ورقہ 295

5522
اِک اِک قدم اُتے جے ہووے سو سو بِشیرئ کالا
جِت ول یار کہے میں ٹُرساں مُول نہ کرساں ٹالا
5523
عاشق موتوں ڈردے ناہیں پتہ اوہناں نوں لگا
موت نہیں اکوار مویاں نوں جھل آفت دا اگا
5524
کہیا پھیر پری نے شاہا کراں ضروراں تینوں
چیتا چیتا بھیت اساڈا دسیں نہیں کسے نوں
5525
ملکہ بدرہ ماؤ اوہناں دی اگے کتنی ویری
میرے اگے کر کر تھکیاں بہت سپارش تیری
5526
خوبی صفت ثنا تیری تے نالے عشق تیرے دی
درد کہانی دس دس رہیاں کامل صدق تیرے دی
5527
پان سوال عرضوئی ایہو کر کر منت داری
سیف ملوکے نوں شاہ پرئیے دے دیدار اک واری
5528
گل اوہناں دی اجے نہ منی موہوں نہ کیتی آرے
نہ نہ کر دی ہاں اج توڑی بھار گھتاں نت بھارے
5529
توں بھی پھیر اوہناں نوں آکھیں کیویں پری دسالو
جانی نال ملاؤ جانی قول زبانی پالو
5530
جیؤں جیؤں توں کریسیں تنگی تیوں تیوں منتاں کرسن
چاڑھ احسان اوہناں تے دسساں ظاہر ہوکے درسن
5531
مت کوئی بھیت انہاں نوں دسیں میرا بھار نہ رہندا
میں شرمندی ہوساں توں بھی پچھو تاسیں کہندا
5532
ہلا ہلا شاہزادے کہیا بھیت نہ کڈھاں ذرّہ
جو تساں فرمایا اس تے کرساں عمل مقرہ
5533
قول قرار کیتے پھڑ پنجے قسماں عہد پکائے
شاہ پری تے سیف ملوکے پکے نیونہہ لگائے
5534
ڈیرے نالوں وکھرا تنبو شاہزادے سی لایا
ہو الگ اوتھے سی بہندا درد فراق ستایا
5535
اس تنبو وچ دوہاں جیاں کٹھیاں رات گذاری
غم دی تھاں ملّی سُکھ صاداں رحم ہویا سرکاری
5536
قول قرار یرانے والے کیتی خاص تسلی
صادق صبح دھمن پر آئی شاہ پری اُٹھ چلیّ
5537
گل باہاں گھت ملے پیارے مڑ مڑ وداع کریندے
منہ متھے ہتھ چُمن دوئے دل وٹے دھر دیندے
5538
جھبدے جھبدے پھیر ملن دی آس دوہاں دل آہی
تاں کجھ رہیا لفافہ اوتھے صبر نہ ہویا راہی
5539
شاہ پری مُڑ چوری چوری سیج اُتے آ سوئی
دل وچ یار موہیں پر پلا نیند کے جانے کوئی
5540
وچوں وچ کلیجا کھائے اچّا ساہ نہ بھردی
اکھیں میٹ دراز ہوئی سی ایہ مردی کہ مردی

لفظالی:
بشیئر کالا= زہریلا کالا سپ ، ٹالا= عُذر ۔ بہانہ، مویاں = بزدلاں ، جھل آفت دا اگا= مصیبت دا سامنا کر، ضروراں = تاکیداں ۔ پکیاں ، چیتا چیتا = خیال دا وی خیال کریں Mind it lest you، سپارش= سفارش ، عرضوئی= منت ترلا۔ عرض ، منت داری کرنا= کسے نوں احسان کرن لئی ترلا پانا، آرے = ہاں، بھار= (١) نہ ملن لئی کیتے اعتراض (٢) رُعب وقار، دسالو= دکھاؤ ، قول زبانی پالو = زبانوں کیتا قول پورا کرو، کریسیں تنگی= وٹنا چاڑھیں گی ، درس = درشن دیدار، مقررہ = لازماً ۔ یقیناً ، پنجے پھڑ کے قول کرنا= دست پنجہ لیندیاں ہویاں عہد کرنا، دوہاں جیاں= ایہہ لفظ شادی شدہ جوڑے لئی ورتیا جاندا اے، سرکاری =خدا تعالیٰ ولوّں، دھمن پر آئی = پوپھٹن لگی، دل وٹے دھر دیندے = اک دوجے نوں تبادلے وچ اپنے دل دیندے سن، لفافہ = ظاہری پردہ ۔ لوک لجیا دا رکھ رکھاؤ، نیند کے جانے کوئی = نیندر کہنوں آوندی سی ، ایہہ مردی کہ مردی= انج جاپدا سی کہ ہُنے مرن ای والی اے،صاداں = جائز۔ صحیح،