ورقہ 322

6033
اندر اس دے ویکھ لیؤ نیں سندر تخت شہانہ
آتشینوں لعلوں گھڑیا گوہر سی یک دانہ
6034
ہور جواہر نال لٹکدے شب چراغ نورانی
تخت اتے اک پری پراتم شان رکھے سلطانی
6035
سیف ملوک کھلوتا باہر دیو اندر ونج وڑیا
جاپری ول ہویا سلامی سجدے اندر جھڑیا
6036
شاہ پری جو دتے آہے سُکھ سنہیے سارے
مہر افروزاگے عفریتے سبھے ونج گذارے
6037
شاہزادے دی لائق داری قوت سپہ سلاری
اشرفائی تے وڈیائی دانش بے شماری
6038
حسن جوانی عقل نورانی خوئیں نیک انسانی
عالی ہمت بھلیاں صفتاں پچھلے گھر سلطانی
6039
علم اداب جواب سچاویں خوب آواز صفائی
صفت ثناء سپاہ گری دی رستم نال پُچائی
6040
ہتھ سخاوت مغز تراوت شیری زور دلیری
مہر افروز اگے اس دسی کر کے صفت بتیری
6041
ایڈ سپورن مرد جگت تے لوڑن گیاں نہ لبھدا
ایسا کِتے نہ ڈٹھا جیسا کرم اوہدے پر رب دا
6042
سیف ملوک تے شاہ پری دی کھری محبت یاری
آہو خاطف نے سبھ دسی سن بی بی گل ساری
6043
اینویں حکم پری نے کیتا نہیں خطااساں تھیں
آدم زادہ ہے اک آیا لین مراد تساں تھیں
6044
نال بدیع جمال پری دے اس نے نیونہہ لگایا
گھلیا اس دا تدھ ول آیا چاہے مطلب پایا
6045
مینوں بھی فرمایا اس نے تاں میں چاء لیاندا
ایلچی کون مریندا بی بی کاں رسوئی پاندا
6046
بی بی غصے ہو کے بولی اے بدماش پلیتا
ایسے سخن اولےّ کرنوں ڈردا نہیں عفریتا
6047
آدمیاں دی قدرت ناہیں پَیر اس پاسے پاون
دم پیواں تے مار گماواںجس دم نظری آون
6048
مہر افروز گئی تد مہروں غضب النبا بلیا
پٹاں تے ہتھ مارن لگی ہائے نصیبا جلیا
6049
ناجنساں دی پریت لگائی ہائے بدیع جمالے
ایہ کے کیتو تت پلتیےئ نام اساڈے گالے
6050
بے باکی بے شرمی شوخی ایسی بے حیائی
ماں بابل دا شرم نہ آئیوس نہیں لوکیک لوکائی
6051
ناجنساں سنگ آپ مہاری لاندی پھرے یرانے
کنج کواری کیوں اوہ ڈاری ویکھے مرد بیگانے

لفظالی:
آتشینوں لعلوں = سُرخ بھکھدے لعل وچوں ، یک دانہ= نویکلادانہ ۔ دُریتیم بے نظیر ۔ نادر، شب چراغ = انھیری رات وچ چانن کردین والے ، پراتم = پکی عمر دی گھاگ ، جھڑیا = ڈِگا، لائق داری= لیاقت، اشرفائی = شرافت ۔ نجابت ۔ خاندانی، وڈیائی= عظمت ۔ وصف ۔ وڈے چنگے گُن، پچھلے گھر= ماپیاں والے پاسے، پچائی = اپڑا دتی۔جا ملائی ، مغز تراوت = خشکی خفگی ناراضگی نہ کرن والا، شیری= بولی دی مٹھاس، سپورن = سمپورن۔ کامل اکمل ، لوڑن = لبھن ، خطا= غلطی ۔گناہ، رسوئی پانا= کھاون لئی بھوجن حاصل کرنا، کھری = بے لوث خالص ، قدر = طاقت۔ سکت، دم پیواں = ساہ کھچ لاں ، تت پلیتے = بد قسمتے۔ کڑمیے۔ ابھاگنے، نام = نیک نامی۔ چنگی شہرت، ٹکائی لوکیک= لوک سجیا۔ بدنامی دا ٹیکا لگن دا احساس ۔ لیک لگن دا خوف، آپ مہاری = بے امری ۔ جہدے اُتے کسے دا کنٹرول قابو نہ ہووے، اوہدی مہار اوہدے اپنے ہتھ ہووے ، کنج کنواری= کنواری کنیا جنہوں کسے غیر مرد نہ چھوہیا ہووے، ڈاری= نویں پھُٹی شاخِ ڈالی،