ورقہ 365

6845
آدم ذات اکلےّ پِچھے کُل اپنی نوں ماراں
اس دنگیوں کے حاصل مائے وانگ سپاں کل ماراں
6846
مہر افروز کہیا سُن بیٹا نہ کر عذر بہانے
ویکھ مہماّں آہلک کرنا ناہیں کم شہانے
6847
جو تدھ عقل قیافے دسے سچ سبھو ایہ باتاں
پر اس آدم زادے اندر حدوں ودھ صفاتاں
6848
جس دن دا جگ پیدا ہویاآدم جنّ اُپائے
صورت سیرت ہنر کسے وچ اس جتنے کد پائے
6849
جے توں صورت اسدی تکدوں خوئیں ادب خلیمی
تاں معلوم تسانوں ہوندی اس دی در یتیمی
6850
بے بہا کھرا ہے گوہر آدمیاں دی کھانوں
کوشش بہت کرو اس پچھے ڈرو نہ قُوّت لانوں
6851
دوجا بُرا اوہناں ایہ کیتا پھڑ کھڑیا گھر نالوں
دہشت خوف اتار دتو نیں ایس تیرے اقبالوں
6852
توڑے اوہ بُرا کر آیا آوڑیا گھر تیرے
وس لگدے کد دیندا کوئی چور اْدھال لُٹیرے
6853
گھر آیا ماں جایا جانن لاجاونت وڈیرے
بانہہ پچھے سر دین بہادر لڑکے مرن اگیرے
6854
اسفند باش قلعے وچ اس نے دیو کُٹھا سی ظاہر
اوتھے کسے نہیں ہتھ پایا نکل پِڑے وچ باہر
6855
مار دیوے نوں ملکہ آندی کر آیا تدھ بدیاں
اک اکلا وچ اجاڑاں پھر رہیا وچ ندیاں
6856
کیتی اپنی دا تد اس نوں فکر آہا ہر ویلے
بنھ ہتھیار زوراور بہندا کر کے آہر سویلے
6857
اس ویلے گل پیا نہ کوئی تیغ اوہدی تھیں ڈرکے
سراندیپ رہیا کوئی مدّت خون اوہناں دا کر کے
6858
سر اندیپ شہر دا راجا ودھ ہویا تدھ نالوں
اوتھے ہتھ نہ پایا دیواں ڈر اس دے اقبالوں
6859
سیف ملوک سُتا سی ایتھے ہو اساں تے گیرا
نال دغے دے پھڑیا اُوہناں لے گئے بنھ وہیرا
6860
دتا ہوگ وساہ اُوہناں نے لے کے نام تساڈا
نام تیرے پر مارن ہوسی مفت غلام تساڈا
6861
ایہ نمردی تیری تک کے کون کہے گا چنگا
دشمن دے دل بھو نہ رہسی ہر کوئی چاسی دنگا
6862
ہاں شتاب کرو اُٹھ چڑھتل چوٹ لگاؤ بھیرے
مت اوہ سیف ملوک پیارا سُٹن مار اگیرے
6863
حد تیری تھیں پھڑ کھڑیو نیں کر چنتا اس گل دی
مت ڈر دے شنجون تیرے تھیں مار گُماون جلدی

لفظالی:
کُل = بنس۔خاندان، دنگا= فساد ،کُل مار= اوہ سپ جو دشمن دی کُل دا ناس کرے، آ ہلک = سُستی ۔ ڈِھل ، اُپائے = تخلیق ہوئے، خوئیں = عادتاں وچ، دریتیمی= کسے موتی دا نویکلا پن، کھانوں =معدن کان وچوں، ادھال= اغوا کرن والے، ماں جایا= ماؤں سکا بھرا، لا جاونت= لاج شرم دی پالنا کرن والے، بانہہِ= امدادی ساتھی، پچھے = حمایت کر دیاں ، اگیرے=پناہ لین والے نوں بچاون لئی اوہدے اگے ہوجاندے نیں ، پِڑ = میدان ۔ دنگل دا اکھاڑا، تدھ= تیرے نال ، بدیاں = ( طنز دی کڑتن بھریا لفظ اے ) ۔ نیکیاں ، آہر= بندو بست ، گیرا= پناہ گیر۔ شرنارتھی۔ رکھیا وچ آیا، وہیرا= فوج نال متعلق ملازم، وساہ دتا ہوگ= یقین کرایا ہووے گا، بھو= خوف ، چڑھتل = چڑھائی، بھیرے= جنگی نقارے، مت = کتے انج نہ ہووے۔ مبادا، چنتا=فکر۔ اندیشہ، گمان= گواون،