ورقہ 320

5995
اپر گرمی سورج والی ہیٹھ پہاڑ اگی دا
دوئے جھلدے جان محمد صدقہ چِٹک لگی دا
5996
آہو خاطف اوس دہاڑے زور تمامی لایا
یار ملن دی آسے اُتے کیتا قصد سوایا
5997
آتشین پہاڑوں اُچا دور گیا سی بہتا
نازک بدن شہزادہ مرسی سیک ذرہ جے پُہتا
5998
نہ کوہ قاف سمندر دسدے نہ کوئی دھرت نشانی
کن آواز پئے جیؤں پڑھدی خلق اللہ اسمانی
5999
تسبیحاں تہلیلاں سُندے جو کجھ کہن فرشتے
کتھوں چا پچاوے کتھے عشقے عجب سرشتے
6000
ملکاں کول پُہچایا کھڑکے خاکی آدم زادہ
عاشق اجے نہ سر چے لوڑے رتبہ ہور زیادہ
6001
ملک عبادت خاصی اندر دائم رہن کھلوتے
پر عشقے دی لہرے اندر مار نہ سکدے غوطے
6002
بھار عشق دا کسے نہ چایا ہر ہر عذر بہانے
آکھ بَلٰی بلا سہیڑی انسانے نادانے
6003
شان انسان جوان بھلے دا ملکاں نالوں اگے
کھول نہیں ایہ گل محمد مت کوئی جھگڑا لگے
6004
جدوں پیارا مہریں آوے آپ آپے ول چِھکےّ
ویری بھی تد گولے بندے ہر اک دا دل وِکےّ
6005
نفس عفریت کندھاڑے چائے بن بے عذر اگھوڑا
فرماں دار چلے ہو دردی پندھ نہ کردا تھوڑا
6006
آتشین پہاڑ غصے دا شہوت دریا جوشاں
حرص ہوا گلیم گوشاں تھیں لنگھے کر کے ہوشاں
6007
مارو غول شہر دے درتے استریاں تے مایا
بازو بند پناہ سجن دی ہون نہ دیندی ضائعا
6008
سمجھن والے سمجھ لئین گے سِرّ گُجھّا وچ پُتلی
پھول نہ رمز محمدبخشا دس حقیقت اُتلی
6009
آتشےن پہاڑوں لنگھے شہر گلیم گوشاں توں
برکت نال عشق دی گزرے بھیں دریا جوشاں توں
6010
سیمیں شارستانے اندر جا پُہتا جس ویلے
مہر افروز دے شہر بغیچے لتھا دیو سویلے
6011
شاہزادے نوں کہیوس شاہا اکھیں کھول شتابی
لعبت باز جگہ وچ پہتے ویکھ زمین جوشابی
6012
اکھیں کھول ڈٹھا شاہزادے شہر زمین دیواراں
چاندی خالص دا سبھ نبیا باغ تلاء کناراں
6013
مرجاں تے یاقوت زمُرد گھر کوٹھے ہٹ سارے
چکڑی چنن عود صندل سن سبھو رُکھ سنگارے

لفظالی:
چِٹک= چیٹک ۔ عشق ۔نیونہہ، آہو خاطف= ٹ ک ٣٢٦، آتشیں = اگ دا ۔آتش فشاں، پُہتا = پہنچیا، خلق اللہ اسمانی اللہ دی اسمانی مخلوق ، تسبیح = سُبحان اللہ دا ورد، چھکے= کھِچے، تہلیل = لا الہ الا اللہ د ا ورد، عجب سرشتے= عجیب فطرت والا، کھڑکے= لے جاکے، سرچنا= پرچنا مطمئن ہونا، بلیٰ =کیوں نہیں ٹ ک ق م الاعراف ١٧٢،بلا سہیڑی= اپنے گل آپ مصیبت پا لئی، گولے = غلام، بھار عشق دا۔۔۔۔۔۔= ٹ ک ق م الاحزاب:٧٢ ق م الاعراف ١٧٢، استریاں = عورتاں ۔ رناں ، مایا= (١) نظراں دا دھوکھا(٢) دنیاوی دولت، زایا= ضائع ، سِر گُجھا = پوشیدہ بھیت، پُتلی= خاکی پُتلا ۔ انسان ، بھیں = مزید ۔ سگوں ، لتھا = تھلے اُتریا،لُعبت باز= پتلیاں دا تماشہ کرن والی لوکاں توں اپنے ہتھاں دے اشارے تے نچاون والی، جوشابی= جہدے وچ پانی ابالے کھا رہیا ہووے، بازو بند= ڈولے تے بدھا ڈھولا جس وچ تویت مڑھیا ہووے،