ورقہ 363

6807
میں ہتیاری کتھے لوڑاں دل دی وست کھڑاتی
قبرے وچ تکیساں رستے مار چوطرفے جھاتی
6808
ہنجوں تیل ہڈاں دا بالن وانگ چخانت سڑساں
روز حشر دے خلقت اندر ڈھونڈ متے لڑ پھڑساں
6809
دِسن عین لہو دے چشمے نین رتو بھر پِھسدے
موتیں گلیاں ہار پروون پلک پلک نہ دِسدے
6810
حال بدیع جمال پری دا جاں ایہ ڈٹھا دادی
جلدی جلدی شاہپالے ول جا ہوئی فریادی
6811
مہر افروزے دے دل اندر درد النبا بلیا
صبر قرار آرام تحمل ککھاں وانگر جلیا
6812
شاہپالے نوں آکھن لگی اے سرتاج جنّاں دے
پریاں دیو تیرے سبھ چاکر درتوں سیس نہ چاندے
6813
شان تیرا رب اُچاّ کیتا توں سلطان ملک دا
پریاں دیو سجن تے دشمن در تیرے آ جُھکدا
6814
شوکت عزت دولت تیری ایسی رب ودھائی
توں سلیماں نبی تھیں پچھوں ہویوں اس دی جائی
6815
شرف اقبال تیرے دا تارا رہے ہمیش چمکدا
کوئی ہزیمت پیش نہ آوی رہیں مراداں تکدا
6816
ہن کجھ ساعت الٹی ڈٹھی نِمھاّ پیا ستارا
پُٹھا پھیر زمانہ پھریا کرن لگا کوئی کارا
6817
متھے وٹ تیرے پُر پائیوس مہروں خالی ہوکے
داڑھی پگ تیری ول تکدا دشمن مثل کھلوکے
6818
بھارا اک قضیہّ بنیا جس تھیں پت نہ رہسی
بدنامی تے خجل خواری خلقت بُریاں کہسی
6819
ناری منہ انگاری جیہا ہوسی کالا کولا
کر کجھ جتن بچن دا بیٹا دیئی پناہاں مولیٰ
6820
جگ دی شہرت تے منہ کا لکھ شالہ پیش نہ آوی
بے غیرت نامرداں اندر نہ کوئی ناواں لاوی
6821
بھیں شرمندہ خوار نہ ہوویں رب سچے دے در تھیں
نہ انیائیں نام دھرائیں ڈر کھاں روز حشر تھیں
6822
بادشاہاں نوں پُچھ ہووے گی مظلوماں دے حالوں
کہسی رب وڈیایا تینوں دے عزت اقبالوں
6823
توں ڈاڈھا ایہ لسےّ کیتے تیرا شان ودھایا
کیوں تدھ عدل انصاف نہ کیتا باطل حق رلایا
6824
ظالم دا تدھ زور نہ بھنّیا دس سزا قہر دی
لسےّ دا اُپرالا چھڈیوئی کر کے عجب نمردی
6825
نفس کتےُ دیاں عیشاں اندر غافل رہیوں نیائیوں
مظلوماں دی خبر نہ لئی آ ہلّےوں نہ اس جائیوں

لفظالی:
میں ہتیاری= اپنے اُتے آپ ظلم کرن والی ، گُلیاں = سونے یا چاندی دے بیلن دی شکل دے ڈلے جنہاں وچ موری کڈھ کے ہار پروتے جاندے سن، وست کھڑاتی= گواچی شے، چخا= ہندو مردے ساڑن لئی اگ دا ڈھیر، متے = شاید ۔میں تے، سیس = سر، در= بُوہا، اس دی جائی = اوہدے تھاں تے خلیفہ، ہز یمت= ہار شکست، کارا= وڈا کم ( طنزاً) متھے وٹ پانا= تیوڑی وٹنا۔ ناراضگی ظاہر کرنا، داڑھی پگ ول تکنا=بے عزتی کرن دا متا پکانا، شہرت= بھیڑی مشہوری۔ بھیں = بھی۔ سگوں ۔ ہور زیادہ۔ لازماً، انیائیں = بے عدل نیاں نہ کرن والا، اپرالا= امدادی جتن ۔ اُپاء ، نیا ئیوں= انصاف توں ، لِسے=ماڑے۔ کمزور، ہلیوں نہ اس جاؤں = اپنی تھاں توں نہیں ہلیا ۔ کوئی ایکشن نہیوں لیا،پلک پلک نہ دسدے= پلکاں ۔ اک پلک واسطے وی نظر نہیں آوندیاں،سزا دسنا=سزاداحُکم سنانا،روز حشر دے۔۔۔۔۔۔لڑ پھڑ ساں = حشر دے دن میں تینوں ڈھونڈ کے اپنا مجرم ثابت کراں گی تے تیرے خلاف شکایت کراں گی۔