ورقہ 294

5503
نہ کو ئی کپڑا لیڑا اُتے نہ کوئی پلنگ چٹائی
اِک کن ہیٹھ گھتن اِک اُتےّ سوندے نیندر آئی
5504
اوہ اوہناں دا شہر ولایت چالیھ دن دا رستہ
کون کوئی لنگھ سکدا اوتھوں مارن کرن شکستہ
5505
آتشےں پہاڑ اگےرے پینڈا اک مہینہ
جِت ول تکیے اوہو دِسدا نظر نہ پون زمیناں
5506
تر یہیں ماہاں دا پینڈا اگے جو دریا جو شندہ
جو حیوان اوہدے وچ آوے کوئی نہ رِہندا زندہ
5507
غول اجاڑی دیو مریلے راکس بشےرئ کالے
ویکھن سات نہ رہندی باقی دہشت جند نکالے
5508
جے سو مرد زوراور ہووے بہت دلیر بہادر
ہیبت کھا رہے مڑ ثابت نہیں کسے دا بادر
5509
سیف ملوک ہویا سُن حےراں بہت اندیشہ کردا
سپ دا ڈنگیا آکھ محمد سیلھی کولوں ڈرایا
5510
اگے بھی میں ڈھیر بلائیں گاہ ایتھے تک آیا
پراگوں دس پائیوئی جیہڑی اس نے بہت ڈرایا
5511
کے علاج ہووے اس کم دا بُری مہم ایہ آئی
آخر منزل سخت محمد بچ کے نکلے کائی
5512
سادھن کام پہاڑ اگے دا غصہّ دریا جوشاں
حرص ہوا ہمیشہ ننگے وانگ گلیمے گوشاں
5513
بھُکھ نیندر دو غول وڈیرے آتش پیون ہارے
ہور بلائیں شر نفسانی سمجھو رمز پیارے
5514
جے سبھناں دے سرتوں لنگھے چڑھ دیوے دے کاندھے
دیو مطیع ہووے جس ویلے کھُل ونجن سبھ باندھے
5515
دستاویز سجن دی لے کے پہنچے کول وسیلے
واصل کرے محمد بخشا تاں اوہ کر کر حیلے
5516
پھیر پری نے کہیا اگوں چنتا نہ کر شاہا
جو عفریت تیرے سنگ لاساں اس اگے کے راہا
5517
اوہ بی اِکس پری پر عاشق دیساں اس دا لارا
چائیں چائیں کھڑسی تینوں پندھ سُکھالا سارا
5518
دادی بی نہیں ایسی اگے کوڑی پھِکی کھٹی
مِٹھی اتے سلونی ہوسی جاں د سسیں رنج کٹی
5519
میں بی چٹھی اپنی تینوں لکھ بنھاساں پلے
کول اوسے دے جا پیارے مت واہ کوئی چلے
5520
سیف ملوک کہیا سُن بی بی جے جگ دشمن ہووے
توں سجن تاں خوف نہ کوئی عاشق اُٹھ کھلووے
5521
آکھے باجھ سمندر گاہے جنگل پربت کالے
ہُن تدھ آپ زبانوں کہیا ٹُرسن یار سُکھالے

لفظالی:
لیڑا = پرانا سیتا ہویا کپڑا، کن = کنڈ، شکستہ = ٹٹے ہوئے ہڈ پیراں والا، آتشیں = آتش فشاں ۔ لنبو کڈھن والا،ماہاں = مہینیاں ، دریا جو شندہ= اُبلن والا سمندر ، غول = بھوتنے ۔ چھلیڈے، راکس = راکش دیوتیاں نال لڑن والے جنگلی شےطان ، بشیئر= زہریلے بِس والے سپ، بادر= طاقت ۔ مجال ۔ توفیق ، سیلھی= والاں دی رسی، گاہنا= پیراں تھلے مِدھنا، کام سادھن = شہوت نوں قابو کر کے رکھنا، دریاجوشاں= اُبلدا سمندر، گلیمے گوش= وڈیاں کناں والی انسانی قوم، گلیم = رضائی لیف ، دیو = ناری شیطانی مخلوق، باندھا = بنھ۔ مشکل ، دستاویز = کسے دے ہتھ دی لکھی تحریر ، وسیلہ=وچولا،حِیلہ=کوئی جتن ، کوڑی پھِکی کھٹی= بد مزاج ۔ بھیڑے سبھا والی، رنج کٹی= اٹھائی ہوئی مصیبت دُکھ، واہ = وس اختیار، یار= متکلم نے اپنے واسطے ورتیا اے، اُٹھ کھلووے= قائم ہو جاوے گا،