ورقہ 310

5805
چارے رل مصلاحت بیٹھے پری پُچھے ہے ماتاں
اے ملکہ اے بدرہ خاتوں تساں سنا کے باتاں
5806
سیف ملوک شزادے تائیں میرے نال ملایا
صورت سیرت ذات صفاتوں بہت پسندے آیا
5807
عقلوں علموں ہر ہر ہنروں خوب طرح ازمایا
عشق وفا شرافت تک کے نیونہہ ایہدا میں لایا
5808
رات دہاڑ اکٹھیاں گزری جی ایسا ہن رلیا
موتوں برا وچھوڑا سجُھدا کیکر جاسی جھلیا
5809
میرے آن ہوئے دن پورے کوچ کریساں اتھوں
چھاتی داغ سجن دا لگسی پوسن لمیاں وتھوں
5810
عشقے جوڑ دوئے دل سِیتے لے قُدرت دی سوئی
اکو جند اکو دل بنیا دور ہوئی سب دوئی
5811
اک پل سیف ملوکے باجھوں جیون مشکل ہویا
ایدھروں دھونسے مار وچھوڑا سر پر آن کھلویا
5812
میرے نال نہ جاون اس دا نہیں چھپا یا پچدا
کیویں میل اساڈے ہوندے جیؤ عذابوں بچدا
5813
سُکھاں نال لگائی یاری کر کے پریت پیاری
فوج دکھاں دی بن تن آئی ماری جان بے چاری
5814
ست دہاڑے ایتھے گذرے اوہ بھی موج نہ مانی
درداں آن وکھالی دتی وچھڑن لگا ہانی
5815
اتنے دن اِک گھر وچ وُٹھےّ سینے لاء نہ سُتیّ
یار نکھیڑ پیا ہن جانا کاہنوں آء بُگتی
5816
لاون سوکھی پالن اوکھی آ فکراں جند گھیری
ملنے ساتھ وچھڑنا آیا ہوئی تیاری میری
5817
عقل فکر دے لشکر نٹھے مارے ڈھول وچھوڑے
پورا ہویا قرار رہن دا کون چھڈے دن تھوڑے
5818
سیف ملوکے باجھوں مینوں دوزخ باغ ارم دا
ایتھے بھی کوئی رہن نہ دیندا مشکل بنی محمدا
5819
کیونکر پیر اگیرے رکھاں چھوڑ وچھوڑ پیارا
مڑ آون وچ وِتھ مہینہ ایڈا نہیں سہارا
5820
توں مائی ایہ بھیناں دوئے سجن کون اجیہا
بنو طبیب کرو کوئی کاری روگ اپنا میں کہیا
5821
سیف ملوکے باجھ نہ لنگھدی ساعت اک سُکھلی
پیا وچھوڑا دل دا چوڑا میں ہن گھر نوں چلیّ
5822
کرو کوئی تدبیر اجیہی ملے اساڈا جوڑا
ساری عمر اکٹھے رہیے مول نہ پوے وچھوڑا
5823
سبھناں ہتھ کناں پر رکھے کے مقدور اساڈا
اس تدبیروں عقل بے چارہ ہیگا دور اساڈا

لفظالی:
چارے = ملکہ بدرہ۔ ماں ۔ شاہ پری، مصلاحت بیٹھنا= صلاح مشورے لئی اکٹھے ہونا، پسندے= پسند وچ ، وتھوں = فاصلے ، دھونسے = جنگی نقارے، سُکھاں نال = دلی سکون واسطے، پچدا = لکا چھُپا کے چوکھا چر نہیں رکھیا جا سکدا ، کِیویں = کسے نہ کسے طرحاں ، ماری = فتح کیتی گئی، وُٹھے= وسےّ اکٹھے رہے۔ ٹ ک ہ و ٢٣٨، بگتی= اپنے آپ نوں ضائع کر لیا اے ، کاہنوں آ بگتی= نہ ای آوندی تے چنگا سی ۔ آونا سپھل نہیں ہویا،لاون سوکھی پالن اوکھی؟= پریت ، کون چھڈے = میرا چھڈن نوں جی نہیں کردا، سہارا= برداشت جھلن دی طاقت، چوڑا = چُڑھ چُڑھ کے مرن دی لمی دُکھ دینے والی بیماری، کناں تے ہتھ رکھنا= توبہ توبہ کرنا۔ انکاری ہوونا کسے کم کرن توں عاجزی ظاہر کرنا، مقدور= اختیار ۔ وس۔ کم کرن دی حیثیت، سبھناں= ملکہ 'بدرہ' ماں،