ورقہ 296

5541
پلاتان ہنجو بھر روئے نظر کریندی سارے
جاں اوہ دلبر نظر نہ آوے بھڑکے بھاہ دوبارے
5542
لوکاں بھانے نیندرمِٹھی ہوئی بے ہوش اوہ تتی
غیراں تھیں منہ کجیا ہویا دلوں آرام نہ رتی
5543
طاقت تران نہ رہیوس ماسا جے چُک پرتے پاسا
جان لباں پر بھج بھج آوے موڑ کھڑے مڑ آسا
5544
بُکّل اندر کرے نگاہاں تکے گرد چوپھیرے
یار ر توکا نظر نہ آوے چھپ گئے نین لٹیرے
5545
اکھیں میٹ سویں مت میرا میت دسے وچ خوابے
نینیں نیند نہ آوے مُولے پکڑی جِند عذابے
5546
نہ اوہ دِسّے نہ دل وِسےّ خبر نہ دوجے کسے
ہنجو مینھ وسن پر دل دا بھانبڑ مول نہ ہِسےّ
5547
قہر کلور نزول اندر وچ سول ڈنڈول وچھوڑا
نویں محبت ہڑھ دا پانی زور نہ کردا تھوڑا
5548
ثابت نیت پریت لگائی موج گھڑی دی مانی
چھپیا مُکھ لگے دُکھ بھارے نازک بال ایانی
5549
منہ پر پلاّ محرم اللہ اندر درد اولاّ
ایہ تن نال سجن دے آہا ہن کیوں پیا اکلاّ
5550
ساری رین پیا سنگ گزری کر دی چین وسوئی
میٹے نین ہن وین کریندی ایہ کے غرقی ہوئی
5551
رباّ یار ملائیوئی مینوں صورت چن اسمانی
صدق وفا محبت والا عاشق مرد حقانی
5552
سوہنا متھا رج نہ ڈٹھا پیا فراق شتابی
خبر نہیں پھر کد ملاسیں رہسی جند عذابی
5553
ساعت سال برابر ہوئی لنگھسی کد دہاڑی
جند نمانی درد وچھوڑے سُولی اُتے چاڑھی
5554
روشن روز جگت دے بھانے مینوں مول نہ بھاوے
کیویں رات پوے اس روزوں شوہ ول تتی جاوے
5555
کدی حیا کھلن پر آوے کدی کرے ستاری
سیف ملوک ملے جند چھُٹے جاوے درد قہاری
5556
موہوں چُپ اکھیں پر پردہ بے طاقت تن سارا
لوں لوں اگ پرم دی بھڑکے دل وچ یاد پیارا
5557
کھُلے وال بے حال پئی سی سخت غماں دی ماری
بیدل دا کس ویدن پایا بِریوں بُری بیماری
5558
سیاّں بھانے سیج خوشی دی سُتی سُکھ کواری
باہروں باآرام محمد اندر چڑھی غُباری
5559
عاشق نِیند بھرے کد سوئے نیونہہ جنہاں دے پکے
میٹے نین موہیں پر پلاّ کے ہویا جگ تکےّ

لفظالی:
بھاہ = اگ ، تتی= بد نصیب ۔ دُکھیاری ، تران = ہلن جلن دی سکت، جے چُک ۔۔۔۔۔۔= کہ اپنے آپ نوں چُک کے پاسا وی پرت سکے، رتو کا = رات دا ۔ رات والا، مت= شاید،وِسے = اعتبار کرے، ہِسّنا= تھلے بہ جانا ۔مٹھا پے جانا ۔ بُجھ جانا، قہر کلور نزول = قہر غضب دا اُتارا، ڈنڈول = ہوا ریح پاروں تِکھی ڈھڈ پیڑ، وسوئی= وسائی گئی ۔ وسدی رہی، چین کرنا= آنند سکون حاصل کرنا، غرقی ہو ونا= اچانک ڈوبا ۔ یک لخت مصیبت پے جانا، ویدن=روگ۔ مرض، رہسی جِند عذابی= جان عذاب وچ مبتلا رہے گی، مُول = ہر گز ، ستاری= پردے پاون دا کم، حیا کھلن پر آوے= شرم حیا چھڈن نوںجی کرے، پرم = پریم ، بیدل = اُداس ۔غمگین ، نیونہہ = عشق، کے ہویا = بھانویں جگ نے اوہنوں بظاہرسون دی حالت وچ ویکھیا اے،بِریوں=بِرہوں،