ورقہ 321

6014
ہریاں شاخاں رنگ برنگی میوے مشک معطر
ہر ڈالی تے پنکھی سوہنے بہت عجائب شاہپر
6015
بولن خوش آواز تمامی اک تھیں اک نیارا
ویکھ ہویا حیران شزادہ واہ واہ سِرجنہارا
6016
ٹھنڈیاں چھاواں ہیٹھ درختاں پانی وگن نالوں
دُدّھوں چٹے شہدوں مٹھے دسن صاف زلالوں
6017
اس گردے دی ساری جُوہے نہراں باغ کنارے
خوشبودار چنگے تھیں چنگے گھاہ عجائب سارے
6018
کیسر تے گلبرگ بنفشہ ریحاں نسریں سُنبل
ایہ سبھ گھاہ محمدبخشا ہور ہزاراں گُل پُھل
6019
تنبو وچ قماش نفیسوں ریشم سُچاّ رسےّ
چوباں کلےّ سبھ سنہری تھاں عجب رب دسےّ
6020
تنبو نالے خوب قناتاں تھاں بنے سلطانی
ایڈ تجمل ویکھ شزادے لگی بہت حیرانی
6021
دل وچ فکر دلیلاں کردا ایہ بہشت پسارا
موئے باجھ نہ حاصل ہوندا سُرگ مکان نیارا
6022
مت دنیا توں مویا ہوواں تاں اس جائی آیا
خبر نہیں کس سِرّ الٰہی جنت وچ پُچایا
6023
پھیر دلیل کرے اج راتیں سراندیپ اندرساں
میں تے پری اکٹھے آہے خبر ہوسی جد مرساں
6024
حکم پری دے نال عفریتے اُس جائیوں چا آندا
نہ ایہ خواب خیال نہ موئیوس سُرگ نہ نام اس تھاں دا
6025
پرت ڈٹھا عفریتے ولّوں پر اس دے کُجھ بھجےّ
سے کوہاں دے پینڈے اتے آن لتھا ایہ اجے
6026
کجھ ثابت کجھ پھٹیا ہویا تھکا تے کملایا
شاہزادے نوں آکھن لگا ''ہے آدم دا جایا''
6027
شاہ پری دے حکمے اُتےّ کیتی تیز اڈاری
شہر کئیں کوہ قاف سمندر لنگھ آئیوس اک واری
6028
شاہپر بہت میرے سڑتُرٹے کھا سورج دی گرمی
بہتے زخم ہوئے وچ جثے آگئی ہن نرمی
6029
مطلب اپنے پچھے جھلی جو گذری سو چنگی
پر ہن مڑکے پہنچن اوکھا بہت ایہو دل تنگی
6030
لیکن آء اگیرے چلیےئ ملیےئ جس ول آئے
مطلب اپنے دی گل کریئے جے اُس رب کرائے
6031
جاں باغے وچ گئے اگیرے بنگلہ نظری آیا
بنگلے اندر بنگلہ سوہنا انت نہ جاندا پایا
6032
لاجوردوں تے یاقوتوں اِٹ وٹے سبھ لگے
رنگا رنگ جڑاؤ ایسا نظر نہ آیا اگے

لفظالی:
مُشک معطر=کستوری دے عطر بھنےّ، شاہپر= اُڈن والے وڈے پَر، سِر جنہارا= خالق، زلال = ٹھنڈا تے مٹھا صاف شفاف پانی، گردا = ماحول چوگردا، جوہ = شاداب علاقہ، گلبرگ= گلاب دیاں پتیاں ، ریحان= نیاز بوُ، نسرین = سیوتی دا پودایا چٹے گلاب دا پودا،سُنبل = خوشبو دار گھاہ ،جہدے=سٹے گُندیاں میڈھیاں وانگوں ہوندے نیں، قماش نفیسوں= عُمدہ ریشمی کپڑا، چوباں= تنبو دے وانس، دَسے = دکھائے ، تجمل = شان شوکت ۔ سجاوٹ دا رعب، دلیلاں = سوچاں ، سرگ = سورگ۔ جنت، عفریت= ڈراؤنی شکل دی طاقتور جناتی مخلوق، نہ موئیوس= نہ میں مریا ہاں ، آن لتھا = نازل ہویا۔ پینڈا مکایا،تنگی = خفگی یا ناراضگی افسوس، لاجوردوں تے یاقوتوں ۔۔۔۔۔۔= اِٹ وٹے دی تھاں لاجورد تے یاقوت ورگے قیمتی پتھر ورتے گئے سن، ول =کول۔ طرف، پسارا= کھلارا، نیارا= جہانوں وکھرا ۔ نویکلا،