ورقہ 23

397
سیر شکار اتے بند قیداں نالے صلح لڑائی
سوگ ویاہ محمدبخشا ہر گل اس وچ آئی
398
رُستم دستی حال شکستی دہشت بھاج دلیری
خوف اُمید محمدبخشا اس وچ گھنی گھنیری
399
بات مجازی رمز حقانی ون وناں دی کاٹھی
سفر العشق کتاب بنائی سیف چھپی وچ لاٹھی
400
جنھاں طلب قصے دی ہوسی سُن قصہّ خوش ہوسن
جنھاں جاگ عشق دی سینے جاگ سویلے روسن
401
شاعر دی آزمائش آہی ایس قصے وچ بھائی
ہر رنگوں خوش سخن سناوے تاں اس دی دانائی
402
خوشیاں اندر اوہو جیہا واہ درداں ول دھایا
صِفت کُصِفت اندر فرماوے سخنوں سخن سوایا
403
جنگ لڑائیاں کانگاں اندر گج کڑک کے آوے
سفر وطن تے ماتم سوگوں پورے سخن سناوے
404
ہر ہر فن ہنر وچ ہووے ماہر تے یک فنّی
لطف خدائی نال عطائی تاں اوہ ہوندا سَنّی
405
لُغتاں ورتن وان لیاوے معنے وچ عجائب
لیکن ایسے ملوم نہ ہوون ہر ہر نظروں غائب
406
قصےّ ہور کسے دے اندر درد اپنے کجھ ہوون
بِن پیڑاں تاثیراں ناہیں بے پیڑے کد روون
407
درد لگے تاں ہائے نکلے کوئی کوئی رہندا جر کے
دلبر اپنے دی گل کیجے اوراں نوں مُنہ دھر کے
408
جس وچ گجھی رمز نہ ہووے درد منداں دے حالوں
بہتر چُپ محمدبخشا سخن اجیہے نالوں
409
جو شاعر بے پیڑا ہووے سخن اوہدے بھی رُکھے
بے پیڑے تھیں شعر نہ ہوندا اگ بِن دُھوں نہ دُھکھے
410
ویکھو ویکھی بیت بناون شعروں خبر نہ پاون
ایس طرح تے صفتاں سِٹّھاں بہتے ڈوم بناون
411
ردی ردیفوں نام نہ جانن قافیوں بُدھ نہ کائی
وزن برابر ٹُٹدا جُڑدا صنعت رسم نہ بھائی
412
سخن بھلا جو دردوں بھریا بِن درداں کجھ ناہیں
نڑاں کماداں فرق رہو دا کیا کانے کیا کاہیں
413
درد منداں دے سخن محمد دین گواہی حالوں
جس پلےّ پھُل بدھے ہوون آوے بو رومالوں
414
ہک علم دے زوروں کر دے اوہ بھی ظاہر دِسدا
جس پر ہوئے عطا الٰہی سخن نہ چھپدا تِس دا
415
دانشمند پچھان کریندے عاماں سار نہ بھائی
لکڑ ہارے لین بزاروں جو سستی مٹھیائی
لفظالی :
رُستم دستی = رُستم دے ہتھ۔ رستم دی تلواریئے والی مشق ۔بھاج = فرار۔بھگوڑ ۔ون وناں دی کاٹھی = طرح طرح دی لکڑی۔ ہرطبع ذوق تے جثے دے انسان تے جن ۔سیف چُھپی = باہروں تے ڈانگ لاٹھی دسدی اے پر ایہدے اندر تلوار لکی ہوئی اہے ۔جاگ = مڈھلی صلاحیت جیہڑی اگے ودھ پُھل سکے۔ کانگ = وڈا ہڑھ ۔یک فنی =pecialist۔عطائی = خدادا دگُن دا مالک ۔سنی = استاد مسلم الثبوت ۔ جس دا فرمان سند ہووے ۔ ورتن وان=ورتن تے قادر ۔ موقع محل مطابق ۔سِٹھ = ہجو ۔ کسے نوں چگھن لئی آکھے گئے شعر ۔بُدھ = عقل سمجھ ۔سار = خبر۔علم۔ قدر ۔ردی = قافیے توں ان ڈھکواں لفظ ۔رسم = شاعری وچ علم بیان سیتی صفتاں ورتن دا ضروری رواج ۔ملوم= معلوم ، شعروں خبر نہ پاون= پوئٹری دی اوہناں نوں کوئی خبر سُرت نہیں ،بَیت= verseتُک،