ورقہ 300

5617
اکھےں لال رتو بھر آیاں مارے نیر اُچھلے
غضب النبے تن من کنبے رُس گھرے ول چلے
5618
دل وچ کہیا بدیع جمالے انت نہیں ایہ چنگی
ماں کہیا دُدھ پیتا اس دا رُس چلی کر تنگی
5619
راتیں اوہ دنے ایہ کارن ویکھو مکر زناں دے
مایاں دایاں سنگ سیاں نوں دین نہ بھیت مناں دے
5620
خوب کہیا دانا کسے نے سچ اکھان پرانا
دوجے بحر وچوں اُلٹاکے آیا بیت سنانا
5621
رناں چنچل ہار ہمیشہ چنچل کم کریہن
دیہیں ڈرن پچھاویں کولوں راتیں ندی تریہن
5622
وچ قرآن کہے رب سچے مکر زناں دے بھارے
گِن گِن کے لِکھ دسے ناہیں میں بھی ڈردے مارے
5623
مت کوئی نار سنے کھا غصہ کرے چلترکائی
گھمن گھیر کسے وچ پاوے ڈوب دئے دانائی
5624
ہور نہیں کوئی زور اوہناں سنگ ہادی دئے پناہاں
چھڈ مکراں دی گل محمدؒ جھبدے چل اگاہاں
5625
ویکھ بدیع جمال اوہناں ول آکھن لگی ہس کے
مائے بھینوں خفا نہ ہوؤ چاجاساں منہ دس کے
5626
کے کراں میں کت ول جاواں تُسّاں واڑچِھکائی
جو گل تساں نکالی موہوں سرپر مننی آئی
5627
اُلٹی سدھی تساں منائی میں راضی ہو منیّ
پر جے میں بھی پکڑی کوئی ہون نہ دیساں کنیّ
5628
خاطر بہت تساڈی آہی وڈی زمیں اسمانوں
خواہ مخواہ منیّ گل تاہیں جانوں دلوں زبانوں
5629
مائی نے فرمایا دھیئے جیوں توں راضی رہسیں
کون تیرے تھیں چنگا سانوں کرساں جے کجھ کہسیں
5630
ایہ گل شاہ پری دی سُن کے سبھناں ہوئی شادی
جھبدے جا شاہزادے تائیں دین مبارکبادی
5631
خوشیئں خوشیںئ چائیں چائیں ملکہ آئی بھنی
سیف ملوکا ہووی مبارک شاہ پری گل منی
5632
درسن تینوں دینا کیتوس کر احسان اساں تے
دُکھ گئے سُکھ بخشے مولیٰ کیتے کرم تساں تے
5633
اس گلے وِچھ بل بل پوون پچھلی خبر نہ کائی
ساری راتیں رہے اکٹھے یاری پریت پکائی
5634
اس ویلے پھر ملکہ خاتوں بہت دلوں خوش ہو کے
شاہزادے نوں جوڑا آندا لایا سر منہ دھوکے
5635
خوب لباس نفیس پوشاکی مشک معطر رنگی
جے لکھ کراں بیان صفت دا پھر بھی اس تھیں چنگی

لفظالی:
رتو = رت خون ، تن من کنبے= بہتے غصے نال تن کنبنا نفسیاتی علامت اے، انت= حد نوں ہتھ لاون یا حد اُلنگھن دا کم، تنگی= خفگی، زناں = عورتاں ، سنگ سیاں= نالدیاں گوڑھیاں سہیلیاں،چنچل ہاریاں = پھر تو پھرانتو۔ بہت ای چالاک، پچھاواں= پرچھانواں ، وچ قرآن= ٹ ک سورۃ یوسف ٢٨، چلتر= چرتر۔فن کاری دا د ا پیچ،ہادی= پیرو مرشد ۔ ہدایت دین والا۔ رسول کریم ، چا جاساں= ڈیرا چُکان گی، واڑ چھکائی= حفاظتی پردے دی واڑ تساں اپنے ہتھیں چھیکوا دتی، ہون نہ دیساں کنی= میں تہانوں کنی کتراکے نہیں نسن دیاں گی، خاطر = پاس داری لحاظ، شادی= خوشی، بھنیّ= دوڑ دی ہوئی، درسن = درشن ،وِچھ= زمین تے لیٹ کے، بل بل پینا= صدقے بلہاری جانا۔ وِچھ وِچھ جانا،جوڑا = کپڑیاں دا جوڑا ، مشک معطر= کستوری وچ وسائی گئی،