ورقہ 361

6769
سنگ سیاں تے ماسی پھپُھّی ماپے ساک قبیلہ
سبھ تھیں سجن ویکھ تسانوں لڑ پھڑیا کر حیلہ
6770
مینوں خبر نہ آہی دادی حرص بھلاؤ تیری
نال دغے دے گُم کریسیں وست پیاری میری
6771
جان میری اس بندے اندر جو تدھ کتے کھپایا
گُُجھا وَیر کیتوئی تیرا میں سی کے گُمایا
6772
جیہی امید بھلے دی آہی تیرے اُتےّ مینوں
ایسا بُرا کیتوئی رج کے کیکر پچسی تینوں
6773
مینوں ایہ معلوم نہ آہا کُوڑ دلاسا تیرا
بہت اعتبار تیرے پر آہا ساہ وساہ گھنیرا
6774
تدھ میرے سنگ ایسی کیتی جیسی کوئی نہ کردا
ویری ویری نال اجیہی کردا رب تھیں ڈردا
6775
جے میری زندگانی لوڑیں جھب اس نوں کر پیدا
نہیں تے کھا کٹاری مرساں مینوں ورم اسے دا
6776
جثے جامے میرے اندر اوہو جِند پیاری
جندو باجھ محمدبخشا جُثہّ ہے کس کاری
6777
اس بن جیون گھڑی نہ میرا آئی باجھوں مرساں
نام نموس تساڈے کولوں صرفہ مول نہ کرساں
6778
ایہ تک جان لباں پر میری تکدی کھلی جواب اے
جاں توں صاف جواب سنایا دھرسی پیر رکابے
6779
ایہ گل آکھ ڈھہٹھی سر پرنے غش پری نوں آئی
مُردے وانگ ہویا سبھ جُثہّ حال نہ رہیوس کائی
6780
نیلی پیلی ہوئی نمانی تختے وانگر دیہی
سیاّں چا پلنگ تے رکھی کموّں گئی اجیہی
6781
پکڑ ہلاون اتے بُلاون گل کراون سیاّں
نال اوہناں دے گل نہ کردی جے سو آکھن پیاّں
6782
اکھیں تاڑے لگیاں ویکھن رستہ یار سجن دا
عاشق اتے شہید محمد نہ محتاج کفن دا
6783
موہوں چپ چپاتی دِسےّ حال کرے فریاداں
کہندی سڑے نصیب تتی دے کون دئے اج داداں
6784
نیک ستارا میرا سیوّ بُری نحوست پھڑیا
تارا بُرج اقبال میرے دا مُہندا ہوکے جھڑیا
6785
ڈاڈھا ظلم میرے سر آیا اچن چیت اگاسوں
خبر نہیں کے پاپ کمایا گئے بھلے دن راسوں
6786
ہائے افسوس کیتا کیوں رخصت سر اندیپ شہر تھیں
مہئیں کڈھ نچھکا کیتا لشکر تے گھر زر تھیں
6787
سر اندیپ اندر جے رہندا ملدی پاء مہینہ
اج پتے بن لوڑن جاواں کیہڑے دیس زمیناں

لفظالی:
قبیلہ= ٹبر۔ خاندان، لڑ پھڑنا= آگو مننا پلوّ پکڑ کر پیار کا رشتہ مان لینا، کر حیلہ= وسیلہ سمجھ کے ، حرص بھُلاؤ = محبت بھُل جاون والی ، وست= شے ۔ چیز، کھپایا= دھرتی تھلے چھُپا دتا، کیکر پچسی تینوں= ایہدا بُرا نتیجہ بھوگنا پوے گا، کُوڑدلاسا= جھوٹھی طفل تسلی، ساہ وساہ گھنیرا= مینوں تیرے تے کسے دے دم حیاتی دا چوکھا اعتبارسی، پیدا = ظاہر ۔ حاضر، ورم = کلیجے دی سوج، آئی= قضا ۔ موت، صرفہ = ہمدردی ۔ دریغ بچت، تہاڈے نام ناموس کولوں صرفہ مول نہ کرساں = میں تہاڈی عزت بے عزتی دی پروا ہر گز نہیں جے کرنی،سر پرنے ڈھٹھی= سر کے بل گری، ایہہ تک = یہ دیکھو ، پیر رکابے دھرسی=سوار ہو کے ملک عدم نوں روانہ ہو جاوے گی ، اکھیں تاڑے لگنا= اکھاں د ا جھمکیوں بغیر کھلیاں رہنا( جو پریشانی یا ڈوہنگھی سوچ دا نتیجہ اے) داداں= انصاف نیاں، مُنہدا= مُنہ پرنے ۔ پُٹھا ، اگاسوں = اسمان توں، راسوں = برج ستارے د ے لحاظ نال، نچھکا= جنہوں کسی دی چھک نہ ہوئے بے نیاز، پاء مہینہ = مہینے مگروں ۔لوڑن جاوان ۔ لبھن چڑھاں ،