ورقہ 333

6240
بی بی تائیں دئے دعائیں دیوی رب جزائیں
جے توں بھلا میرے سنگ کرسیں اجر دئی گا سائیں
6241
بی بی نے فرمایا لیاؤ جھب ببرچی کھانے
پُور رکاب ٹکاندے جاندے خدمتگار سیانے
6242
کھادا کجھ طعام شہزادے لائق قدر طلب دے
رکھ امید پیالے پیتے فضل نیارے رب دے
6243
جاں کجھ ہویا اسودہ راہی پچھدی بی بی رانی
دس زبانی اپنی سانوں ساری سفر کہانی
6244
سیف ملوکے مجلس اندر پھول دتی سبھ ورتی
دریاواں وچ جو کجھ ورتی جو گذری وچ دھرتی
6245
بہرامے دے مارن والا ملکہ دا چھٹکارا
واسط سراندیپ ٹکن دا حال سنایا سارا
6246
صاعد یار ملن دا قصہ ہور مصیبت اُس دی
سبھو راس براس سنائی مجلس سن سن کُسدی
6247
زارو زار رُنا سب کوئی نالے بی بی روئی
تتیاں دی سُن گل محمد مجلس تتی ہوئی
6248
خدمتیاں نوں کہیا بی بی جھب جھب کرو تیاری
باغ ارم ول ٹرے شہزادہ خرچ دیو جو کاری
6249
ہویا تیار اسباب تمامی پھیر عفریت بُلایا
اوہو آہو خاطف جیہڑا اگے چاء لیایا
6250
بی بی حکم کیتا عفریتے شاہزادے دے تائیں
صحیح سلامت باغ ارم وچ اگے چل پُہچائیں
6251
میںبھی ایہ تک آئی جانوں ڈھل نہ لاساں مولے
عفریتے شاہ کاندھے چایا سرپر حکم قبولے
6252
اُڈیا دیو محبت چایا اک پل کتے نہ اڑیا
سیف ملوک اس پہرے اندر باغ ارم تک کھڑیا
6253
باغوں باہر سی اک چشمہ آ لتھا اس اُتے
ساعت گھڑی آرام کیتو نیں بیٹھ رہے یا سُتےّ
6254
تاہییئں جے پھر آیا پچھوں اس بی بی دا ڈیرا
لشکر فوج نشان نقارے شوکت شان وڈیرا
6255
باغ ارم دے گِرد چوپھیرے ہو گئے ڈیرے ڈیرے
شارستان سنہری اندر فوجاں پائے گھیرے
6256
پریاں زیور گہنے بھریاں جیونکر ہریاں شاخاں
سیف ملوکے نال محمد ہس ہس کرن مزاخاں
6257
آون سات لگائے تنبو باغ ارم وچ لتھے
مِلن چلے شاہپال شاہے نوں دھو کپڑے منہ متھے
6258
سُچا سائبان شتابی شاہزادے پرلایا
بستر ل دتے گاؤ تکیے عزّت نال بہایا

لفظالی:
اجر= نیک بدلہ، پُور رکاب= تھالیاںبھر بھر کے ، طلب = خواہش بھُکھ ، نیارے= عجیب انوکھے ، آسودہ = با آرام ، ورتی = ہڈبیتی، چھٹکارا = رہائی ، واسط = اِک شہر دا ناں جتھے ملکہ خاتوں دا چا چا تاج ملوک راج کر دا سی، راس براس= توڑ سرے تک ۔ پوری پوری گل ، تتے= بے نصیب، تتی ہوئی = سوز نال بھر گئی، خرچ = زادِ راہ، کاری= کار آمد، ایہہ تک = ہُنے ویکھو، ڈِھل = دیر ۔ کوتاہی ۔ لتھا = ڈیرا آن لایا، نشان = جھنڈے، آون سات= آوندیاں ای، اڑیا= اٹکیا ۔رُکیا ، محبت چایا= محبت دے جذبے دا چُکیا ٹُنبیا ہویا، سرپر= لازمی طور تے ، کُسدی= مرن ہاکی ہوندی ۔بے حال ہو ہو جاندی،