ورقہ 347

6503
وقت جوانی عیش جہانی پنج ست روز عمر دے
ایویں دُکھاں وچ لنگھائے رو رو آہیں بھردے
6504
پُل صراط جیہے سے پینڈے جھَل جھَل روز حشر دے
باغ ارم وچ پُہتا ہیساں کول اپنے دلبر دے
6505
موج غماں دے اندر آئی رُڑھدی جان نمانی
نہ کنڈھی نہ پُل بریتے جل تھل دسدا پانی
6506
دوروں نظر پئی اک بیڑی پانی اُتے تردی
پکی آس لگی وچ دل دے ہوئی مہر خضر دی
6507
نیڑے آئی کھاون دھائی بن سنسار مریلا
یار ملن دی ہکھی ہویا دشمن دے سنگ میلا
6508
تتی ریت دُکھاں دی اندر میں تریہایا سڑدا
پانی دا ڈل نظری آیا ٹریوس اُٹھدا جھڑدا
6509
نیڑے جا ڈٹھا جس ویلے اوہ آہے بھٹھ بلدے
ترٹی آس پیاس تپایا ہڈ کلیجہ جلدے
6510
سر اندیپوں آندوئی پرئیے ہکھی لاء وصل دی
راہے قید کراؤ مینوں خبر نہ سی اس گل دی
6511
شاہ بدیع جمال پری دی صورت حاضر کر کے
غم دے گِلے اُلاہمے کردا رو رو آہیں بھرکے
6512
بھُل گیا تدھ اوہ رل بہنا قول قرار زبانی
اوّل لاء امید وصل دی ہن ہوئییں بیگانی
6513
یاری لاء پریت پکائی بے وفاء نہ رہیئیں
ہن کیوں ڈٹھے باجھ گناہوں چھپ کتے ول گئییں
6514
گئِیا وفا تساڈے دل تھیں بھلی محبت گھولی
کار میری جند واراں تدھ توں کم تیرا بدقولی
6515
میری جان محبت تیری تُدھ نہ وچ دلیلاں
ایسے کم نہ لائق پرئیے تیرے جیہاں اصیلاں
6516
کھوہ پیا میں تیرے پچھے ہتھ مُنہ دھوتے جانوں
شاید یاد نہیں تدھ کیتا مینوں کدے زبانوں
6517
کم تیرے وچ گئی جوانی جان چلی ہن اِتھے
سی تکرار ملن دا پرئیے دس ہن ملسیں کِتھے
6518
یاری لاکے چائیوئی اوّل سٹیوئی وچ خواری
ایہ بدظن نہ آہا تدھ تے جد میں لائی یاری
6519
ویکھاں کیڈ سوگنداں چایاں کیسے نیونہہ لگائے
ہن تدھ منوں بھلایا مینوں اوہ دن یاد نہ آئے
6520
توڑے عاشق کجھ نہ کہسی تینوں عیب نہ لاسی
ہور بھی خلقت دنیا اُتے کد ایہ گل پچاسی
6521
طعنے لوک دیوے گا سارا کچرک اندر وڑ سیں
بیوفا کہے گی خلقت کس کس دا مُنہ پھڑسیں

لفظالی:
کنڈ ھی =کنا را ،بریتا =دریا دا اوہ حصہ جتھو ں پا نی سک گیا ہو و ے رتیلارقبہ جتھے ہدوانا ہو سکداا ے ،جل تھل =پا نی ۔خشکی تے ہر تھا ں تے ،ہکھی =آس ' امید،ڈل =جھیل،جھڑدا=ڈِگدا،صو رت حا ضر کر کے=تصو ر کر کے،محبت گھو لی=طنز ا ًآکھیا گیا اے، بد قولی =بد عہدی، تدھ نہ وچ دلیلاں=تینوں تے تصور خیال وی نہیں آئی توں کیہ جانے محبت کیہ ہوندی اے، تکرار = گھڑی مُڑی بار بار کیتا گیا وعدہ، چائیو ای اول= پہلاں لفٹ کرائی آ ، کچرک= کنا کو چر، بدظن = بھیڑا شک، سوگند= قسم ، توڑے = بھانویں ، لوک= (١) پنڈ (٢) لوکائی، کد ایہہ گل پچاسی = ساری خلقت تیری بے وفائی دی گل ضرور کرے گی تے تینوں ای جھوٹھیاں کرے گی، اندر وڑسیں = توں شرم ماریاں اندر وڑی رہیں گی،