ورقہ 336

6297
سے برساں دی زُہدی کر کے جاں روح منزل پہتا
اک گھڑی دی غفلت خوشیوں دور ہٹے مُڑ بُہتا
6298
نفس موئے دا سنگی شیطاں آن کرے اُپرالے
باغ حقیقی وچوں پھڑکے قید مجازی ڈالے
6299
سٹوں سخت ہوون بِھڑہٹاں کہن حکیم سیانے
اس قیدوں چھٹکارا اوکھا کڈھے یار دھگانے
6300
ویری دشمن موئے گئے دا ساہ وساہ نہ کرئیے
سپ موئے دا کنڈا چُبھےّ پھر بھی دردیں مریئے
6301
کر کر زہد ریاضت بھائی جاں میلے پر آیا
خوشی غرورت غفلت کیتی روح بندی مُڑ پایا
6302
تنگ پیا دل آ ہُن ساقی بھر کے دے پیالا
دشمن دے وس پیوس اکلاّ ہے تیرا اپرالا
6303
قیدے اندر رہاں امیدی پی کے جام صبر دا
من رضا محمد ڈاڈھا جو چاہے سو کردا

دیواں نوں بہرام دیو مارے جاون تے اسفند باش قلعے دے فتح
ہو جاون دی خبر ہونا اوہناں دا سیف الملوک نوں لبھنا تے لبھ کے قید کردینا

6304
راوی ایس قصے دے مینوں ہور صلاح دسالی
پھر پِچھوں چل پکڑ محمد گل شہزادے والی
6305
قلزم دا شاہزادہ جس دن کُٹھا سیف ملوکے
چالیھ روز گذشتہ ہوئے بِن فریادے کوکے
6306
بعد اس تھیں ماں باپ دیو دے خبر ہوئی اس گل دی
اسفند باش قلعے وچ کُٹھا بیٹا تیغ اجل دی
6307
ماتم بہت کیتا بے حدّا سوگ وڈا وچ دھرتی
اوہ مہینہ قلزم اندر روز قیامت ورتی
6308
بوہے بوہے ہوئے سیاپے ہائے شیرا اے شیرا
مائی باپ پُٹن سر داڑھی منہ نہ ڈٹھا تیرا
6309
کون بجگ پئی اسمانوں کر گئی ایہ کارا
دیو پری کوئی مار نہ سکدا ساڈا لال پیارا
6310
روندے دھوندے تے کُرلاندے لُٹے اسیں جہانا
کوئی نہ سُجھدا مارن والا ایڈ دلیر جوانا
6311
جاں اس سوگوں باہر آیا کہندا شاہ دیواں نا
کر کے دغا دیواں نوں مارن ہے ایہہ کم انساناں
6312
آدمیاں بِن کِسے نہ کُٹھا میرا شیر رنگیلا
مشرق مغرب توڑی لوڑوکر کے وڈا حیلہ

لفظالی:
زُہدی= دنیاوی سواداں تے خواہشاں توں پرہیز، نفس موئے= اللہ کر کے نفس مر جاوے، اپرالے= امدادی جتن اُپا، بھڑ ہٹا ں= لگی سٹ دے مگر رہ جاون والے اثرات، دھگانے= زبردستی ،اپرالا= امدادی جتن اُپائ، میلے پر آیا= میل ہوون دے نیڑے آیا، بندی = جیل وچ ۔ قید خانے، ڈاڈھا = اللہ تعالیٰ دے ایہناں صفاتی نانواں وچ اک ۔ مذّل' جباّر' قہّار تے عزیز، کُٹھا= قتل کیتا کوہیا، روز قیامت ورتی =لوکاں قیامت دا دن بھو گیا، پٹن = وال کھوہن ، بجگ=بِج ۔ اسمانی بجلی، کارا= مندا کم ، سُجھدا= نظر آوندا، دیواں نا= جناں دا، لوڑو= لبھو،