ورقہ 282

5274
محبوباں دی صورت اُتے اوسے دا چمکارا
عاشق دے دل عشق محمد اوہو سِرّ نیارا
5275
جو باطن اس نام محبت ظاہر حسن کہاوے
حسن محبت محرم توڑوں کیوں محرم شرماوے
5276
محرم نال ملے جد محرم انگ نسنگ لگاوے
حسن عشق اک ذات محمد توڑے کوئی سداوے
5277
کون کہے ناجنس ایہناں نوں اکسے ماپیو جائے
اکو ذات ایہناں دی توڑوں اگوں رنگ وٹائے
5278
اک کالے اک سبز کبوتر اک چٹے بن آئے
چٹے کالے ملن محمد نہ بن بہن پرائے
5279
حُسن محبت سبھ ذاتیں تھیں اُچی ذات نیاری
نہ ایہ آبی نہ ایہ بادی نہ خاکی نہ ناری
5280
حسن محبت نور الٰہی کیا چِبھ کیا چمیاری
عشق بے شرم محمدبخشا پُچھ نہ لاندا یاری
5281
جنس کُجنس محبت میلے نہیں سیانپ کر دی
سُورج نال لگائی یاری کِت گُن نیلوفر دی
5282
چن چکوراں دی کے یاری تک تک ہوندے دلخوش
شمع پتنگاں دی کے نسبت اوہ کیڑے اوہ آتش
5283
بلبل نال لگے اشنائی خاروں مول نہ ڈردی
جنس کُجنس محمد کیہی عاشق تے دلبردی
5284
حسن عشق دا قول پکیرا ہویا روز اوّل دے
آدم پریاں کے تفاوت اکو جیہے شکل دے
5285
گُھنڈ اتار دیدار دکھائیں عشق نہ پُچھدا ذاتاں
روبرو سجن دے ہوکے کر لئے دو باتاں
5286
اوہ فرماندی کیوں منہ دساں توں راہی راہ جاندا
میں شاہزادی ستراں والی تقدیر ے پھڑ آندا
5287
سیف ملوک کہیا میں راہی اس وچ کُوڑ نہ ذرہ
پر وچ راہ عِشق دے ٹُریا عاشق ملے مقرہ
5288
ستر ہووے نامحرم کولوں محرم تھیں کے پڑدا
میں محرم اس دن دا جس دن ناہا لہندا چڑھدا
5289
پری کہے میں ڈٹھوں ناہیں محرم بنیوں کِتھے
خبر نہیں کس وقت قضیےّ آن پُچائیوں اِتھے
5290
سیف ملوک کہے تدھ اوّل آپے نیونہہ لگایا
رہسیں نہیں اکلی میرا نقشہ نال لکھایا
5291
آپے باغ ارم دا چھڈکے مصر شہر وچ گئی ایں
تاں میں گھر تیرے ول ٹُریا اِس جائی لبھ لئی ایں
5292
پری کہے میں کنج کواری دامن پاک گناہوں
کیکر منہ مرداویں لگاں شرم تروڑاں راہوں

لفظالی:
سر= بھیت، توڑوں= ازل تو ں دُھروں،نسنگ= بغیر کسے جھا کے دے،تو ڑے = بھانو یں ، آبی= پانی دی پیدائش، بادی= ہوادی مخلوق، خاکی = مٹی دی، ناری= اگ توں بنے، چِبھ = راجپوتا ں دی اک پرانی قوم جیہری کشمیردے نال لگدے علاقیاں وچ راج کردی رہی اے' پورن بھگت دے پیو راجے سلوان دی ذات پریار سی پر اوہدی رانی لونا دی ذات چمیاری سی۔ اس دی جات چمیاری نے نام لونا گھر آندی سی این مناکے جی (قادر) کُجنس= کسے جنس توں باہرلی مخلوق،کِت گُن= کیہ فائدہ اے، خاروں = کنڈے توں ، کے تفاوت= کِنّی کو وتھ اے، ستراں والی= پڑد ے وچ رہن والی ، مقررہ=لازمی، ستر = پردہ، اوّل =پہلاں، نیونہہ= عشق، نقشہ نال لکھایا = شاہ مُہریاں ول اشارہ اے، اس جائی = ایس تھاںتے، کنج= مرد دی چھو ہ توں بچی ہوئی کنواری کنیا، راہوں = راہ توں ، راہ= برادری قوم دا قانون ۔ قاعدہ ۔ رسم رواج،