ورقہ 278

5197
ہر جائی کستوری ہُلّے ہر گوشے پھُل کھیلی
چاننیوںتے چھائیوں چنبے دھرتی وانگ چنبیلی
5198
حُسن الٰہی چن سُہایا سگل جہان نورانی
پاک لقا جنے نوں ہویا واہ رحمت سبحانی
5199
خوشیاں دے دروازے کُھلے طاق غماندے مارے
آدم جِن جناور وحشی چَین کریندے سارے
5200
شیراں ہر ناں صلح بنائی بھیڈاں تے بگھیاڑاں
تتر باز بٹیرے باشے رل بیٹھے وچ جاڑاں
5201
دند سپاں دے کھُنڈے ہوئے نکلی وس زبانوں
دھرتی نگھر گئے اٹھوئیں پؤلے کھا جہانوں
5202
دور ہویا کُل عالم اُتّوں غم اندوہ حیرانی
شمعاں نال ملے پروانے ہر جانی نوں جانی
5203
بھیناں دے گھر آندے مولیٰ ویر گئے پردیسیں
نوشہ کنت مِلے سن ناریں عطر ملائے کیسیں
5204
بھائیاں نال ملے سن بھائی عُمراں پاوچھنے
شکر گذار ہوئے پھر اول گل باہاں گھت رُنے
5205
یاراں یار ملے اس راتیں بھوراں نوں گلزاراں
کامل مرشد ملے مریداں کر محرم اسراراں
5206
علم یقینوں حاصل ہویا رتبہ عین یقینوں
غفلت ہوئی دُور محمد عالم زمن زمینوں
5207
جیوں کر مہتر موسیٰ ڈٹھا طور اُتے چمکارا
تیویں سیف ملوکے لگا اک پاسوں لشکارا
5208
آتش چمک لگی ازغیبوں ہویا اُتے ول راہی
کے تکدا اک نار پئی ہے صورت صفت الٰہی
5209
سورج وانگ چمکدا چہرہ چنوں جوت نورانی
گل لعلاں دے ہار لٹکدے جیوں تارے اسمانی
5210
دُر یتیم کناں وچ لڑیاں سونے تار پروتے
واؤ نال پریشاں ہوئے وال معنبر دھوتے
5211
زلف سیاہ کستوری بِھنی گل وچ پئی لٹکدی
زیور زیب پوشاکی ساری جھلمل کرے چمکدی
5212
روپ انوپ حسابوں باہر صفت نہ کیتی جاوے
اس دریا حسن دے وچوں قطرہ چن دِکھاوے
5213
آب حیات لباں وچ چشمہ گُجھا سر حقانی
خِضر الیاس ہوون دل گھائل ویکھ حسن نورانی
5214
ہیرے موتیں لعل جواہر ہور سُچے فیروزے
گلما دامن کنھّے پلےّ جڑت ہوئی زردوزے
5215
صورت تاب وڈا مہتابوں جھلک لگی اسماناں
انت حساب نہ آوے کوئی زیور زیب شہانہ

لفظالی:
پھُل کھیلی= پھُلاں بھریاں کھیلاں، چاننیوں تے چھائیوں چنبے دھرتی وانگ چنبیلی= کسے رُکھ بوٹے دے پتراں تے جے چن دی چاننی پوے تاں دھرتی اُتے چنبیلی دے پھلاں ورگا نقشہ بن جاوے گا پتراں والے تھاںچھائی سایہ بنے گا باقی تھانواں تے چن دی چاننی پوے گی،جاڑاں= اُجاڑاں، نگھر گئے = ہولی ہولی تھلے چلے گئے، عمراں پا وچھنے = عمراں گذارکے وی وچھڑے ہوئے، علم یقینوں۔۔۔۔۔۔= علم الیقین نوں عین الیقین دا رتبہ مل گیا جہڑی چیز دا علم سی اوہ اکھیں ویکھ لئی ، جوت = لاٹ ، در یتیم = منفرد موتی، روپ انوپ= حسنِ بے مثال، اِس دریا= سُتی پئی نار دے حسن وال اشارہ اے، گُجھاچشمہ= لباں وچ آب حیات دا چشمہ پوشیدہ اے، فیروزہ = نیلگوں قیمتی پتھر Turquoise، دامن = جھولی دا کنارہ، گنھےّ= کندھے ۔ موڈھے، پلّے = دوپٹے دے کنارے،زردوزے=سونے دیاں تاراں دی کڈھائی نال،