ورقہ 308

5767
نہ کر غم اندیشہ کوئی جے چاہیا رب والی
ہوگ مہم آسان ملاں گے کر عشرت خوشحالی
5768
خواہش طلب مراد دلے دی مقصد ہوسی حاصل
جاسی فکر وچھوڑے والا جاں رب کرسی واصل
5769
کرو سواس ہر اس نہ کائی آس سائیں ورلیاسی
لنگھی عمر وچھوڑے والی جھب ہن رب ملاسی
5770
پُر کر پھیر شراب پیالا کجھ پری نے پیتا
کجھ شاہزادے دے منہ لایا کہندی پی لے میتا
5771
عاشق تے معشوق دوہاں نے نال پیار اتفاقے
ساری رات لنگھائی خوشئیں چڑھیا روہ فراقے
5772
عاشق ہو کے خوشےاں کر دے مانو موج وصل دی
سخت سزا تسانوں دیساں کڑک مینوں اس گل دی
5773
دھّمی صبح ہویا خوش ویلا جھُلیّ واؤ صبا دی
نیندر مست جواناں لذت پیراں ذکر دعادی
5774
باغیں پنکھی محلیں ککڑ کردے کوکاں چانگاں
گجی نوبت بادشہانی مسجد ملیاں بانگاں
5775
کمراں کس پدھانو اُٹھے راہ نپے کرواناں
کالی رات گئی لو لگی سوہیا جگت زمانہ
5776
زاہد صوفی پاک نمازی خوش ہو ڈاہن مصلے
شکر عبادت پوری کر کے اسی گھراں ول چلے
5777
عاشق دا دل کھُسدا جاندا رو رو کرن نیازاں
پل جھل گذری رات وصل دی اگے سان درازاں
5778
کیویں رات گھڑی کوئی ودھے دن ہو جائے تھوڑا
لوکاں لو لگی تے ایہناں پیا ہنیر وچھوڑا
5779
خبر نہیں پھر کد ملے گی رات اجوکی بیتی
ہئے ہئے ربا صبح نکاری کاہنوں پیدا کیتی
5780
اس صادق تھیں کاذب ہوندی ہور ہوندا رل بہنا
جس سچوں دل جانی وچھڑن بھٹھ پیا اوہ کہنا
5781
سِک سِکیندیاں یاراں تائیں دئے وچھوڑ ملاکے
صبح نہیں ایہ ظالم آیا لاء سفید پوشاک اے
5782
چھوٹی رات نہ پھولن دتے لمےّ بھیت دلاں دے
عاشق ودعا ہوئے محمدصبح ہوئی جدباندے
5783
شاہ پری نے ودعا کیتا سیف ملوک شہزادہ
گل لگے تے سر منہ چمےّ لاھیا برم زیادہ
5784
لین پیار سجن دے موہوں اس ویلے کے لاہا
ملدا ہی چا رخصت کیتا برم نہ لتھا آہا
5785
ڈیرے آ ڈٹھا شاہزادے صاعد بیٹھا اگے
آہ چلاوے تے دُکھ گاوے ہنجو بھربھر وگے

لفظالی:
اندیشہ= چنتا ، ہوگ= ہووگ۔ ہووے گی، ہراس= خوف گھبراہٹ پاروں نا امیدی، سائیں = مالک ، آس ورلیا سی= امید برلائے گا، پُر کر= بھر کے ، میتا= اے میت، چڑھیا روہ فراقے= فراق نوں غصہ چڑھیا ،کِڑک =کِرک۔کِند ۔ غیرت ۔انتقامی جذبہ، دھمی= مصدر دھمنا پوپھٹنا، پِیراں=بڈھیاںبزرگاں نوں،پدھانو= پندھ کرن والا راہی مسافر، راہ نپّے کرداناں= قافلیاں نے رستے پھڑ لئے، سوہیا= سوہنا لگن لگا، نیازاں=عاجزیاں ، پل جھل = پلک جھلک اکھ جھمکن وچ لگا سماں، اگے سان درازاں = اگے وچھوڑے دیاں راتاںلمیاں سن پر وصل وچ اک پلکارے وچ لنکھ گیاں ، سک سکیندیاں = ملن دی اڈیک وچ تڑفدیاں ، لائ= لگاکے پہن کے، باندے = ظاہر ، ظالم = دھکے شاہی نال دوجے دا حق مارن والی ، برم=سوج۔وچھوڑے دا گُجھا اثر ، لاہا= فائدہ۔ نفع،ہئے ہئے= ہائے ہائے،