ورقہ 346

6484
ننگے سر پہاڑ چُکائے جِنھاں پھُل نہ چایا
ویکھو پھل گلاب چوطرفوں سیخاں دے منہ آیا
6485
باغیں سیر کریندی بلبل پکڑ پنجر وچ پاوے
سیف ملوک جیہے تن نازک ایسے دکھ سہاوے
6486
جاں اس بُتے باز اسمانے سٹیا درُگ شہزادہ
ترٹے پھٹ پُرانے مڑ کے ہویا درد زیادہ
6487
زاروزار روئے وچ درُگے رتو نیر اُچھلےّ
بھارے سنگل کاٹھ پئے سن کجھ ہتھ پیر نہ ہلےّ
6488
رین دناں کجھ چین نہ رہیا وین کرے دُکھیارے
فکر دھیان نہ جان اپنی دا دل وچ سان پیارے
6489
ایہ کے سخت زمانہ آیا ہئے ہئے وے اسمانا
قدر بقدری موجاں مانے ہر کوئی وچ جہاناں
6490
مینوں دن دن دکھ زیادہ ہوروں ہور سیاپے
کتھے وطن کتھے سنگ ساتھی کتھے دُکھئیے ماپے
6491
کتھے صاعد کتھے ملکہ کتھے باغ ارم دا
کون کرے اج بھال محمد ہووے بھنجال اس غم دا
6492
نال میرے کے نالش تیری ہے اسمان بلندا
میں کے شرکت سادھن جوگا عاجز خاکی بندہ
6493
میں شوُہدے پردیسی بندے کے گمایا تیرا
نہ کوئی تیرا تارا لاہیا نہ چن چایا تیرا
6494
ملکوں دیسوں باہر اہو کے مگر میرے کیوں لگوں
اجے میرے پر تھوڑی ہوئی کے کجھ کرسیں اگوں
6495
شوق سجن دے والی مینوں مشکل آہی تھوڑی
بیدادی انیائیں راجہ بھلی عدالت لوڑی
6496
اگے بھار غماں دے میرے چُور کیتے ہڈ سارے
ہور اُتوں دس حصےّ پائیو ہے ظالم ہتیارے
6497
ایسے پاپ کماون وچوں کے تینوں ہتھ لگدا
کے لیجا سیں دنیا اُتوں پھریں غریباںٹھگدا
6498
لِسےّ اُتےّ زور لگاون کم نہ زوراور دا
مویاں ہویاں نوں پھر کے ماریں بے انصافا مردا
6499
میں تے اگے عشق پری دے مار کیتا نترانا
مُردے تے کے زور لگاویں ہوا ایسا سترانا
6500
اگے ہی میں درداں والا سانگاں سار پروتا
اُٹھدا بہندا روندا رہندا روندا پیا کھلوتا
6501
جمدڑیاں بھائپے قضیّے سُکھ نہ ڈِٹھا کائی
عمراں دے دکھیارے تائیں نج جنیندی مائی
6502
یا پھر زہرالود گھلُتّی اس دم دیندی دائی
میرے تھاں کٹے دُکھ کیہڑا متھے دی لکھوائی

لفظالی:
کنڈ ھی =کنا را ،بریتا =دریا دا اوہ حصہ جتھو ں پا نی سک گیا ہو و ے رتیلارقبہ جتھے ہدوانا ہو سکداا ے ،جل تھل =پا نی ۔خشکی تے ہر تھا ں تے ،ہکھی =آس ' امید،ڈل =جھیل،جھڑدا=ڈِگدا،صو رت حا ضر کر کے=تصو ر کر کے،محبت گھو لی=طنز ا ًآکھیا گیا اے، بد قولی =بد عہدی، تدھ نہ وچ دلیلاں=تینوں تے تصور خیال وی نہیں آئی توں کیہ جانے محبت کیہ ہوندی اے، تکرار = گھڑی مُڑی بار بار کیتا گیا وعدہ، چائیو ای اول= پہلاں لفٹ کرائی آ ، کچرک= کنا کو چر، بدظن = بھیڑا شک، سوگند= قسم ، توڑے = بھانویں ، لوک= (١) پنڈ (٢) لوکائی، کد ایہہ گل پچاسی = ساری خلقت تیری بے وفائی دی گل ضرور کرے گی تے تینوں ای جھوٹھیاں کرے گی، اندر وڑسیں = توں شرم ماریاں اندر وڑی رہیں گی،