ورقہ 327

6126
حیدر عشق زوراور سبھ تھیں قتل کریندا اڑیاں
جے کوئی صلح کرے سو چھُٹے کوئی نہ بچدا لڑیاں

6127
چھپن نسن جان نہ دیندا ہر گز اگے چڑھیاں
من رضا محمدبخشابچئے قدمیں جھڑیاں
6128
عذر بہانہ تر دا ناہیں جو آکھے سو کرئیے
ڈیگر نوں جے ڈھہنا ہووے کاہنوں گھل گھُل مرئیے
6129
جے اوہ جان منگے تاں جلدی سر اگے چا دھرئیے
سو سیانا تے مت اکو ڈاڈھے کولوں ڈرئیے
6130
عشق بہادر کسے نہ ولیا نہ بچیا کوئی لڑکے
شاہ منصور انا الحق کہنوں رہیا نہ سولی چڑھ کے
6131
عشقے دا پیوند نہ ٹُٹدا جے جگ چِھکے پھڑکے
ڈاڈھے نال محمدبخشا کیں پھل پایا لڑکے
6132
کرئیے چھیڑ کھہیڑ کریندا عشقے چامل چڑھدا
پڑدہ پائیے یار ملائیے مت رہ آوے پڑدہ
6133
مہر افروزے سد شاہزادہ اپنے پاس بہایا
خلعت تے وڈیائی بخشی قرب عزت تے پایہ
6134
نرمی نال پُچھی گل ساری دس بچہ کے ورتی
کس حیلے سنگ پہتوں ایتھے کتھے تیری دھرتی
6135
شاہزادے نے حال حقیقت اوّل آخر توڑی
بی بی اگے آکھ سنائی پڑدے وچ نہ چھوڑی
6136
بی بی پچھیا ہے اوہ مورت پاس تیرے اس جائی
کہیوس کول رکھاں ہر ویلے اک دم نہیں جدائی
6137
بی بی کہیا دس اسانوں اکھیں ویکھ سیہاپے
جھوٹھا سچا معلم ہووے عشق تیرا تد جاپے
6138
سیف ملوک حمائل وچوں مورت باہر نکالی
مہر افروزے اگے رکھی ظاہر کھول دسالی
6139
ویکھ ہوئی حیران پریشان بہت شعاع حسن دا
دل وچ کہندی نقش اجیہا اینویں کدے نہ بندا
6140
معجزات نبی دے وچوں ایہ بھی ہے کوئی کارا
مورت اُتّے کد اجیہا قدرت دا چمکارا؟
6141
سر پیراں تک تکدی جاندی ویکھ لگی حیرانی
کے تکدی اک پاسے لکھے خوشخط حرف نورانی
6142
شاہزادے نوں کہندی بیٹا دانشمند سیانے
علم کلام ہووے گا پڑھیا ایہ اکھر پڑھ جانے
6143
سیف ملوک کہیا پڑھ دس ساں جے کُجھ لکھیا ہووے
ہر بولی ہر خط دا اکھر میں تھیں اُٹھ کھلووے
6144
بی بی نے فرمایا بیٹا آ پڑھ کھاں ایہ نانویں
شاہزادہ ونج بیٹھا اگے پڑھدا حرف سچاویں

لفظالی:
حیدر = شیر، اڑیاں= اڑن والے مقابلہ کرن والے، جھڑیاں= ڈِگیاں ، ڈیگر= عصر دی نماز دا ویلا، شاہ منصور= حضرت ابوا لمغیث حسین بن منصور حلاج بیضاوی جو چوکھی ڈوہنگھی رمز والے بزرگ سن ، پیوند= گانڈھا ۔ جوڑ۔ سانٹھ، چِھکے =کھچے، کیں = کس نے ، کھہیڑ کرنا=مقابلے وچ کھہنا۔آڈھا لانا۔جھگڑا کرنا، چامل چڑھنا= چا امنگ ترنگ ودھنا۔ جوش نال ضد چڑھنا، مت رہ آوے پڑدہ= شائد انج تہاڈا وی پول نہ کھُلے تے میٹی مُٹھ ای لنگھ جاؤ، وڈیائی = عزت افزائی دا کوئی خطاب، پایہ= درجہ ۔ مقام، ورتی= ہڈیں بیتی، حیلے= (١) حال (٢) خاص جتن ، جائی = تھاں تے، سیہا پے= پچھاتی جاوے، دسالی = وکھائی ، کارا= کارنامہ ، علم کلام = روحانی علم ۔ جادو منتر دا علم ، ایہہ اکھر ۔۔۔۔۔۔= جے ایہہ حرف پڑھیں تاں تینوں منّیے، خط= Script، میںتھیں اُٹھ کھلووے= میں پڑھ لینا ، سچاویں = سچ تے مبنی۔ سچ تے کھلوتے،