ورقہ 21

362
رکھ اُڈیک نچلا بیٹھا جلد نویس سدائے
دولت خلعت بخش تمامی عزت نال ودھائے
363
سینکڑیاں تھیں دوچُن کڈھے ماہر دھنی قلم دے
خوشخط بہت صحیح شتابی اُستاکار رقم دے
364
دے دولت وڈیائی خلعت ایہہ صلاح پکائے
جاں رمضان مبارک اندر شاہ کتاب سنائے
365
تساں دوہاں چھُپ بہنا چوری خاطر ایسے گل دی
قصہّ سیف ملوکے والا لکھ لینا کر جلدی
366
قانوں گو تسلی دیندے کانی پکڑ بہاں گے
توڑے جلد پڑھے کوئی کیسا لکھ صحیح لہاں گے
367
جاں رمضان مبارک آیا حسن کیتا شکرانہ
قانوں گو کیتے مُڑ تکڑے دے کاغذ سمیانہ
368
زبدۃالجواب کُھلائی ہویا حکم شہانہ
ہک حسن میمندی سدّیا دوتن ہور دیواناں
369
قانوں گو حسن نے چوری پڑدے وچ بہائے
آپ حضور شہانے بیٹھا وقت مبارک آئے
370
جاں سلطان دمشق شہر دا پڑھن لگا ایہہ قصہّ
سُن سُن کنبے رُکھ چمن دے لے حالت دا حصہّ
371
ثابت ہوش رہے وچ پڑدے قانوں گو قرارے
اوّل آخر تیک قصے دے حرف صحےح اتارے
372
جاں قصہ لکھوا حسن نے قابو کیتا چوری
رخصت لین لگا درباروں فوج وطن نوں ٹوری
373
اٹھ حسن نوں رخصت کیتا شاہ دمشق شہر دے
خلعت تحفے ہدیے دتے جے کجھ آہے سردے
374
قصہّ گِھن وطن نوں ٹریا نال خوشی خوش حالی
مُہلت اجے نہ مُکی آہی آن دتی اس ڈالی
375
بہت انعام دتے سلطانے خلعت ملک جاگیراں
اوہ حسن میمندی کیتا افسر وچ وزیراں
376
ایس قصے دے پچھے ہویا رتبہ اس دا عالی
جے کوئی رنج مصیبت جھاگے کدے تکے خوشحالی

مقولہ شاعر

377
مردا ہمت ہار نہ مولے مت کوئی کہے نمردا
ہمت نال لگے جس لوڑے پائے باجھ نہ مردا
378
جاں تک ساس نراس نہ ہووِیں ساس ٹُٹےّ مڑ آسا
ڈھونڈھ کرن تھیں ہُٹیں ناہیں ہُٹ گیوں تاں ہاسا
379
جھل جھل ہار نہ ہاریں ہمت ہکدن پھرسی پاسا
بھِکھا منگن چڑھے محمد اوڑک بھردا کاسہ

لفظالی :
جلد نویس = شارٹ ہینڈ دے ماہر سٹینو ۔ نچلا = چپ چاپ ۔ پُر سکون۔ بے حس و حرکت ،دھنی = کسے خوبی پاروں دولت وند ۔رقم دے استاکار = لکھائی دے ماہر ۔قانون گو = قانون دے ماہر ۔ منشی۔ محرر ۔کاغذ سمیانہ = لکھائی دا سامان ۔دیوان = منسٹر ۔ اکابر ۔سیکرٹری ۔ بھِکھا = بھِکشا۔ بھِیکھ ۔ بھِکھ ۔ جھاگے = جھلے۔سہے ۔اوڑک = آخر کار ۔قرارے = ہوشمند ساودھان۔ چوکنے ۔لوڑے = تلاش وچ ۔نراس = نا امید۔نر آس ،ہُٹنا = تھک کے چُور ہونا ۔مت = مبادا۔کتے انج نہ ہوجاوے ۔پاسا پھرنا = پاشے دی کھیڈ وچ کھڈاری دے حق وچ پانسہ پینا۔ پانسہ پلٹنا۔ حالت= فقیری رستے دی اک منزل ۔ وجد ، سردے= جنہاں دی توفیق سی،