ورقہ 299

5598
پری کہیا کے ہویا مائی جے چِت تیرے لگا
پر میرے ایہ لائق ناہیں نہ کوئی پِچھا اگا
5599
راہیاں راہ چلیندیاں تائیں مفت دیدار نہ دیساں
ہور کوئی فرمائش کرسو سر بر چشم منیساں
5600
سبھناں کہیا ساڈے پچھے دے دیدار اک واری
رکھ امید اتے پت ساڈی کریں مروّت بھاری
5601
ملکہ خاتوں منت کردی مُڑ ٹھوڈی ہتھ لائے
من سوال اساڈا بھینے فکر دلے دا جائے
5602
قسم تینوں اس دُدھ دی جیہڑا پیتو ما ں میری دا
دے دیدار اوہنوں اوہ پکا عاشق شکل تیری دا
5603
سختی سفر مصیبت بھاری محض جھلی تدھ کارن
نا امید ہویا مر جاسی بھلا نہ عاجز مارن
5604
شاہ پری منہ پکا کر کے متھے نوں وٹ پایا
نا محرم نوں منہ نہ دساں کیوں تدھ جی اکایا
5605
ملکہ خاتوں روون لگی میں ہن جھوٹھی ہوئی
ایتھے اوتھے ہاں شرمندی کسے جہان نہ ڈھوئی
5606
اس گھر آون نالوں مینوں قید آہی اوہ چنگی
یا دریا اندر ڈُب مردی موت لبھے اج منگی
5607
گل اساڈی تدھ نہ مَنیّ قیمت قدر نہ پایا
''ٹر ٹر کرو تُسیں ہم سُنتے'' اوہو لیکھا آیا
5608
شان تیرے دا کے گھٹ جاندا صورت دا کے گھسدا
جوبن حسن تیرے نوں بی بی کوئی نہ آہا کھسدا
5609
کے ہویا اک واری توں بھی ساڈی گل منیندی
مائی بی تدھ راضی ہوندی جے اِک درسن دیندی
5610
غصے ہو پری بھی کہندی لوک تسیں ہتیارے
مرد بیگانہ دیہو کواری ایہو بھائی چارے؟
5611
ایسے کارن مائی مینوں بن کے ماں دھرم دی
گھر اپنے سدواندی رہندی خبر نہ ایس بھرم دی
5612
مائی بھلی اساڈی مائی بدرہ بھلی سہیلی
گھر وچ سد کرو ایہ ول چھل خوب تساں گل میلی
5613
جے کر ماں پیو میرے جانن ایہ منسوبہ بازی
پھیر ضرور تساں ول ٹورن نال محبت تازی
5614
جے اکواری پردے کجّے باغ ارم وچ جاواں
ایس تساڈی نیتی پچھے کاہنوں مڑ کے آواں
5615
لاجواب ہویاں اس سخنوں ماواں دھیاں ترائے
مدّت دی گل رکھی جا گہے تروڑ نہ رب کرائے
5616
ملکہ روندی ویکھ مائی نوں بہت لگا دل مندا
غصہّ گچ اندر وچ آیا ہو چکا ہن دھندا

لفظالی:
چِت لگنا= دل نوں چنگا لگنا ، پچھا اگا= خاندان بارے ۔ نانکیاں دا دکیاں بارے علم ، سر بر چشم منیساں= بسرو چشم ۔ سراکھاں تے سر متھے تے بڑی خوشی نال مناں گی، گچ = شدید غصہّ،ساڈے پچھے= ساڈے منہ ملاحظے نوں ، ٹھوڈی ہتھ لاونا= رُسے نوں مناون لئی ترلا پاونا،مروت= مردانگی انسانیت دے ناتے کیتا گیا احسان، سوال= مانگت ولوں منگی گئی چیز، منہ پکا کر کے= سنجیدہ ۔ بھاریاں گوریاںہوکے، ڈھوئی = نیڑے آون دی اجازت رسائی، اوہو لیکھا آیا= اوہ ای حساب بنیا اے ، کھسدا= کھوہ کے لے جاندا اے، ہتیارے = ظالم، دھرم دی ماں= اپنے دین دھرم دی قسم کھا کے بنائی گئی ماں، بھرم = وہم گمان۔ چکر ۔ فریب، گل میلی= متا پکایا ہویا اے، منسوبہ بازی= کڑی منڈے دی منگنی دا کھیل ، جاگہے= اپنے اصلی مقام تے قائم، ضرور۔۔۔۔۔۔= ہر گز نہیں ٹورن گے، نیتی = پالیسی ، کاہنوں ۔۔۔۔۔۔= کیوں آواں گی۔ ہر گزنہیں آواں گی ، ہو چکا۔۔۔۔۔۔=ہُن نہیں جے ہونا،