ماہ کنوں تا ماہی
ستویں چرخ زُحل دے جِرموں دھوئی گئی سیاہی
ایہہ صُورت پُر معنی اَنور مَظہر فَیض الٰہی
معشوقاں تے نام جیہدے دی گُزری شاہنشاہی
دنگ رہے ہو ویکھن والا چہرہ ویکھ اُجالا
مائی باپ سَنے ہر بندہ ویکھ رہے متوالا
دس بھائی سبھ بھیناں ماں پیئو ویکھدیاں نہ رَجدے
یوسف گِرد رہن سبھ بھوندے نظر کرن غم بھَجدے
جذب قلُوب تاثر والی شکل مُبارک نُوری
دِل جھُک جان نِگاہ کریندیاں گھڑی نہ بھاوے دُوری
ویکھدیاں تھیں نال تعجب اُڈن قرار صبوری
معجزیوں وِچ صورت یوسف جذب فضیلت پوری
بنیامین دو برساں چھوٹا سی یوسف دا بھائی
بنیامین ہویا جاں پیدا فوت گئی ہو مائی
کارن بنیامین پِدر نے مُل کنیز منگائی
اُسدے شیروں ہو پروردہ اُس نے طاقت پائی
آہا گود کھلیندا یوسف نازک پُت پیارا
روندیاں اکھیں ماؤں جہانوں گُزری چھوڑ بے چارا
دل یعقوب رہیا وچ غم دے طِفلی ویکھ پسردی
بھین اپنی نوں سونپ دتا سُو اوہ تس پروش کردی
حضرت یوسف تائیں پھوپھی لے اپنے گھر آئی
وانگوں جان رکھے خوش وسے کرے نہ پلک جُدائی
جاگدیاں وچ اکھیں رکھے سُتیاں وچ کنارے
خورش لباس رکھے سبھ خبراں سر مونہہ وال سوارے
ایڈک اُلفت یوسف سَندی دل وچ آن سمائی
باجھ حضور پیارے یوسف بھلا نہ بھاوے کائی
برگ زُبان جو یوسف والا جاں جُنبش وچ آیا
شیریں سُخنوں بار لیایا اندر دِلاں سمایا
تُردا پِھردا گلّاں کردا لگدا بہت پیارا
گھڑی کُو نظروں بَہے پَریرے دِل ہووے دو پارا
زَن مرداں کنعانی سارے اُس نوں ویکھن آون
دِلیں آرا پَوے تِس ڈِٹھیاں تاب نہ ہجر لیاون
جِیوں جِیوں وڈا ہُندا تِیوں تِیوں شکل دَمکدی
سُورج مات رہے چند تارے صورت نور چمکدی
ویکھے باپ جو کدی کدائیں دل نوں صبر نہ آوے
چاہے یوسف نوں ہر ویلے اندر نظر رکھاوے
پیغمبر فرماوے اِک دن بھین پیاری تائیں
یوسف تھیں میں صبر نہ دل نُوں ڈِٹھیاں کدی کدائیں
بھین اِنکار نہ کردی ظاہر دِلوں قرار گیا سُو
برکت گھروں چلی اُٹھ میرے دل وچ فکر پیا سُو
کیا کراں اج یوسف چلیا میں تنہا رہ گئیاں
دم دم ویکھن گیا نصیبوں غم دیاں خبراں پئیاں
جاں اج میرے گھر تھیں جاوے ایہہ فرزند پیارا
اُسدا درد وچھوڑا میں سر گُزرے مُشکل بھارا
نور اکھیں دا جاون لگا دل دا مقصد سارا
اِس فرزند عزیز بغیروں مُشکل ہوگ گُزارا