ورقہ 312

5843
پل پل دے وچ سے برساں دے لنگھسن آہیں ڈھائیں
توں بھی یاد اسانوں رکھیں منوں دساریں ناہیں
5844
دم دم نام تیرا میں لیساں صورت حاضر کر کے
کرکے سانگ ہجر دی سینے تُری نمانی مرکے
5845
اُچےّ چڑھ کر ودعا مینوں رہیں میدان کھلویا
پچھوں مڑ مڑ تکدی جاساں جے دم باقی ہویا
5846
اے جانی روحانی میرے اکھیں دی رُشنائی
نال ضرورت اساں تساں وچ لگی پون جدائی
5847
تیرا میرا اللہ بیلی سونپ دتوں اس تائیں
صحیح سلامت مینوں تینوں پھیر ملاوے سائیں
5848
رکھ دلیری کریں نہ جھورا مت قوت گھٹ جائے
مرداں دے سر بنن قضےےّ اوڑک پہُچن جائے
5849
جھورا فکر گھٹاندا قوت نالے نور عقل دا
تدھ پر کم اجے کئی بھارے ہار نہ جاویں چلدا
5850
باز ہوائے اُڈن والا جدوں پٹی وچ اڑدا
سے کوہاں دی تاری کردا آن منجی تے چڑھدا
5851
باہاں جنگھاں بنھن نالے شاہپر سارے سِیڑن
سیڑ اکھیں گل پان جگولی بھکھاں نال نِپیڑن
5852
دے جگر اتے نو دس ساتے پلک نہ لاون دیندے
کڈھن تراہ نگاہ نہ آون ہَکاّں سخت مریندے
5853
رہے دلیر نہ ہمت ہارے نابر نہیں شکاروں
بادشاہاں دے ہتھ پر بہندا بعد رنجوں بسیاروں
5854
پیریں گھنگرو گل حمائل سر پرتاج شہانہ
گوشت کھاوے پٹ ہنڈاوے بیٹھ کرے شکرانہ
5855
مرداں دا کر جگرا دائیا ہُسّڑ مول نہ جائیں
عِشقوں لکھ بلائیں پیارے ہر گز خوف نہ کھائیں
5856
شاہزادے فرمایا روکے اوّل تورو مینوں
پچھوں آپ ترو نہیں ویکھاں میں تر جاندی تینوں
5857
ہور بلائیں سر پر سہیاں خطرہ نہیں کسے دا
اک وچھوڑا جھلن اوکھا دائم خوف اسے دا
5858
جس دا خوف میرے دل آہا اوہو دشمن آیا
کرم کریں تے پھیر ملاویں رکھیں شرم خدایا
5859
ملکہ بدرہ ماں اوہناں دی بابل شاہ نگر دا
شاہزادے نوں ٹورن لگے کر سامان سفر دا
5860
صاعد دی پھڑ بانہہ شہزادے ہتھ اوہناں دے پائی
کیتی بہت سپرد تسانوں ہے ایہہ میری جائی
5861
اکھیں دی رُشنائی وانگر رکھنا بہت پیارا
خسخس جتنی خار نہ پُہنچے تاں احسان تمہارا

لفظالی:
صورت حاضر کرنا= تصور کرنا، سانگ = وگاہتا مارن ولا نیزہ Javelin، سائیں = مالک ، قضیے= بھیڑ ۔ معاملے ۔ مسئلے ، اوڑک = آخر کار، جائے=منزل تے ۔ تھاں پر، پٹی= شکاری د اگھٹ چوڑا پر چوکھا لما جال، تاری = پرہلایاں بغیر پرواز، منجی تے چڑھدا= پالتوپنچھی والی غلامی کردا اے،نپیڑن= نپ دبا کے حجم چھوٹا کرنا،جنگھاں = ٹنگاں ، سیٹرن= سیونا، جگولی= زنگولی۔ گھنگرو۔ٹلی، جگراتے = رت جگے ، ساتے= ہفتے ،
پلک نہ لاون دینا= سون نہ دینا،نابر= حکموں انکاری۔ واکوں باہر۔ باغی، پلک نہ لاؤن دینا= سون نہ دینا، ہکاں مارنا= بُلاون لئی اُچی آواز مارنا، پٹ ہنڈاوے= بازو نون پٹ( ریشم) دی چولی پوائی جاندی اے ، حمائل = گل وچ پیا گہنا، بسیاروں = چوکھیا ں توں ، دایا= حوصلہ۔ عزم Target goal، میری جائی= میرے تھاں تے ۔ میرے برابر، خار=کنڈا،