ورقہ 279

5216
لاہ لاہ کرے شعاع حسن دا ہر پاسے ہر جائی
ہر پتر ہر ڈالی اُتے اوسے دی رُشنائی
5217
ہر مینڈھی سنگ لٹکن سُچیاں مرواریدوں لڑیاں
ہتھیں چھاپاں باہیں کڑیاں سبھ زمرد جڑیاں
5218
شاہزادے نوں نظری آئی جاں اوہ صورت والی
مورت وانگوں پئی ہکلی ہوش سنبھالوں خالی
5219
ویکھدیاں شاہزادے تائیں ہوئی خوشی نہایت
روح بدن وچ میوے ناہیں وافر ویکھ عنایت
5220
موجیں آئی ندی خوشی دی روح لہر وچ تردا
بھُل گیا جیؤ جُثہّ اپناروپ ڈٹھا دلبردا
5221
دھرت اسمان نہ دسدا کدھرے جان جہان نہ سُجھے
کے کجھ ظاہر کہاں محمد سِرّ عشق دے گُجھے
5222
دوزخ جنت یاد نہ رہیوس دنیا دین پسارے
بھُلےّ علم کلام کتاباں ورد وظیفے سارے
5223
وہم خیال گمان نہ رہیا اوس جمال کمالوں
جیونکر اگے کہیا سیانے چُھٹی ہیر جنجالوں
5224
لوں لوں وچوں حمد الٰہی نکلے شکر ہزاراں
گئی خزاں وچھوڑے والی آئی وصل بہاراں
5225
بلبل ونجھ گلاں تے بیٹھی بھور لدھے گل لالے
شمع پتنگ اکٹھے ہوئے چن چکورا نالے
5226
عاشق نوں محبوب پیارا آیا نظر اکلاّ
ہر ذرّے نوں سورج کردا اس در نور تجلاّ
5227
باغ اندر جو پانی آہے نہراں کھُوہ پھوہارے
ہر ہر بوند محمدبخشا ندیاں دا دم مارے
5228
سُکے ککھ نچیزے جیہڑے پیراں ہیٹھ ملیندے
چنبے تے گل لالے وانگر روشن سبھ دسیندے
5229
روشن رات دسے ہر پاسے کے گل کہاں زبانی
موسیٰ دے کوہ طورے والی ہویا باغ نشانی
5230
جل تھل مشرق مغرب توڑی ہور نہیں کجھ دِسدا
جِت ول ویکھے اوہو صورت جلوہ سارا تس دا
5231
شاہزادہ شکرانہ پڑھ کے گیا پری دے کولے
ترے واری چوگردے پھر کے طوف کرے جند گھولے
5232
جلوے روپ گھنے دے کولوں طاقت تران نہ رہیا
صوُرت نقش صحیح پچھاتی چور میری ہے ایہا
5233
کر سلام طواف چوپھیرے پھر دو پیر پکڑ کے
تلیاں چُم ملے سر اکھےں قدماں اندر جھڑکے
5234
خوشیاں کردا میوے ناہیں دونا ہو ہو بہندا
تاں اس ویلے اس مضمونوں بیت زبانوںکہندا
5235
واہ واہ وقت سُتا جس ویلے یار شرابی ہوکے
عاشق چوری پیر چمیندے ہنجوں پانی دھوکے

لفظالی:
لاہ لاہ کرنا= چمکنا ڈلھکنا، سنبھالوں= ادراک توں، نہایت= انتہائی، میوے= سماوے، سُجھے = نظر آوے ، گُجھے= پوشیدہ ، علم کلام= دین اسلام دی حقانیت نوں فلسفیانہ طریقے نال ثابت کرن دا علم، چھُٹی ہیر۔۔۔۔۔۔ = ٹ ک 33، لدھے= حاصل ہوئے، گمان = اک غیر حقیقی جھؤلا، ندیاں دا دم مارے= بوند ندی ہوون دا دعویٰ کر رہی سی ، دسیندے= دس رہے سن ، طوف کرنا= آلے دوالے چکر لانا، جند گھولے= جان قربان کرے، تران=سکت ۔ کجھ کر سکن دی قدرت، کولوں=چوکھی نیڑتا پاروں ، جھڑکے= ڈگ کے، میوے ناہیں = جامے میں پھولانہ سماوے، واہ واہ وقت=چنگا چوکھاچر،چور= دِل چُراون والی،