ورقہ 297

5560
فجرے نین خمار الودے ڈورے بھورے ہوئے
کھول ڈٹھے تاں یار نہ ڈٹھا اندر و اندر روئے
5561
ہنجوں ڈھلکے اکھیں مل کے بیٹھی کر ہشیاری
موہوں ہاسا خوشی نہ ماسا دِل دِی دل وچ ساری
5562
مُونہوں ہسےّ بھیت نہ دسےّ پون کلیجے چھُریاں
نال سیاّں دے کرے زبانوں جو کجھ گلاں ٹُریاں
5563
اودھر سیف ملوک شہزادہ رو رو آہیں بھردا
اکثر آس ربے دی اُتے پھیر تحمل کردا
5564
کیتا وضو شزادے اُٹھ کے لگا پڑھن دوگانہ
آکھے بانگ نماز گذارے پھیر پڑھے شُکرانہ
5565
طاعت رب دی زور سرے دے خوب بجا لیاندی
جتھے ورد وظیفے کردا دھرتی پئی سُہاندی
5566
ورداں تھیں جاں فارغ ہو یا دُھپ لگی نورانی
مشرق دا شہزادہ چڑھیا تخت اُپر سلطانی
5567
سیف ملوک تخت تے بیٹھا صاعد کول بہایا
جُثےّ تاب تران زیادہ چہرہ روپ سوایا
5568
اچراں توڑی باہر باغوں لتھی آن سواری
دھومو دھام مچی نرگجے چمکی فیل عماری
5569
ہر دروازے کرن آوازے کوتل تُرکی تازی
پوشو پوش نقیب کریندے ساز وجاون سازی
5570
سراندیپ شہر دا والی ملکہ دا پیو راجا
شاہزادے دے ڈیرے آیا نال وجے ہر باجا
5571
چھتر نشان سرے پر جھُلدے نال اکابر خاصے
شاطر ٹوپ جڑاؤ سر پر ہتھ سنہری عاصے
5572
میر وزیر کبیر شاہزادے راء امراء تمامی
آئے نال شاہزادہ ویکھن کیا خاصی کیا عامی
5573
سیف ملوک شہزادے اگے سارے حاضر ہوئے
جس جس جائی بہنا آہا بیٹھے کجھ کھلوئے
5574
شاہزادے فرمایا جلدی حاضر ہوون کھانے
لے کے حکم ببرچی سارے اُٹھ لنگر ول دھانے
5575
آن رکاب ٹکائے اگے قسم قسم دا کھانا
جو جو طلب کسے نوں آہی کھالیا من بھانا
5576
شاہزادہ تے شاہ نگر دا تخت اِکی پر آہے
رل کے کھانا کھادا دوہاں نال دلے دی چاہے
5577
کھانا کھا ہوئے جد ویہلے حکم ہویا درگاہوں
بھر بھر دیون ساقی سوہنے پین پیالے چاہوں
5578
ساعت گھڑی گذار خوشی دی اُٹھیا شاہ نگردا
سیف ملوک اگیرے آیا رخصت کردا کردا

لفظالی:
خمارالودہ= خُمار نال لبڑے، خمار = حرص دے اثرپاروں لال ڈورے، ٹُریاں = لوکاں وچ مشہور ہویاں ، ڈور بھورے ہونا= کوئی حل نہ سُجھنا۔ حیران پریشان ہونا، اکثر= زیادہ ۔ چوکھی ، دوگانہ = دو رکعت نماز نفل، سرے دے زور= پوری طاقت نال سالم توجہ نال سِر ہلاکے جُلّی پاکے، مشرق دا شزادہ = سورج ، تاب تران= چمک دی طاقت ، کوتل = درشنی گھوڑے جیہڑے صرف شاہی جلوس سجاون لئی پالے جا ندے نیں عام دناںوچ اوہنا ں دا کوئی کم نہیں ہوندا ، پوشو پوش = لوکو چھُپ جاؤ ۔بچ جاؤ ۔ پرانہہ ہٹ جاؤ راہ ویہلا کرو، شاطر = بادشاہ دے کمانڈو راکھے، عاصے= عصا شاہی سواری دی ہیبت پاون والے ڈنڈے ، راء = راجے ، جائی = تھاں تے ۔ مخصوص مقام تے ، دھانے= بھجے ، اکی = اکو ای، آہے = ہیگے سن ، ببرچی = باورچی۔ کھانے دی مُہر پٹن تے ورتاؤن لئی قابل اعتماد افسر، آن = لیاکے، خاصے= بادشاہ دے چوکھے اعتباری امیر،