ورقہ 319

5976
کھاون تھیں ہتھ چاون لگی چھُٹ گیا سُکھ سونا
سونا چاندی چاہندی ناہیں چاہندی چھپ کے رونا
5977
نیلی پیلی تِیلی ہوئی دن دن سُکدی جاندی
پایا عشق پچھاواں ڈاڈھا رہن لگی نت ماندی
5978
چپ چپاتی وانگر باتی راتی سڑدی رہندی
دیہیں گھت بھلاوا کُوڑا وچ سیاں رل بہندی
5979
نیند حرام اکھیں نوں ہوئی چِت آرام نہ اُکاّ
وچوں وچ سڑن ہڈ بھیجے جیوں کر بالن سُکاّ
5980
دُھکھن دُھوں نہ دِسّن باندے اندر بھانبڑ سُلکے
خوشیاں سکھ سواد وچھوڑے ساڑے پہلے جھُلکے
5981
زیور گہنا کُجھ نہ بھاوے رہندی سادمرادی
بیٹھ اکلی فالاں پاوے وِن دن چِھک زیادی
5982
جاں دل غم دے غوطے جاوے عشق اُچھلے مارے
کسے بہانے رخصت لے کے ڈھہندی جا کنارے
5983
اینویں گھت موہیں پر پلا سیج اُتے چڑھ سوندی
سُتی ویکھ ونجن سبھ سیّاں تاں رتو بھر روندی
5984
نہ اوہ رنگ نہ روپ رہیا سی نہ اوہ سوہا بانا
جھُلی خزاں وچھوڑے والی باغ حسن کُملانا
5985
والیں تیل پھلیل نہ لایا وٹنا انگ نہ ملیا
سُکی رت محمدبخشا زور وجودوں چلیا
5986
دھرے بہانہ ماندگیاں دا اندر مرض پرم دی
لیکن بھیت چھپائی رکھدی گل نہ دسّے غم دی
5987
توڑے ہے غمناک پری بھی نال دکھاں دے ماندی
ماندی نوں چھڈ جان نہ چنگا بہتر رہن سرہاندی
5988
نالے سیف ملوک بے چارہ اودھر گیا اکلّا
خبر ضرور اوہدی بی لینی بیٹھن کدوں سوکھلا
5989
اُٹھ شتاب محمدبخشا شاہزادے ول چلیےئ
توڑوں نالو نال لیائے ہن کیوں پچھا ملیےئ
5990
اوکھی منزل ایہو بھاری نہیں بھلاہٹ رہنا
ہوسی گرم اُڈیک شہزادے لازم کجھ نہ بہنا
5991
نالے ایسے داروں کنوں مرض پری دی جاندی
پھیر لیا شاہزادے تائیں ول ہووے ایہ ماندی
5992
سیف ملوک وچھُنا سنگوں چالیا عفریتے
دیوے کار بیگار نہ جاتی ٹریا نال پریتے
5993
ہویا بہت زمینوں اُچاّ پہتا کول اسماناں
شاہزادے نوں دِسنو رہیا ایہ سنسار زمانہ
5994
گرمی سورج دی سر ساڑے جیوں نیزے پر ہوندا
آہو خاطف دے پر سڑدے جے اک پلک کھلوندا

لفظالی:
تِیلی= سُک کے تیلے ورگی، ماندی= منجی تے پئی ہوئی بیمار ، باتی = بتی ، کُوڑابھُلاوا= غلط فہمی پاون لئی کوئی جھُوٹھا جتن ، چِت = دل، ہڈ بھیجے = مِکھ مغز،باندے= ظاہر ، سُلکنا= چُہلے وچ گِلّی لکّڑدا سُوں سوں کر کے پانی کڈھنا، جھُلکا = روٹیاں دے اک پُور لئی پایا گیا تندوری بالن، ڈھہندی جا کنارے= اک لانبھے جا کے ڈگ پیندی، وٹنا= ابٹن میل لاہون تے سریر نرم کرن لئی ہلدی ۔ آٹے ۔ تیل تے خوشبو ملیا اک مرکب، ماندگی= کسے سریرک روگ توں مجبور ہو کے منجی تے پیا رہنا، پرم = عشق ، گرم اڈیک = شدید انتظار، جاتی = جانی ۔ سمجھی، ول = بھلی چنگی ۔ Well، سنگ= محبتی ۔ ساتھی دی محفل، کار بیگار= ونگارے پھڑنے جان تے مفت دا کم، سورج نیزے پرہونا= آکھدے نیں قیامت والے دن سوج سوا نیزے دی وِتھ تے ہووے گا، آہو خاطف =تیز دوڑن والا ہرن دیو دا ناں جہنے سیفل نوں چُکیا ہویا سی،کملانا= کرماگیا، پھلیل=پھلاں دی خوشبو نال بنیا تیل ، داروں کنوں =دوائی نال