ورقہ 357

6693
حکم دتوس شاہزادے تائیں وچ حضور لیاؤ
مجلس خاص میری وچ بیٹھے رل دانے ازماؤ
6694
محرم کرو کچہری اندر مول نہ رہے بیگانہ
ذات صفات ازماء پچھانو سچ یا کُوڑ بہانہ
6695
جاں کوئی روز اساں وچ رہسی ہرکاروں ہر گلوں
تانا پیٹا معلم ہوسی دریافت ہر ولوّں
6696
اس ویلے چاکم کراں گے جو عقلے وچ آیا
کوئی زبان نہ دیواں اگے جب لگ نہ ازمایا
6697
شاہپالے حیرانی آہی ایس تعجب باتوں
اگے نہیں پری دا عاشق سُنیا آدم ذاتوں
6698
جنس اپنی دا عشق محبت لگدا کُسے کُسے نوں
نا جنسے دا شوق اجیہا سُنیا مرد اُسے نوں
6699
گل نہیں ایہ ایویں کیویں ہے امداد ربانی
ایسے کم مجازی کتھوں خاصہ سرّ حقانی
6700
مائی کولوں پچھن لگا کتھے ہے اوہ بندہ
جے اس چھوڑ اکلاّ آئییں کم کیتوئی مندا
6701
مائی کہیا نال لیاندا باغ ارم وچ رہیا
ہے فلانے چشمے اُتےّ ہن چھپوہدا کہیا
6702
شاہپالے فرمایا جھلیے ایہہ کے برا کیتوئی
چنگی بھلی سیانی بن کے ہتھیں زہر پیتوئی
6703
ایہ دیواں دے جاء ٹکانے دیو آدم دے ویری
پھڑ کھڑیا یا مار گمایا اوکھا ہوسی خیری
6704
اس ویلے پھر چالیھ پریاں بھلیاں بھلیاں گھلیاں
باغ ارم تھیں چا لیاؤ شاہزادے نوں کھلیاں
6705
چائیں چائیں چاون چلیاں گاون چامل چایاں
سُتےّ مَتےّ نوں جگاون اسیں آیاں اسیں آیاں
6706
جاں آیاں تاں آن سُہایاں تیرے کوچے گلیاں
بنیا! کم تیرا ہن بنیا اسیں لیاون چلیاں
6707
ہر ہر سالی چنبے ڈالی چھٹیاں جھولن آئی
کلی چنبے دی پھل رویلی ہر ہر چھٹی بنائی
6708
اُٹھ وے لالا ستیا متیا سالڑیاں رل آیاں
ویکھن بنے بنے نوں ویکھن والڑیاں چل آیاں
6709
سرمہ مہدی تے تل وٹنا عطر پھلیل لیایاں
پھُل گلاب پُرتے سہرا گند رویل لیایاں
6710
اُٹھ وے بنیا! جاگ سویلے بنھ سرے پر چیرا
والیں تیل پھلیل ملائیں اکھیں سرمہ ویرا
6711
لا مہندی مل وٹنا جوبن گوہڑا رنگ رنگایا
بنھ سہرا تک شیشہ لالا چڑھدا روپ سوایا

لفظالی:
حضور = دربار کچہری، تانا پیٹا= طبیعت فطرت، ہر ولّوں= ہر پاسیوں ، زبان دینا= وعدہ کرنا، چھپوا ہدا کیہا= پردے دی کیہ لوڑاے ، مُتےّ = نشے وچ مخمور، گُمایا= گنوایا، چامل چایاں= جوش جذبے دیان ٹنبیاں ہویاں ، سُہایاں= سجایاں ، ویکھن بنے= دیدار لئی، بنے= لاڑے، بنّیا= لاڑیا، چھٹیاں جھولن = ہر سالی دے ہتھ وچ پھُلاں بھری چھٹی ہوندی اے جیہڑی ماری نہیں جاندی صرف اتےّ جھُلائی جاندی اے ہر چھٹی چنبے تے رویل دے پھُل دی بنی ہوئی سی، چیرا= چھوٹی جیہی سُرخ پگ، بھلیاں بھلیاں= چنگیاںچنگیاں چُن کے، پھلیل = پھُلاں دی خوشبو والا تیل، روپ = حُسن، تل=تیل،