ورقہ 318

5957
جیہنیں جائیں دسدا آہا پھردا سیر کریندا
جاں اوہ جائیں سنجیاں دسن غم اُبال مریندا
5958
تخت تکے غم سخت مریندا اُلٹی رخت صبر دی
ڈیرا ویکھ ہنیرا اکھیں تاب نہ رہس نظردی
5959
جت ول ویکھے نظر نہ آوے محرم یار یگانہ
سر اندیپ پری دے بھانے ہویا بندی خانہ
5960
سنگ سیاں دی گل نہ بھاوے تنگ پئی گھبرائے
خفا ہووے جس ویلے کوئی لوڑے گل کرائے
5961
چت دھیان آرام خوشی نوں گھلیا مگر سجن دے
لے کے داغ محمدبخشا آئی وچ وطن دے
5962
باغ ارم وچ آکے لتھی بہ کے سیج سُہائی
باہروں مل مل گلاں کردی اندر دے دہائی
5963
اکھیںمٹ شراباں والے جگرا مثل کباباں
دل عاجز پردیسی پچھے بیٹھی وانگ نواباں
5964
مائی ویکھ لگی فرماون ہائے لوکا میں پٹی
رنگ پتنگ ہویا دس دھیئے کے کر آئییں کھٹی
5965
لاٹ حسن دی مات ہوئی ہے چاٹ لگی کے تینوں
ڈل ڈل نین کرن ڈل ڈُبے دل دی کہو کھاں مینوں
5966
پھل گلاب گھلی سیں ایتھوں آئییں کیسر ہو کے
ریشم بدن کیتا جیوں پونی کس دھوبی نے دھوکے
5967
کھُلےّ وال سنبھال نہ رکھیں چال تیری کوئی وٹی
چڑھیا چرخ دماغ دسیوے ہوئی طبیعت کھٹی
5968
نہ ہتھ تیرے مہندی رنگے نہ سرمہ وچ نیناں
سجرا سیس نہیں گند گھلیا ملکہ بدرہ بھیناں
5969
مائی نہ کر کھہڑا میرا کہیا بدیع جمالے
میں تاں آپ پیاں سر بھارے یاد رہے کس چالے
5970
مہندی لاون سرمہ پاون سجرے سیس گنداون
سُکھاں اندر ہوندے مائے دکھاں وچ نہ بھاون
5971
حال میرا اج پُچھ نہ مائے ہون دیو گل بیہی
پاج اساڈے کجیں ناہیں تاں توں ماں کویہی
5972
جو ہونا سو ہویا مائے جو ہوسی سو دِسسی
توں ہیں درد میرے دی ضامن تُدھ بن صرفہ کس سی
5973
بیٹی دی سن گل نمانی چُپ رہی کرمائی
جا گھراں وچ داخل ہویاں بھید نہ لبھا کائی
5974
چت اُداس پری دا رہندا نین حیران ڈولانے
اٹھے پہر دھیان سجن ول ہوسی کس ٹکانے
5975
سنگ سیاّں دے ہسّن کھیڈن چین گئے بھل سارے
گھڑیاں گندی دا دن گزرے رات گنیندیاں تارے

لفظالی:
جائیں = تھاواں تے، اُلٹی رخت صبردی= صبر دے گھر دا سامان اُلٹ پلٹ ہو گیا ۔ صبرٹُٹ گیا ، تاب = طاقت ، سنگ سیاں = نالدیاں سہیلیاں، خفا ہووے۔۔۔۔۔۔ = جس ویلے انسان غم غصے دی گھٹن وچ ہوندا اے اوہ چاہندا اے کہ اوہدے نال کوئی گل کرے ، نواب= عام لوکاں دی نظر وچ ٹوئر رکھن والا پر آپ بادشاہ سلامت دے حُکم دا اڈیکنہار، پٹی= برباد ہوگئی، دھیے کر آئیں ایں کھٹی= بڑا بلیغ جملہ اے پنجابی ماں بظاہر اپنی دھی کولوں بھیت پُچھ رہی اے نال ای اپنا گویڑ وی لا رہی اے پئی معاملہ نیونہہ لگاون دا ای اے، ر نگ پتنگ ہونا= رنگ اُڈ جانا۔ رنگ دا سڑے پتنگے وانگوں کالا سواہ ہو جانا، چاٹ= سواد بھُس، ڈل ڈل کرنا= مائع شے دا کنڈھیاں نال وج کے باہر آونا اکھاں دا تھرواں نال بھریا اچھلدادسیا گیا اے، ڈل= جھیل ڈل، پھُل گلاب۔۔۔۔۔۔= گلابی رخسار ہُن کیسری زرد ہو گئے نیں ، پونی = کپاہ روں دی پونی چٹی سفید ہوندی اے، سنبھال = احتیاط، وٹی = بدلی ہوئی، چرخ چڑھیا۔۔۔۔۔۔ = دماغ نوں چکر چڑھیا دسدا اے، پاج= عیب ۔ جوڑ حقیقت نوں چھپاون لئی کیتا جتن، ڈولانی = ڈولدے ہوئے ۔ پریشان، صرفہ = دُکھ درد توں بچاون لئی کیتا جتن ۔ ہمدردی،