ورقہ 298

5579
رخصت کر کے پھیر شاہزادہ ڈیرے اپنے آیا
ملکہ بدرہ ماں اوہناں دی آمُڑ پھیرا پایا
5580
شاہزادہ تعظیماں کر کے نیوں نیوں ہویا سلامی
مُنہ بکل وچ لے کے بیٹھا جیوں غمناک تمامی
5581
ملکہ نے فرمایا شاہا جاء نہیں ایہ غم دی
گئی ہجر دی رات ہُن ایہ تک صبح وصل دی دھمدی
5582
ایہہ جاگہ خوشحالی والی چھڈ اندیشہ بھارا
تھوڑا جیسا صبر کریں تاں ملسی یار پیارا
5583
چوداں برساں اندر جو تُدھ پیتے زہر پیالے
صبر کریں تاں وٹن ہوسن شربت شہدے والے
5584
آہو راہ عشق دے اندر ناہیں نا امیدی
کالی راتے وچوں نکلے اوڑک روز سفیدی
5585
شاہزادے نے بیدل ہوکے کر کے منہ کرمانا
ملکہ نوں فرمایا بی بی قول تیرے کے جاناں
5586
کے تکرار میرے سنگ کر کے دیو تساں مروایا
دن دن صبر دسالو اگوں جاں اوہ ویلا آیا
5587
کچرک توڑی جھوٹھ مدارا کچرک تُرسی ٹھگی
اوڑک تسیں جواب دیو گے پری نہ آکھے لگی
5588
اج کل پری تساڈے گھر وچ پھر بھی قول نہ پالو
جاں اُڈ باغ ارم وچ جاسی کیکر مینوں دسالو
5589
پھیر تسیں ہو بہسو سچیاں صبر کراسو میں نوں
مڑ آون دے شاہ پری نوں درسن دیسی تیں نوں
5590
بس میرا کجھ وس نہ چلدا کے تساڈا کھوہنا
لِسّے دا کے زور محمد نس جانا یا رونا
5591
اُٹھ کھلیاں اوہ سبھو جنیاں کر کے گرم تیاری
جا بدیع جمال پری نوں آکھن وارو واری
5592
ملکہ بدرہ منت زاری ترلے بے شمارے
کرکر تھکیاں شاہ پری نے مول نہ کیتی آرے
5593
ماں اوہناں دی سڑ کے بولی ہے دھیےئ شاہ پرئیے
ایڈا مان گُمان نہ کرئیے ڈاڈھے کولوں ڈرئیے
5594
رب تکبر بھاوے ناہیں چُور کرے مغروراں
جادوگر اسمان چروکا لاہ چکا کئی اُوہراں
5595
جس ول نال حقارت تکیے کر کے کبر اندر دا
چاہے تاں وس پاوے اُسدے لاڈ کے زور اور دا
5596
اوڑک دُدّھ میرا تدھ پیتا حد دُدّھاں دی بھاری
میری بی اک گل نہ منیّ لوک تسیں ہتیاری
5597
سانوں ایہ جوان شزادہ بہتا ہے دل پُڑیا
شالہ تیرا اُس دا ہووے لیکھ دُھراؤں جُڑیا

لفظالی:
جا= مقام ۔ موقع محل، دھمنا= طلوع ہونا، جاگہ= جگہ ۔ موقع محل ، اوڑک = آخر کار، وٹن ہوسن = تبدیل ہو جاون گے، آہو= ہرن ۔ تیز ٹُرن والا مسافر، کرما نا = افسر دہ ۔ کملا یا مرجھایا ہویا، جھوٹھ مدارا= کُوڑی مدارات ۔مُنہ زبانی خاطر تواضع Lip Service، درسن= درشن، کے تساڈا کھوہنا= میں تہاڈا کیہ وگاڑ سکنا ں، گرم تیاری = جوشیلی تیاری ، آرے= ہاں، چاہے= جے اللہ تعالیٰ چاہے، لوک = قوم ، لیکھ = تقدیر دی لکھی تحریر قسمت، دُھراؤں=ازلوں ای، ہتیاری = ظالم ، حد = اسلامی شریعت ولوں دتی گئی سزا، جُڑیا= مِلیا، دل پُڑیا= دل وچ کھُبھ گیااے، دوھاں دی۔۔۔۔۔۔= دُدھ پی کے نمک حرامی کرن دی سزا بڑ ی سخت ہوندی اے،ڈاڈھے=رب۔جبّار،اُوہراں=اُچارن وچ (ہ )وادھو اے ،اُورا جُلاہیا ںدا سند اے جس تے سوتر دی اٹی چڑھا کے اوس توں نلیاں تے نڑے وَٹّے جاندے نیں اُورے تے چڑھی اِک اٹی'' اُوریا اُہر'' اے ( اسمان دی گردش ول اشارہ اے)