ورقہ 313

5862
ایہ وزیر میرا دل جانی دوست بھائی چارہ
کسے گلوں دلگیر نہ ہووے کرنا بہت مدارا
5863
بہت اصیل شریف سیانا صاحب علم دانائی
اوّل رب کراوس ناہیں اس تھیں عیب خطائی
5864
پر ویکھو بے عیب خدا ہے بندہ اوگنہارا
جے کوئی عیب تکو تاں پھر بی کرنا لطف سہارا
5865
میرے تھیں کجھ گھٹ نہ جانو ہے ایہ میرا بھائی
خاطر داری خدمت اس دی کرنی میری جائی
5866
مال اسباب ملازم سارے نقد جنس جو آہی
صاعد دے حوالے کیتی آپ ہویا اُٹھ راہی
5867
اک دوجے گل لا وچھُنّے صاعد تے شاہزادہ
آہیں ڈھائیں روون نالے ہویا شور زیادہ
5868
روندا ودعا ہویا جانی لے کے دیس نکالے
گِریہ زاری بے شماری چُھٹے آہیں نالے
5869
سیتے مول نہ سیتے جاون گھاہ وچھوڑے والے
سجناں باجھوں پِینے آہے بھر بھر زہر پیالے
5870
اک وچھوڑا ماں پیؤ والا ہور افسوس وطن دا
پندھ برا اوس دیس پرائے خطرہ راہ چلن دا
5871
دوجا پری وچھنی مل کے ملنوں بعد جدائی
جس سرورتے سوئیو جانے سب درداں دی مائی
5872
وچ کلیجے رڑکے سُنبا جڑی وچھوڑے کانی
پھیر وچھنا توڑوں ساتھی صاعد دل دا جانی
5873
ملکہ بدرہ سبھ وچھُنیاں تُریا اک اکلا
ستھ بیگانی کوئی نہ محرم نہ کجھُ خرچے اے پلاّ
5874
لنگھنے پئے پہاڑ اگے دے چایاں سخت مہیماں
عاجز بندہ وس پیاسی راکس دیو غنیماں
5875
سبھ دُکھاں دی سر پر چائی عاشق نے بھر کھاری
یار ملے بن بہن نچلے کے اوہناں دی یاری؟
5876
اتنے روگ مٹائے جتنے نہ مٹدے وچ طباں
لوںلوں چھلن تِیر محمد دھن سریر محباں
5877
اس ملاپ سجن دی اُتّے ذرہ ہر اس نہ کردے
سپاّں شیراں دے منہ اندرپیر دھگانے دھردے
5878
صاعد بھائی نوں فرماندا پھیر شاہزادہ روکے
حق میرے وچ کریں دعائیں پنجے وقت کھلوکے
5879
پریاں دیواں دے وس پیوس خبر نہیںکے کرسن
جیوندیاں مڑ آون دیون یا کدھرے کھڑ دھرسن
5880
آدمیاں دے دشمن دائم پریاں دیو مریلے
یا ہن جان گئی اُس منزل یا جانی رب میلے

لفظالی:
بھائی چارا= برادرانہ تعلقات ، مدارا= مدارات۔ خاطر تواضع ٹہل سیوا، اصیل = خاندانی ، خطائی= برائی تے غلطی ، لُطف سہارا= مہربانی نال برداشت ، میری جائی= میری تھاں ۔ میرے برابر، وُچھنے= وچھڑے ، سیتا = (١) دھرتی وچ ہل نال بنیا سیاڑ (٢) سیتیاں ، سب درداں دی مائی = جدائی، مہیماں= دُکھ مصیبت بھرے کم،سُنبا= لوہے دی چا در وچ چھیک مارن والا نوکیلا موٹا کِل جہدے سرتے ہتھوڑا ماریدا اے، کانی جڑی= تیر ماریا ، کھاری= ٹوکری، ستھ = پرھیا ۔ پنچایت، خرچ = بوجھے وچ پائی تھوڑی رقم جو خرچ لئی رکھی ہووے، پلّا = پلےّ کنی بدھی رقم ، نچلی = پرسکون ، اُتّے = راہ ،چلدیاں ، چھلن = چھاننی کر دین ، طبّاں = طب دیاں کتاباں ، مِٹانا= میونا۔ سمانا، محب= عاشق ، ہراس کرنا= خوف کھانا، دھگانے= دھکو دھکی ۔ زبردستی ، پیوس = میں پیا ہاں ، کھڑ = لے جاکے،